•") J. G. Agai-flh. 



sporis cic dictis sirifriilis sparsis, prnacipue in mediana linea at latioro froiidis omerf;entili\is 

 insli-uota oliservavi. 



XVI. Lobospira. 



Genus lioc, IVi'c codcin t-cmjMUT' ah Areschoiiglo et Hai'voyo ciT-afuiii, siii(> 

 dubio Dictyota' |iin\iinuui, essentiales cliaracteres liujus servans, at diccros 

 modo ferc inoxsjioi^tato hos cliai'aotoros mutans. Cellulam nimifuin toi'minnlcm 

 quam vorsus conviM'gunt series longitudinales cellularum coiticalium, adesse 

 videas, et- bifurcationis Inijus eellula» testes permanent segmenta plurima bi- 

 cuspidata; plantam (juoque planam generari, lacinia^ docent. Ita dieer(> lieei'et 

 coepisse institui Dictvotam, at sah progrediente evolutione exivisse plantam 

 adspectu admodum divorsani. — Segmenta ultima revera permanent plana, et 

 bifurea; aibiltiores vero partes sensim inerassatse. et torsione spiraii mox niu- 

 tata', abeunt in ramos et eanles teretiuseulos, S(\ginenta probe alternantia et 

 spiraii ordine disposita emittentes; hoc modo planta' tril)uentes habitum Thuyoi- 

 denm, quem nomine specifico indicatum volnit Harve)-. 



Inter s])eeies Dietyota? snpra jam memoraA'i foi'mas, in quibus segmenta 

 media, (juanicjuam cum lateralibus eonformia, tarnen fiuut suo modo eaules- 

 oentia; in Lobos])ira vero non tantuni caules obveniunt sua. forma distincti, 

 sed etiam strato propi-io axili instrueti. Sunt (pio(pie intei' Dietyotas non. 

 nulla', quas radieantes dixerunt, nimirum flagellis teretiusculis descendentibus 

 instrncta^; in Lohos])ira Organa nt ])ntarom analoga, at quasi magis evolnta, 

 reeognoseere credidi in ramulis tei'etiusculis recurvato-hamatis, quibus rami 

 inferiores, ramulos oiunes hoc modo transmutantes, saspe instructi obveniant. 



Qnannpiam igitur Lobospiram habitu suo toto et evolutione partium in 

 fui'mas iiivicem diversas formatione deniciue eosta^ propria' a formis cjuasi 

 iu)rmalil)us Dictyoteai'uni admodum diversam esse })utares, tarnen et compa- 

 ratis characteribus essentialibus, et suadentibus formis quibusdam quasi typum 

 versus novum tendentibus, Genus hoc proxima affinitate cum Dicityota et aliis 

 luiie proximis Generibus junctnm esse, nie judice omnino certum adparuit. 

 Pauca adliuc hoc louo addere placet de partibus singulis, qua^ morlo paulisjter 

 diverso ab Areschongio et Harveyo describuntur. 



Statuit Areschoug frondem esse inferne stu|ia ferruginea canleni scan- 

 dente instruetam, (piam quocjue in spoeiminibus adultioi'ibus evolutam vidi. 

 In nuiltis vero speeiminibus — (pia' uudarum vi a part(^ intima arrepta pu- 



