Analecta Algologica. 25 



Cer. rubrum australe Harv. et Auct. Cer. flagellifermn Kütz. Tab. phyc. vol. 

 XIII. tob. 8? 



Hab. ad oras Tasmanife et Novam HoUandiam australera, ut putarem, frequens. 



Speeiem, sub novo nomine hodie enunieratam, diu revera in collectionibus obviam fuisse 

 pnto, inter formas, quaä sub nomine Cer. rubri adhuc venditantur, haud probe distincta. Est Species 

 ad oras Australise revera frequens obveniens. 



Ut C. botryocarpum juvenile obvenit rubro et in roseum tendente colore instriictum, senile 

 vero pallesdt in partibus inferioribus (in caule et ramis principalibus — quod membranis cellu- 

 larum gelatinöse tumentibus, ipso oontentu earum quasi diminuto, adstTil)endum putarem); ita 

 etiam Species australasica, nunc (juveniles) fere roseo colore suä'usa, fit senilis admodum pallescens 

 fere ex griseo pallida, nunc colore dilutissime roseo sufiusa. Ipsa quoque substantia in senili et 

 inferiore planta mutata videtur ; recens sine dubio gelatinosa, flt in partibus senilibus plantaj infe- 

 rioris cartilaginea ; et hoc quidem eo usque conspicuum, ut Speeiem fere nudo oculo observatam 

 hoc charactere dignoscere liceat. 



Ramificatio paulisper variat; nunc probe dichotoma ramis quoquoversum egredientibus, ramis 

 superioribus paulisper densioribus, jiatentibus, et sub bifurcationibus iteratis sensim attennata; 

 nunc fit sensim pi-olificatiojiibus simpliciusculis lateraliter quoquoversum egredientibus magis vir- 

 gata (formani sie dictam virgatam C. rubri referens). Kamelli Ultimi elongati et a basi conspicue 

 crassiore longe acuminati. Genicula in bis adparent calathiformia, et longa serie superposita, intra 

 membranam tili hyalinam, in his sat conspicuam. A margine supero geniculi calathiformis ssepe 

 celUilaä, qu£e conspiciantur extinuc quasi in apicuhim (intra membranam) producta adpareant (in 

 planta a facie observata apiculi isti laterales obveniant, at circumcirea adsunt a margine inferioris 

 geniculi exeuntes, articuluni superiorem (calathiformem) quasi margine cingunt). Cellulee, quibus 

 componuntur genicula superiora, sunt rotundatfe et quasi sui juris simplices; adparent vero in 

 geniculis adultioribus quasi nova generatione cellularum subdivisas, et per cyclades disposita?, et 

 demum in Stratum retii'ulatum conjuncta?. In partibus superioribus articuli sat conspicui diametrum 

 longitudine circiter jequant; in inferioribus plant» junioris forsan minus evidentes, sunt diametro 

 circiter sesqui-Iongiores. Endochromata cellularum corticalium magis rotundata aut oblonga, de- 

 mum in stratis extiuiis fere punctiformia adparent. Sphserosporas vidi in ramis penultiniis aut 

 antepenultimis molliter nodosis, intra cellulas geniculoruni immersas, nunc plures subverticillatas, 

 at sfepius non admodum numerosas. 



Eanios superiores plantw bene evoluta; examinanti facilius videretur frondem esse ancipitem, 

 media parte teretiuscula quasi utrinque in alam excurrente, et ramellis juvenilibus intra marginem 

 a media parte teretiuscula provenientibus. Hoc autem non ita esse, convictus fui. Oritur, me 

 judice, adparentia ex eo quod ramelli juveniles proveniant antea quam corticale Stratum rami gene- 

 rantis, suam attigerit crassitiem. Nova? nimirum series cellularum corticalium rami sensim sen- 

 simque plures formantur, basem ramelli magis magiscjue inclusam circum ambientes. 



21. Cee, Deebesii SoL; J. Ag. Epicr. p. 101; Kiitg. Tab. phijcol. Vol. XIII. tab. U. 



Boryna gracilis Bonnern. Hydr. loc. p. 54? 



Jam ex icone, quam hujus Speciei dedit Kützing (Tab. phyc. vol. XIII. tab. 14) deducendum 

 videretur structuram hujus Speciei esse quodammodo peculiarem : Ejusdem nimirum genicula supe- 

 riora esse invicem distincta, linea transversal] limitanea nuda ; inferiora invicem confluentia vero 

 offerre structuram sibi propriara, utpote frondem pinxit quasi punctatam. Revera quoad structuram 

 cum Specie, quam sub nomine C. subcartilaginei mox descripsi, in plurimis convenientem vidi. Medi- 

 terranea autem planta, saltem quoad specimina pauca, quee vidi, sunt australasicis minora. Utrum 

 vero ad eandem Speeiem pertineant. an in his unam mediterraneam, alteramque australasicam 

 Speeiem dignoscere opporteat id mihi hodie neutiquam darum. 



22. Cee. Ceouanianum J. Ag. mscr. 



Exstat forma atlantica, magnitudine australasicum C. subcart.ilagineum forsan »quans, cujus 

 unicum tantum vidi Specimen ex Anglia, nomine C. rubri a D:na Grifi'iths olini inscriptum, alte- 

 Lunds Univ. Årsskrift. Tom. X2X. 4 



