Analecta Alg-ologica. 



45 



dividuis et plüruiiKjue in {)n>xiina viciiiia ciostte observavi «oros proprice cu- 

 jusdaiii indolis, minutos et aiubitu rotundatos, quo« an anthcridia inclioantia 

 Auct. siöterent dubitavi. 



XII. Dictyota. 



TTodie quideiii satis constat cellulam terminalem, cujus bifureatione seg- 

 nieutoruin paria in Dictyota et Generibus luiic proximis generantur, quoque 

 in inferiore sua parte iteratis subdivisionibus transversalibus sensim creare 

 zonas cellularum, quibus superpositis longitudinaliter increscit tota frons. llas 

 zonas subdivisionibus longitudinalibus, paginas versus verticalibus subdivisas 

 iieri in celkilas juxtapositas, quffi pro diversitatc si)eciorum aut pauciores aut 

 plures inter mai'gines generantui", articulos ijolysiphoneos, at pianos, suo modo 

 ajmulantes, id quoque omnibus borum (ienerum speciebus normale putarem. 

 Si bis additur cellulas, boc modo ereatas, duplicis esse geiieris, alias iideriores, 

 semper, ni fällor, exterioribus majores, alias corticales, endo(;brt)ma coloratuui 

 foventes, facilius forsan quis crederet indolem structura et evolutionis norniani 

 sat claram indicatam fuisse. 



Cuicumque autem partes suprenias in segmontis ultimis Dictyota' cujus- 

 dam cum adultioribus partibus comparanti, vix non primo intuitu adpareat 

 insignes esse in structura barum partium diflerentias. Dum in supremis et 

 juvenilibus partibus cellula?, qua^ conspiciantur omnes, summa et quidem mira 

 regularitate tum longitudinaliter seriat*, tum per zonas transversales, (piai'um 

 supremse arcuat* et cellulam versus terminalem convergentes, inferiores vero 

 sensim sensimque bunt magis rite tranversalt^s, disjionantur (I)ict. creniikäaj, 

 longe alia videtur cellularum dispositio in partibus inferioribus et adultio- 

 ribus. Xeque interiores cellulas majores, neque corticales minutas rite zonatim 

 dispositas diceres. Parietibus nimirum tum cellularum interiorum translucen- 

 tibus, tum corticalium simul conspicuis quasi duplex videretur reticulatio in 

 adultiore frondis parte a facie observata; et frondem sub boc evolutionis stadio 

 facile diceres tesselatam, areis aliis majoribus saq^e magis quadratieis, aliis 

 minoribus stepe rectangularibus. Sunt Species, et ba^ ni fällor sunt plurima", 

 in quibus ista areolatio tesselata serius evanescit, ita, ut frons senilis in bis, 

 a facie observata, quasi striata adparet cellulis rectangularibus augustis, in 

 lineas secus longitudinem frondis excurrentes conjunctis. Si (juoque in areis 

 quadratieis majoribus cellulas interiores per zonas reguläres dispositas; et in 



