Till Algerues Systematik. 67 



verticales formnntibus, iu lamiiia ali initio complanata. Ut fructus in pliyllo juvenili iiistifui 

 incepit, hoc paulo longius infia apicom exiniie fit incrassatuni, iiicilia parte fere splui'iice 

 iiituiiiesceute, apiou tenui sulirctlexo, (piasi taljcscente et in apjioiulicoiii calcaratum KeraniiiUi 

 abeunte. Coniparata i-voliitioiic totius plantas fnutiini a nicdio pliyllo quasi prolificatione 

 ortum, et in folio generanto transvorse inipositiun dicereni ; liinc placentani a pliyllo gene- 

 rante erectiusculain vidi, carpostomio siipero, iu media parte intumesceute pliylli transformati 

 aperto (apice pliylli iu appeudicem calcaratum abeuute). Keramidium (paulo inagis evolu- 

 tuiu) vidi in phyllo fructiforo solitariuni, et oblique a pcdicello (pliyllo fructigero) adscen- 

 dens, üvato-urceulatum, carpostomio producto liiante tcrminatum, inferne calcaratum (apiculo 

 folii fructiferi liebetato), totum cellulis miuutis plurimis contextum; hie. cellula; iu carposto- 

 mio (in cylindrum brevfssimum producto) series lougitudinalcs efficiunt ; in parte inferiore 

 pericarpii adparcuter in-ordinatM, minutie et forma varise. Pericarpio lougitudinalitor secto 

 placenta conspicua fit, ab inia parte Keramidii erectiuscula, columnam mediam referens, ex 

 qua rami cxeuiit inferiores, qure in fila abcunt longitudinalia, nucleum ambientia, et termi- 

 nales capitulum fertile formautes; fila, qu» hoc capitulum constituunt, apice fiunt obovato- 

 pyriformia, singulis gemmidia solitaria magna obovato-eloiigata foventibus. 



Ex descriptione, quam satis amplam darc couatus sum, patet ut putarem, plantam 

 quam habitu (colore et ramificatiouis norma) Belesserice hypoglossi simillimam dixi, revera 

 ab hac abunde diversam esse, comparatis charactcribus. quos majoris momenti considerare 

 consuevimus. Ex structura pbyllorum fructificautium, quam descripsi, patet frondem ab initio 

 esse costatam, serie media longitudinali in cellulam terminalem, caeteris initialem, exciUTcnte; 

 in foliis paulo adultioribus et sterilibus pars suprema folii hebetatur et foliuni sa'pius apice 

 obtusum adpareat. Folio vero hoc accuratius inspecto, apicem videbis emarginatum, apiculo 

 hebetatü sinum emarginatura; occupaiite. Patet hoc modo spcciem uovara ab aliis Lenoi- 

 mandia; speciebus, hoc respectu, vix differre. 



Comparata structura nee minus differt species nostra a speciebus Delesseria?, qu» sec- 

 tionem Ilypoglossi constituant. Qua; in nostra oliveniunt admodum distincta duo strata 

 (interius unica serie cellularuni oblique adscendeiitium constitutum, et corticale crassum plu- 

 ribusque seriebus compositum); ha;c in Hj7)oglossis deßciunt, aut alitcr dispoiiuutur. In Le- 

 normaiidia tiun una species ecorticata, tum alia; corticatm jamduduin cognitse sunt; et cum 

 his ultiniis quam proxime convenit species nova. 



In Lenormandia plui-es species cegnitie sunt, qua3 ramific(itionis norma (phyllis a costa 

 prolificantibus) convcniunt. Ab his nova species forma foliorum, laniina plana, et colore 

 lajtiore digiioscatur. 



Fructus in jilurimis, (pia; nostra; vidi, sjieciniinibus dcficiunt; in jierpaucis fci'tilibus 

 sunt revera admodum juveniles; tarnen ex bis mihi luculeutissimuin l'uit spcciem Rhodomeleis 

 pertinere. 



Lexormanüia latifolia Ilarv. Ner. Austr. p. 10. 



Ad Swan River; Ex Champion bay plura spcciminu, a Spalding Iccta, 

 misit F. de Mueller. 



In Nerei Austr. j\ l'J baue spcciem descripsit Harv. ex unico specimine qund in Ilcrii. 

 Lemanni vidcrat. Qnuni dein in PhycoL Anslr. 'Tub. CLXXXI. L. spectabilem dciiinxil. 

 monuit lianc quoad frondis magnitudincm admodum variam esse, nunc frondes offcrcns un- 



