00 J. G. Agardh. 



Est species inter majores, quas ad Dasyas retuleruiit. Froniles vidi i)edales et ultra, 

 rachidibus vetustis peimam corvinam crassitie sequantibus ; ex his puUulant rami minores, 

 racliidibus inferne denudatis, apice plumosis instructi. Cystooarpia vidi ovata, in ranuilo 

 polysiphoneo brevioi'e erectiiiscula; pericarpium celhilosum, cellulis brevioribus in lineas car- 

 postomium versus adscendentes fere seriatis. Nucleus gemmidiis pyriformibus constitutus vix 

 dimidiam altitudinem cystocarpii attiugit. Sticliidia a rachide ramulorum niinorum trans- 

 mutata, gerunt raniellos monosiphoucos rigidiusculos et patentes, circunicirca a stichidio egre- 

 dientes; in singulis articulis vidi sphajrosporas 1 — 2 permagnas toruloso-pronünulas. Uamelli 

 a basi crassiore attenuati fere acuminati, rigidiusculi et patentes. 



Species Algarum scribeus jam monui nostram D. Iwrmoclados cum Harveyana D. Cci a- 

 mioide haud identicam esse. Ipse Harvey quoque initio utramque plantam (in Ner. Anstr. 

 Uli). XX VI.) rite distinxit ; et unam ab altera pluribus diversam esse dixit ; postea vero 

 specimina ex Australia allata distribuens, utramque ita confudit, ut quoe nomine D. bornio- 

 clados distributa fuit (in collectione quam ipse liabui) meram D. Ceramioidem sisteret. In 

 Syiiopsi, Phycologia; australi adjecta, utraque species conjungitur. Qua' antea liarum specie- 

 rum dat;e fuerunt diagnoses, ba:; differentiis ex liabitu deductis nimium revera nituntur. Prte- 

 ter bas vero in fructibus obveniunt alias, qure evidentissirae quidem demonstrant bas species 

 ad Genera diversa pertinere. Stichldia, antea ignota., supra describere conatus sum; ex bis 

 deducere liceat D. bormoclados esse speciem Lopbotlialia?, dimi in D. Ceramioide sticliidia 

 adsunt, qualia in speciebus Dasyse normalibus obvenire constat; sunt a ramello monosipboneo 

 transformata et pedicello monosipboneo sustineutur; continent spbrerosporas intra singulos 

 articulos verticlllatas; et in stiobidiis, quasi magis rite transformatis, uusquam adpai-ent fila 

 monosipbonea, quibus sticliidia D. hormoclados birta evadunt. 



5. L. STKOBiLiFEiJA -/. A(j. mscT. froiido sursum longe corticata tereti, piimatini 

 decomposito-ramosa, ramis minoribus subfasciculatim a rachide adiiltiore 

 pullulantibiis, inferne nudiusculis, superne squarroso-ramellosis, ramellis nio- 

 nosiphoneis rigidiusculis, inferioribus plerumpue abruptis, superioribus sub- 

 ineurvis; articulis omniuni cylindraceis, diametro vix sesquilongioribus, sti- 

 chidiis crassis torulosis, quasi tumida expansione spiraliter adscendente ra- 

 chidem circumdantibus. 



Hab. ad oras australes Novse HoUandise (ex Adelaide in Herb. Kewensü). 



Inter majores et robustiores Generis, D. scopuliferam Ilarv. boc respectu aiquans. Ra- 

 cbides ramorum principalium fere pemiam corvinam crassas vidi ; ex his exeunt rami pen- 

 nam passerinam crassi, fere fasciculatim pullulantes, et ex bis ramuli, setam fere aäquantes. 

 Ramuli robusti, rigidiusculi; adultiores monstrant supevticiem polysiplioneam tenuius corti- 

 catam, articulis per corticem vix translucentibus, diametrum circiter a'quantibus aut brevio- 

 ribus. Sectione trausversali ramuli vidi siphones pericentrales 7, intra Stratum corticale 

 sat distinctum. Ttamelli, a basi monosiphonei, a racbide polysiplionea exeuntes, 2>atentcs et 

 rigidiusculi; inferiores srepe abrupti, panci in apicem obtusiusculuni parum attenuatuni desi- 

 nentes; superiores paulisjier incurvi, onines cylindracci (ncc ad genicula articulorum contracti 

 (ut in D. scopulifera et D. hortiioclados); articulis diametro circiter sesquilougioribus, )nem- 

 brana crassa cinctis. Sticbidia ex apicibus ramellosis ramulorum fornuita, valida. quasi 



