82 J. G. Agardh. 



nomine Bostr. ac-icarpse denominavi. Dispcisitione sphaerosporarum postea accuratius exaininata, 

 speciem boc respectu multo magis ad Polyzoniam accedei'e putavi. Habitum autem Polvzoni« 

 nimium abborrentem consideranti mihi, melius adparuit typum Generis uovi in ea agnoscere. 



Dasya GALLITH AMNION Sotid. iii Dispositione Dasyarum, a me ante aliquot 

 annos public! juris facta, ut species mihi parum coguita et quoad affinitates omniuo 

 dubia memorata fuif. Postea specimiua hujus sat numerosa et stichiiliis pr;egn;uitia, 

 observare contigit, (|uibus duceutibus pauca de affinitate speciei hoc loco addere placet. 



Jam ex ioone Kützingiana patet speciem esse miniitani vix lougitudine pollicem superantem, 

 ambitu cylindraceam, caule simpliciusciiln aut inia Vjasi parum ramoso, numerosa prole in aliis 

 Algis obvenientem, suo modo Basycladum referentem. Frons tota est ecorticata articulis caulinis 

 diametrum circiter sequantibus quadrisiphoneis. Ad genioulum quodque secundum ramuli prove- 

 niunt sub-seque longi, ima basi nunc excepta toti monosiphonei, patentissimi et acuminati, Inter 

 hos ramulos stichidia proveniunt quoque a ramulo monosiphoneo transformata, et pedicello mono- 

 siphoneo instructa, jnniora quoad formam ovata et acumine brevi instructa, adultiora fiunt ob- 

 longa, et in iis qure vidi (quamquam alia juuioi'a, alia quoque jilus quam adulta spliserosporas 

 pauciores simul generantia. 



Ex habitu haue speciem ad subgenus Rhodonematis pertiiiere facilius conjecissem ; at sua- 

 dente structura stichidioruni aut ad Stichocarpum aut ad Pachydasyam species referenda videtur; 

 stichidia nimirum singulis superpositis seriebus cellularum formata observavi, quarum alternfe 

 series fertiles, alterufe steriles mihi adparuerunt. (^uia vero stichidia non ut in Sticliocarpo a 

 ramulo polysiphoneo transformata fiunt, species atl Pachydasyas referenda videtur, inter quas vero 

 sectioneni propriam constituere putares. 



Da STA HiETA J. Ag. nov. sp. rachidibus frondis inferioribus dense corticatis, 

 ramorum superioribus polysiphoneis, omnibus ab ima basi frondis couspicue 

 hirtis, ramis ramulisque intermixtis quoquoversum egredientibus, ramulis poly- 

 siphoneis alterne patenter pinnula.tis, raniis corticatis fere circumcirca paten- 

 tissime ramellosis, rameUis omuium mouosiphoneis rigidiusculis acuminatis, 

 articulis ramellorum diametro 2:plo — 3:plo longioribus. 



Hab. ad oras Nova». Hollandije australis legit J. Bracebridge Wilson. 



Habitus hujus plantte exsiccatre fere magis cum formis Call, plumul« vieinis convenit, ([uam 

 cum speciebus Dasyje. Planta nimirum tenuitate illas fere ;equat et in rachidibus fere usque ad 



KvtiphUearuni discedere, et in i|uibus vix conspicua videtur ditferentia inter latus ventrale et dor- 

 sale (spluerospiiris nimirum quasi duphci serie longitudinali tlispositisl Sunt alise species (B. te- 

 nella) in qua diffierentiam inter dorsale et ventrale latus stichidii admodum conspieuam observare 

 credidi : nimirum dorsale latus in apicem sterilem saepe sat evidentem excurrere ; ventrale autem 

 latus vidi pulvinatim expansum et sphperosporas in hac latere per plures series longitudinales 

 juxta positas, (|uin imnio dennnn easdem vidi ab hac una pagina emergentes. In hac specie igitur 

 semiverticillatas forsan quis diceret. — Animadvertere placet Cel. Schmitz in eadem planta strti- 

 cturam stichidii omnino diversam statuisse. (Cfr. Schmitz in libello »De Lopiiothalice J. Ag.-D in- 

 scripto.) Hac obscrvatione fretus ad conclusiones, mihi saue inexpectatas, pervenit. 



