Analecta Algologi ca. 81 



fere in gyrnra recurvata, apicibus obtusis oblonga, ramellis per.sistentibus a 

 lateribus et sursum arinata,, 8j)hterosporas magnas, unica. serie curvata dispo- 

 sitas foventia. 



Utrum plantam Polyzoni», ut mihi adparuit characterilms a stichidio deductis proximaiii, 

 Genus proprium constitiiere opporteret, an Snbgenns ramificationis nornia diversuni, id mihi qui- 

 dem dubium facilius videretur. Si Snbgenns Polyzonise consideraretnr, hoc sane liabituales notas 

 Polyzonife omnino vitiaret, ntpote a disticha dispositione partium, quse Polyzoniis elegantissimum 

 habitum prrebet, nostra quam maxime diver.sa videretur. A characteribns vero ita adparenter di- 

 versis transitnm ab nno in alterum facilius cogitari posse patet. Dum in nno Genere sunt aut 

 folia, qnse marginem folii superiorem et inferiorem diversiim praebent, aut ramelli distiche dispo- 

 siti, qui snrsnm et deorsnm aliam ramificationis normam generant; eosdem facile diceres ramellos, 

 qui novo nostro Generi, characterem pra^bet diversum in eo qnod cireuincirca a rachide proveni- 

 entes videntnr et ordine minns evidenter indicato. Attatnen in Polyzonia ramulos fertiles et ste- 

 riles ipsa dispositione sna invicem magis distinctos considerari opportere, observare placeat, dum 

 in Dasyclonio est ipsa rachis cujuscumque ramuli superioris quae ti'ansformationem subeat. Quo- 

 que quoad gradnm transformationis difierentiam qnandam adesse, forsan assnmere liceat; ntpote 

 in Dasyclonio ramelli in rachide transmntata persistere videntnr. Quoad disi^ositionem sphsero- 

 sporarum vix difierentiam adesse putarem inter plantas a me comparatas. 



Speciem hnjus Generis nnicam hodie novi: 



1. Dasycl. acicaepüm J. Ag. mscr. 



Hab. ad oras Nova' Hollandise australes aliis Algis adcrcsceus; ad Port 

 Phillip a J. Bracebridge Wilson lecta. 



Frondes vidi 2 — 3 poUicares, alias Algas cfespitibus suis investientes, Dasyam ciuandam rigi- 

 diuscnlam et densins ramnlosam femulantes ; nunc easdem parcins et magis vage ramosas, nunc 

 nbi melius evolntas ramis densioribns pinnatim dispositis instrnctas. Ramuli fere ad qnodque 

 geniculum horizontaliter exeuntes et quasi recurvati polysipbonei rigidiuscnli et omnes fere ejus- 

 dem longitudinis, rachidem circnmcirca ita investientes, ut hanc fere spongiosam diceres ; ex his 

 ramnlis quasi primariis snrsnm exeunt ramelli inferne erassi et polysipbonei, sursum attenuati et 

 snprema parte monosiphonei, juniores acnmine evidente terminati, adultiores hebetati et nunc 

 obtusi ; ramelli omnes sursum porrecti at invicem plus minus divergentes; qui ad apiees ramorum 

 proveninnt ramelli mihi tenniores et quasi longiores atqne magis divergentes adparuernnt. In his 

 ultimis articulos vidi monosiphoneos et suo diametro paulo longiores, dum in caule et ramulis. 

 articuli polysipbonei sua longitudine diametrum circiter tequant. Sectione transversal! vidi caules' 

 siphonibus sex circa centralem in orbem dispositis et externe cortice nullo obtectos; sipbone cen- 

 tral! pericentrabbus minore. Sticbidia ab ipsa rachide ramnlorum ita transmntata videntnr, ut 

 latus inferius ramuli vix mutatnm persistere et quasi dorsale latus sticbidii permanere dicerem 

 snperius vero latus tumet in pulvinar validum cujus evolutione sticbidium evadit sursum peram- 

 plura et fere gyroso-reourvatum, formam leguminis Loti edulis (luodam modo referens. Sticbidium 

 maturum hoc modo dorsaH latere quasi arcuatim excisum, ventrali vero latere (sursum inflato) 

 tumidnm ; in interiore seriem longitudinalem unicam sphperosporarum generans, a superficie ra- 

 mellis sparsioribns persistentibus obsitnm ; In stichidio adhuc juniore apicem sensim sursum atte- 

 nuatum rachidis adhuc persistentem nunc vidi; hunc apicem sensim dejectum putarem, ipso stichi- 

 dio maturescente apicibus magis obtusis ni fällor instructo. In stichidio maturo cellulas corticales 

 latus dorsale occupantes s«pe longiores vidi, quasi seriem propriam formantes; qua» ventrali latere 

 stichidii persistere videntnr cellulfe, minores et minus evidenter seriatre mihi adparuernnt. 



Qnnm prima vice hanc Speciem examinandam habui, speciem novam Bostrycbi« coram 

 habere suspicatus sum, habitu et sticbidiis cnrvatis validis ') at fere eifoetis dnctns ; eamqne 



') Quod attinet formam stichidii in Bostrychia ad ea refero, qupe in Anal. Alyol. I. p. 137 

 ilixi. Modie tantnm addere placet formam stichidii in diversis speciebus ailparere non parum di- 

 versum. Sunt species (B. Harveyi) in qnibus sticbidia facile crederes vix ullo respectu .ab iis 



Lunds Univ. Årsskrift. Tom. XXX. 11 



