Analecta Algologica. " 1 



Est hfec quidem species sui juris et f'acile distiuctcij formain TaoniiE atomaria; suo 

 modo paulisper diverse repetens. Suli forma maxime juvenili, longitudine pollicem circiter 

 a^quante, frons est tenerrima, oximie cuiieata et integerrima. in callura radicalem stuposum 

 attenuata et filis confervoideis decurrentibus conjuncta, margine peripherico rotundato et 

 lateralibus subrectis limitata. In froude 3-4 poUicari eadem adliiic couspiciatur forma, 

 at frons lineis conoentricis pluribus plus miuus conspicuis notata, et a peripheria introrsum 

 directione radiorum in segmenta erectiuscula fissa adparet. Frondem adiiltam demum vidi 

 G-pollicarem, a callo radieali stnposo surgentem. inferne firmiorem at membranaceam di- 

 cerem, superne magis tenerara ; snpra cuneatam basem in segmenta non admodum numerosa 

 abeuntem, singulis segmentis inferne paulo angustioribus sensim dilatatis, latitudinem nunc 

 1 — 2 policarem attingentibus, ssepc truncato-obtusis et in nova segmenta tendentibns, nunc 

 (pioque a marginibus, quos externa vi forsan Iresos putares, prolificationes minores eniitten- 

 tibus. Segmenta majora lateralia, qure ita formantur, fiunt sensira mediis magis incre- 

 scentibus quasi in latus deflexa. et hoc modo paulisjser pinnatim disposita adpareant, 

 terminalibus adhuc magis subpahnatim adproximatis. Colorem planta? ex viridi flavescen- 

 tem dicerera. 



Flabella cuneata terminalia plantte junioris, margine rotundato integerrimo terminata, 

 constituta cellulis quasi intra periphei'icum margiuem apice truncato desinentibus, in fila 

 elongata adparenter parallela, at revera in flabello radiorum directione excurrentia, parie- 

 tibus adhuc tenuissimis juxtaposita, conjunctis; fila hfec elongata alia excurrunt siraplicia, 

 alia distantiis diversis intra margiuem fiunt divisa, sua multiplicatione ita formam cunea- 

 tam flabelli geuerantia. Celluho singulw, quibus fila constituuntur, sunt adhuc juniores 

 suo diametro circiter 3pilo— 4plo longiorcs; sensim vero hfe subdividuntur magis magisque 

 et oritur areolatio frondis fenestrata quam maxime insignis, qua ha^c species ab aliis spe- 

 ciebus TaonicB primo intuitu diguoscatur. Totam adultiorem plantara usque ad inferiorem 

 partera vidi in areolas minutas rectangulares subdivisam, parietibus crassissimis, quasi fibris 

 contortis constitutis, areolas separantibus. Sectione ' facta transversali vidi frondera oon- 

 textam cellulis triplici-4-plici serie dispositis, parietibus separantibus quasi tibrosis; ipsos 

 margines nunc paulisper incrassatos observare credidi et hos 4 seriebus cellularum con- 

 textos, mediis cellulis paulo majoribus; mediam paginam nunc couspicue tenuiorem tantum 

 3-l)us seriebus cellularum constitutam observare credidi. 



In specirainibus nostris vidi sporas singulas sparsas globosas et extra paginara pro- 

 rainulas; in nonnullis nucleum 4 partibus sat evidenter divisum observare credidi. 



Utrum in aliis specirainibus nonnullis Australasicis, frondibus inde a basi dichotouio- 

 niultifidis — formas quasdara Taouiii; atoniariie fere refeventibus — speciem propriam agno- 

 scerem, an tantum formam abludentera alterius speciei, dubitavi; ad Taoniam atomarieni 

 haue interea retuli, quaraquam structura cellularum corticalium diversam f)bservare credidi- 



VIII. Padina (Tab. I fig. 11.) 



Genus Padinfe, jam ab Adansonio creatum et characteribus instructuin, 

 quibus illud adhuc hodie intei- affinia dignoscatur, si quid aliud, inter AI- 



