Till Algernes Systematik. 63 



Aiticuli in liis sunt (lianietro clri-itcr diipln Icingiores. Ut excrescimt penicilli terminales, 

 iMinuli ejusdom inferiores magis distaiit, et ramellis patulis l'ere Haliellatini expansis magis 

 rigiiiinseuli videantur. Mihi adparuit hos flal)ellos paginam (nee margiuemj rachidi adver- 

 tere, qiiod vero non certius statuera auderem. 



Phiutam a Ilarvey depictam partcm tautnni superioreni rami coustituere, ohservato speci- 

 mine magis completo, mihi certuni viJetur. Inl'erior planta constat caule crasso, circiter polli- 

 eari et pennam seriptorlam crassitie fequante, r;idiei adiiuc crassiori sub-tuberosie et forsan fibris 

 instructa> adfixo. Ad apicem hujus caulis raiuos quosdam (3) egredientes vidi, nunc iudi- 

 visos, nunc iterum bifidos, quos inferiore sua parte excresccntiis numerosissiniis et stipatis- 

 simis in parteni tuberosani, 1 — 2 pollicarem longitudine, et digitum minorem fere crassam 

 evolutos vidi. Ex apice hujus partis tuberosa; exeunt rami proprii, quales a Harvey pin- 

 guntur, ab ima liasi multo tenuiores, ramis ramulisque decompositi. Excrescenti» constaut 

 papillis, a basi paulo crassiore attenuatis, lincam circiter longis, superne circiter setam crassis. 

 In papillu transverse secta cellulani centralem et pcriccntrales 5 (at obscure) dignoscere 

 [>ut;ivi. 



(^iiiid sibi volint p.ipillosie ista; excrescentia:, in parte inferiore ramorum ovolutiE tum 

 hujus speciei, (uni illa* D. Feredayae, mihi quidem omnino diibium permanet. An assumere 

 liceret easdera ob niolem suam demum a rachide separatas fieri, et tuberosam partem in radicem 

 cra.ssain et fibrosani novi individui abire, quam ad basem speciminis a me observati sat con- 

 spicuam descripsi? Qnuni in duabus speciebiis fere consimiles observavi, easdem his privas 

 non a\gro baberem. Formationes consimiles in pancissimis Florideis obvenire conjicio. 



11. L. Lenormandiåna (Dasya Lenormandiana J. Ar/. Sj). ji. 1258). 

 Ad Ostia Glenelg fluminiH Australipp. 



Postquam i. c. hane spetiem, cliaracteribns insignibns ab omnlbus antecedentibus sat 

 diversam descripsei'im, nulla nova specimiiia, i|u;r ad plantam iilusfranibim conducant, me 

 vidisse, aniniadvertere placet. 



xpip. Stiilufliifi a ramuUs quasi propriis forniafis, totis fransmutatis, ort/mia 

 sui juris evidentius constituentihus. 



\'2. Ii. liOLBOcH/ETE (Hmv. mscr.) Dasyu holhoclKPte Harv. in Lond. Jotirn. 

 et Nrr. Aiistr. inh. XXVI.; J. Äg. Sp. Ahj. p. 123S; KMz Tah. Pliyc. 

 vol. XIV. tah. 65. 



Ad littora Tasmania" et Novae HoUandiaj australis. 



Ramis densc corticatis flagelliformibus hfpc species plures alias rcfert; ex his cautius 

 digiioscatur ramellis setiformibus, quasi fasciculatim egredientibus; .stichidiis fere ab omnibns 

 speciebus ad Dasyam relatis dignoscatur. In planta sterili fasciculi ramellorum a ramulo 

 brevissimo polysiphoneo, supra corticem rami vix eminente, exeunt. Al) ejusmodi ramulo 

 transmutato stichidium formatur. Pedicellus polysiphoneus perinanet ; residua ramellorum a 

 stichidio brevissimo siliquoso lateraliter exeunt; et in apice etichidii apparent ramolli in- 

 evoluti incurvi, .sinpius plures. Sphserosporje inträ stichidium cellulosum parum proeminent, 

 ill articulis singuhe aut paucto. Sunt stichidia hoc modo organa magis ainl)itu definita, 



