Öf) .T. G. Agardh. 



fila clavata, ex articulis sup(_'rionl)U;^ singula oTiiimiflia,, ut iiiilii ndpavuit. scparantia. 

 Öpecieiii igitur suadentibu.s nucleis potius Rhabdoniis ;id])n)xiiiiaii(Iain cyse crederem. 



<^uod attiiict affinitates ipsius Generis Thysanocladiic, .satis constat Genus ad 

 diversas Jamilias relatura fuisse. In Epicrisi Thysanocladiam una cum Tichocar|io 

 Areschougise proximuni disposni, iudicata vero differeutia structune, quam defici- 

 ente tubo centrali generatain taciliufe quis crederet; quo ebaractere potius Rliab- 

 doniam tangere videretur. Mibi vero ipsam structurana nuclei et formationem gem- 

 midiorum in his Generibus paulisper divei'sam consideranti adparuit Tbysanocladiam 

 potius Arescliougia' adproxiniandam esse. Hodie vero mihi, situm et ipsum forma- 

 ticmis niciduni uuelcoinni perpendeuti, lianc de atHnitate sententiani ipioque dubiam 

 videri eonfiteor. Nescio anne assumere liceret Tliysanocladias propriam quandam 

 familiam constituere, quam ilispositione nucleorum cum Spongiocarpeis analogani 

 dieerem, horum autem formatione quandam cum Farlowia congruentia.m offerentcm, 

 neutris a.utem rite affinem conjicerem. 



In Speciebus Rliabdonite omnibus, quarum cvstocarpia bc.idieduiii examinare 

 mihi licuit, nuclei nusquam uumerosi et quasi in spongiola congesti mihi obvene- 

 runt, sed semper siuguli et suis diversis locis per froudem sparsi. Ipsi autt^m bi 

 nuclei sunt in diversis .speciebus paulisper diversi; nucleo nimirum in nonnullis 

 simplieiore, in aliis. (piaruni ]ilacenta magis composita, quasi in iasciculos iVrtiles 

 plures subdivisa. Carpostomia singulis his fasciculis anteposita nusquam viili, sed 

 unicum carpostomium in suprema parte pericarpii evolutura. HiBC structura in non- 

 nullis Rhabdonia^ speciebus (Jih. tenera, Bli. Cotilteri) sat conspicua adest; Stratum 

 exterius frondis sterilis cum ipso pericarjiio conq)aranti taeilius adpareat [larietem 

 pericarpii cellulis multo magis numi'rosis et in fila sensioj longiora (carpostomium 

 versus) radiantia esse contextum. Sunt vero alia^ Species, quarum nuclei inträ 

 frondem tubulosam a(l])arenter immersi et in media fronde centrales pinguntur 

 (Eh. coccinea, Rh. dendfroides) ; si in bis contigerit fruetum adhuc minus evolutum 

 sectione transversali oljservare, evidentius patere putarem pericar|)ium pro])rium 

 (unilaterale in i-anmlo) cellularum seriebus radiantibus indicatum, ipioque in ejus- 

 modi speciebus a.desse. Nuclei igitur in Rhabdoniis sunt iutra sua pericarpia siu- 

 guli et per carpostomia quoque singula sua geiriuiidia emittentes. 



Ijjsos quocpie nucleos in diversis Rhal.)doni;e speciebus esse paulisper diversos 

 nec denegatur; in nonnullis (Eh. coccinea) nucleum minorem, in placenta simpli- 

 ciuscula, simplicem fere dicerera, in aliis (Eh. tenera, Rh. Coulferi) ipsa placenta, 

 quasi composita ramis quoquoversum radiantibus, fila tnnittit aha sterilia cum strato 

 circumnucleari conjuucta, alia gemniidiifera Iasciculos fertiles, filis sterilibus ((uasi 

 invicem separatos ibrmautia. Hinc dicere liceret nucleos ipsos in Rhabdonia aut 

 simpliees generari, aut (|uasi compositos, fa.sciculis pluribus invicem subseparatis; 

 in Thysanocladia vi'ro nucleos foi'mari numerosos inträ a.dparatum proprium con- 

 gestos; singulis bis sua adesse carpostomia; nucleis singulis ((piaiiKjuam minutis) 

 nunc gennnidia (|uasi in fasciculos plures sejuuctos collecta generantibus. 



