62 J. G. Agardh. 



9. L. Ferepay^ (Harv. mscr.) Basya Fcrcdaya J. A(j. Sp. p. 1235: Harv. 



Fhjc. Austr. tah. CLXXIIL; Kütz. Tab. Pliyc. Vol. XIV. fah. 07. 

 Ad littora Tasmanise et Novse Hollaudise australis. 



Icon Harveyana, pro more, habitum eximie reddidit; de iiomnillis vero aut tacet, aiit 

 aliter vidit ; de his pauca hoc loco moneam. In frondibus majoribus (haud paucis) vidi 

 (caulem primarium paulo supra radicem) obsitum proeminentiis minutis, nunc cylindraceis truu- 

 catis, nunc magis acuniiuatis, uumerosissimis et densissime stipatis, quasi in tuberculum muri- 

 catum racliidis coalescentibus. Partem baue incrassatam, quam nunc usque pollicarem lou- 

 gitudiue, et diametro 2 — 3 lineas «quantem vidi, speciei characteristicam facilius putaverim, 

 nisi eandem quoque iu alia specie fere conformem vidissem. Quia pi'oeminenti:e nunc cyliu- 

 draceje et truncata; obveniant, easdem reliquias esse ramorum dejectorum forsan credere 

 liceret. Au potius cousiderarentur morbosfe excresceutise, animalium vi aut laisione pro- 

 ductse? 



Exsiccatione frondes ita collabuntur, ut structuram interiorem difficilivis distinguere 

 liceat; ex specimine magis juvenili transverse secto sipliones pericentrales 4 sat magnos ob- 

 servare credidi intra Stratum tenue cortieale. 



Stichidia a rachide ramorum ramulorumque parum transmutata formata vidi. In parte 

 sterili infra stichidium articuli polysiphonei sunt diametro paulo longiores; ubi superne arti- 

 culi breviores fiuut, parum transmutati in articulos stichidii abeunt; ut ex parte sterili 

 rachidis ramelli monosiphonei exeunt, ita quoque ab ipsa fertili parte proveniiint fila mouo- 

 siphonea; spbasrospora; in articulis subsingulte aut paucre et extrorsum singulfe tumentes, 

 uude stichittium plus minus torulosum adpareat. Terminalis pars inevoluta racliidis, ramellis 

 mollioribus constituta, sensim sensimque in partem superne adcrescentem stichidii sine dubio 

 abit. (^)uot sunt splirerosporaj in singulis articulis vix certius statuere auderem. In multis 

 articulis binas vidi, siphone sterili invicem separatas; in juniore parte stichidii utrasque 

 cosetaneas, in adultiore uuam magis evolutam, alteram minorem observare credidi. In planta 

 magis semli, quam coarctaiam dixi, vidi partem torulosam rachidis, sphierosporis elapsis 

 vacuam, admodum longam; hanc superne coutinuatani parte (sphsrosporis prresentibus) prseg- 

 nante ; totam ramellis monosiphoueis obsitam. 



Quäle igitur stichidium ijjse vidi, tale magnopere revera disoedit ab icone, quam 1. c. 

 dedit Harvey; suadente hac facilius speciem Dasya? iu hac planta agnosceres. Spccinien 

 tamen authenticum comjjaravi, et hoc nostram plantam sistere mihi certum videtiu'. 



10. L. Saecocaulon Harv. Phyc. Austr. tah. CCLXXVIII. 



Ad oras Tasmania? superioris et Novfe Hollandise occidentalis. 



Species distinctissima videtur, cujus affinitates ex icoue pulchi-a, a Harvey data, phuit;o 

 sterilis vix conjiciantur. Ex iis, quae ipse vidi, speciem esse Lophothalia; assuinero audeo, 

 quam I). Fereday« proximam judicavi. Stichidia nimirum vidi a ramulo polysiphoneo et 

 corticato parum trausformata, circumcirca ramellis rigidiusculis sub-dichotomis fere squar- 

 rosa, sphrerosporis magnis, singulis aut geminis in articulo, singulisque per se prominulis 

 instructa. Ipsi apices ramulorum fasciculo peuicillorum quasi ocellati; ramellis basi paulo 

 crassioribus, apicü lougissime attenuatis penicillorum comam mollissimani constituentibus. 

 Inferiores ramuli iiionosiphouei, apicibus ut videtur abruptis quin iuimo aliquando obtusi, a 

 basi crassiore acuminati; sunt ejusmodi ramelli magis atteuuati, qui a Harvey depiuguutur. 



