24 J. G. Agardh. 



VII. Taonia {Tal. I fUf. 9—10). 



Quaniquain Speeies, huic Generi typica, et diutius cognita et stepius <le- 

 8cripta fuerit, eam tarnen quoad onmes suas partes ita cognitam esse, ut de 

 charaeteribiis et affinitate Genei'is niilla restarent dubia, assuraere dubitavi. 

 Satis revera eonstat alios Algologos Diefijofo', alios J'adiiKr eam ])roxiinaui 

 diu coiisiderasse. Mihi autem typum proprii Generis eam constituenti, hoe 

 inter Stoechospermnm et Ciitleriam disponendum ab initio adparuisse; postea 

 Tdoniam Padina^ adproximandam credidi. Genera vero Dietyotearum novis 

 studiis ulterius illustrata fuisse novimus, quibus ducentibus Cutleriaceas a Diety- 

 oteaceis omnino distinctos judicarunt recentiores Algologi; et charaetei-ibus 

 summi momenti has familias diversas esse quoque assumserunt. Ex iis, qure 

 hueusque de partibus fruotificationis Taonise cognovimus, eam Dictyoteis reeen- 

 tiorum pertinere, neraini, quantum scio, hueusque dubium adjtaruit. Confi- 

 tendum vero videtur iis quoque, qui speeiali studio has plantas illustrare 

 suseeperunt, organa qua^dam latuisse, qua" in affinitate Generum dijudieanda 

 summi momenti existimare consueverunt. Hiuc quiB ipse de organis frueti- 

 ficationis obseVvare contigerit, ea paucis hoc looo adumbrare conabor. 



Sunt inter Dictyoteaceas forma; haud pauca3, in quibus — ssepe quoque 

 oeulo nudo — observantur linea^ paulo obscuriores, transversaliter frondem 

 transeuntes, nunc plus minus interruptte. Has lineas residuis partium delap- 

 sarum fruetifieationis haud formari, jam ex eo colligere liceat, quod in seg- 

 mentis supremis nuper evolutis, velut in planta juvenili easdem observare 

 liceat. In Dictyota et Generibus huic proximis easdem obvenire non vidi. 

 Nec easdem in omnibus individuis ejusdem plant* obvenire peque evolutas, 

 lubentias assumerem. In Taonia has lineas ssepe admodum conspicuas esse 

 satis eonstat. 



Si ejusmodi lineam in supremis segmentis et nuper formatis a facie ob- 

 servaveris, hane oriri facile putares mutatione quadam eellularum longitu- 

 dinalium, qu» vero vario modo in diversis Generibus perfieiatur. In Taonia 

 has eellulas longitudinales — qufe in fronde admodum juTcnili obveniunt 

 tenerrima?, omnesque juxtaposita? et radiantes — fere eadem distantia infra 

 peripheriam flabelli subdivisas vidi in eellulas breviores, suo diametro par um 

 longiores, et endoehromate obscurius virente farctas; harum series paucas (sajpe 

 2 — 3 longitudinalitei' sujierpositas) initialem quandam lin(>am, a margine ad 

 marginem ductam, constituere putarem. A cellulis primariis, ita formatis, 



