■ Analecta Algologica. 83 



imam basem hirtis canles verticillatos Callithamniorum forsaii quispiam conjiceret. Sub micro- 

 scopio facilius contra elucet plantam esse Dasyre cujusdam temii(3ris, qualem fere Harvey in Nei: 

 Austr. tab. XXI. D. collabentem delineavit. Sectione nimirum facta transversali caulis inferioris 

 observavi celhilam centralem adniodum minutam, cinctam pericentralibus 4 mnito niajoribus, quas 

 cingunt alise exteriores, tum decurrentilnis tilis strati exterioris intra membranam externam re- 

 ceptis, tum interpositis aliis celiulis minoribus. Sectionem caulis ipsius cingunt ramelli plus minus 

 compositi callithamnioidei, ab ipso cortice quasi pulhilantes. Planta a facie observata in parte 

 superiore mönstrat articulos polysiphoneos, a quibus tum ramuli minores patentes et alternantes 

 proveniunt, tum ramelli callithamnioidei, srepe patentissimi; articuli polysiphonei plurimi sua longi- 

 tudine fere diametrum pequant ; juniores et tenuiores ramuli articulis polysiphoneis diametro suo 

 sunt fere sesquilongiores. Penicilli terminales paulo molliores et paulisper corymbosi conniventes, 

 vix alio respectu a ramellis inferioribus rigidiusculis, strictis et conspicue attenuatis, et fere verti- 

 caliter a caule exeuntibus diversi. Articuli in bis adultioribus sunt diametro suo circiter duplo 

 longiores, tIx ultra triplo longiores. In terminalibus penicillis vidi antheridia elongata a ramellis 

 callithamnioideis transformata, pedicello articuli infimi monosiphoneo suä'ulta, et filo longiore ste- 

 rili superata, ipsa fere lancoidea, superpositis verticillis constituta. 



Speciem haue bene diversam putavi a D. Meeedithi^ (./. Ag. Alg. Syst. VI. p. 96) ramis 

 rannilisque minus dense corticatis et quoque in inferiore parte plantse ramellis fere verticaliter 

 exeuntibus hirtis. In D. Meredithite articuli primarii longiores videntur et fiunt densius corticati, 

 cortice in adultioribus partibus fere nudo. Ob evolutionem caulis multo magis perductam D. Mere- 

 dithife structuram caulis admodum diversam fieri conjeci; in segmento nimirum caulis interioris 

 hujus vix cellulse primariae (siphones) conspiciantur, sed totum interius filis decurrentibus im- 

 pletum observavi. . _ 



JVIihi tantum licuisse, in speciminibus a me observatis, deprehendere antheridia impense 

 ecjuidem doleo. Ignotis aliis partibus fructus vix hodie deci<lere liceat, utrum species in systemate 

 juxta I). MeredithisB inserenda sit, an ad aliam sectionem Generis revera pertineat. 



De structura et affinitate proxima Trigenese. 



Satis inter Algologos constat Genus illud Trigenese a Sondero, Algas Preissi- 

 anas describente, institutum fuisse; et hoc, ab ipso inter Polysiphoniam et Rhodo- 

 nielam dispositum, characteribus Digenete proxinaum, raraentis vero non articalatis 

 crassis et caruosis distinctum, consideratum fuisse. Genus .Sonderianum dein in 

 Ner. Australi a Harvey adoptatum fuisse, adjecto eharactere cystocarpiorum, quse 

 in ramentis sessilia, globosa et fasciculum sporarum pyriformiurn continontia de- 

 scripsit. Harveyum vero postea, peracto itinero, sub quo plura in diversis locis 

 natalibus comparare licuerit specimina, eademque receutia observare, speciem typi- 

 cam Generis meram Speciem Rhodomelse considerasse, cujus structuram et habitum 

 quoque icone data in Fhycol. austr. illustravit. Descriptionem plant;e hoc loco datam 

 perlegenti adpareat Harveyum plures characteres a Sondero indicatos siccis omnino 

 pedibus transiise; quin immo cum expressis quoque verbis statuisse fructus, quan- 

 tum innotuerant, nulio respectu ab iis Rliodomel;e differre. Hinc (Jenus Sonderi- 

 anum abolendum statuit, et |)lantam revera admodum singularem sul) novo nomine 

 Bhodomeki' Trigenece introduxit. Miiii postea in forma, quam novam speciem Son- 

 deriani Generis sistere putavi, Hla articulata ramosa ('alhthaiinnoidea, qute in sua 



