Analecta Algologica. öi 



Species jara ab initio paruni intellecta, utpote ad specimen mancutn descriptu, dein 

 cum aliis et quideni omiiino diversis coufusa, revera hodieduni ab Algologis vix cognita. 

 Qufe pi-inium a C Agardb descripta fuit planta est species Dictj-ota?, structuram frondis 

 in hoc tienere normalem otferens, nimiruni duplici strato, corticali monostromatico con- 

 texta. QuK dein a Harvej- sub nomine D. furcellatai in icoiie pulclierrima illustrata fuit, 

 eani structura a primaria difierre et Harvey et sequentes omnes ignorarunt Speciem pri- 

 niitus descriptam igitur hoc loco noinine D. J'urcellat^e C. Ag. retineo ; Harveyanani vero 

 speciem, structura cum D. paniculata convenientera, hoc loco nomine Pachydidyon jurcel- 

 latum descriptam videas. 



In oaule D. furcellatas (C Ag.) transverse secto structuram normalem Generis Dictyot» 

 vidi : celluh« interiores niagn», unica serie a margine ad marginem juxtapositse obteguntur 

 cellulis multo minoribus strati corticalis, nullis omnino interjacentibus cellulis strati cu- 

 jusdam interinedii. In fronde ejusdem juniore et superiore, at fertili, a facie observata 

 cellulas strati interioris vidi diverso modo collapsas, septis tum longitudinalibus tum 

 transversalibus sparsim fere nodose prominulis, longitudinalibus medi» frondis saepe rugas 

 elongatas formantibus, ad quas cellulas fertiles affixas facilius diceres. Cellulse corticales 

 sub hoc evolutionis stadio minus conspicuse, at rectangulares adsunt ; in forma, quam senilem 

 D. furcellatam sistere putavi, cellulas interiores parum transluceutes obteguntur seriebus 

 densis cellularum corticalium, qu« in his omnes rectangulares adparent et seriebus longis 

 superpositse strias secus longitudinem frondis decurrentes referunt. Hac suadente structura 

 speciem D. fasciolse vicinam putavi 



Eam vero diflferentiam ramificationis inter B. fasciolam et D. furcellatam adesse puto, 

 Cjuam in midtis aliis speciebus affinibus hodie assurasi: nimirum in D. furccllata sensim 

 evolvitur caulis proprius elongatus, ad quem rami breviores lateraliter adfixi adpareant. 

 Plantam exsiccatam hoc modo bene evolutam, facilius quis ad D. paniculatam referre forsan 

 decijDiatur. Junior vero planta, velut rami a parte inferiore arrepti, toti dichotomi ad- 

 pareant, qualem D. furcellatam descripsit C. Agardh et ipse in speciebus Algarum speci- 

 niinibus nondum rite evolutis deceptus. Specimina vero paulo magis evoluta caulem infe- 

 riorem jam indicant, si quoque ex his ramificationis normam propriam adhuc aägrius discernere 

 liceat. Demum specimina habui admodum characteristica, ramificationis norma peculiari 

 magis fere D. paniculatam referente. Cellulas fertiles secus medianam partem frondis sparsas, 

 quasi in lineas plures seriatas vidi. 



XIII. Pachydictyon .7. An. Gen. nov. 



Frons ecostata, bifurcatione cellulte terminalis repetite dichotoma, segmentis 

 flabellato-suhfastig-iatis, s{e})e piniiatim dispositis, decomposita, demum sub- 

 tripliei strato cellularum contexta: t^fiafd tnlriiaic cellulis majoribus, per 

 unicam seriem a margine ad marginem dispositis, zonas interiores for- 

 mantibus; intermedio cellulis minoribus rotundato-angulatis demum pluri- 

 seriatis; coificaH cellulis monostromaticis, secus longitudinem frondis se- 

 riatis, supremis in cellulam terminalem convei-geutibus, constante. 



Lunds Univ. Arsskr. Tom. XXIX. 11 



