74 J. G. Asardh. 



rectis pj'ramidatis, subdichotomo-pinnatis, pinnulis patentibus, ultimis sim- 

 plicibus subulatis robustis rigidis ssepe recurvatis, articulis iiitenip vix con- 

 spieuis, in ipso ajåee paucis monosiphoneis, stichidiis ad apicos raniorum 

 densius pinnulatos interiore latere ramelli sub-pedicellatis. 



Hab. ad littus Nov?e Zelandife et ad insulas Chatam, a Travers lecta. 



Circiter ß-pollicaris, ex coccineo-fuscescens, tota pinnatim decomposita, firma et chartoe 

 vix adliferens, Dasyse speciem firmiorem habitu referens. Quia vero tota planta fere iisque 

 ad apices pinnarum est corticata, facilius a speciebus plurimis Dasyffi dignoscatur. In H. 

 firma ramuli, 2 — 3 lineas distantes, pluribus articulis separari videntur, utpote articuli bre- 

 vissimi adparent ubi in raméllis ultimis articuli translucentes consiiiciantur. Sectione trans- 

 versali vidi frondem ex tereti compressam, dense cellulosam, cellulis parum magnitudine 

 diversis; attamen siphonem centralem paulo majorem, pericentralibus 11 cinctum, dignoscere 

 putavi; ob conformitatem vero omnium numerus aegre definiatur; extra sipbones pericentrales 

 cellulie corticales prteterea adsunt. Stichidia in nostris adsunt, dispositione et structura 

 qualia in descriptione Generis eadem describere conatus sum; paulo densius corticata quam 

 in H. Berkeleyi, cseterum vix structura ab his diversa; quoque quöad situm et formam in 

 utraque congruentia, nisi forsan paulo longius acuminata in H. Berkeleyi. 



Frondem typlce distiche pinnatam fere dicerem ; at rami ramiilique ab liac directioue 

 sensim divergentes et demum quo(|Uoversum porrecti milii adparuerunt. 



PoLYZONiA FLABELLiFERA (J. Af/. mscT.) folüs ad geniculum quodque secundum 

 alterne egredientibus, ambitu fiabelliformibus, inargine inferiore et superiore 

 rectis integerrimis, petiolum versus cuneatim adproxiniatis, antico niargine 

 arcuato sajpius avgute dentato; cellulis paginalibus rectangularibus, pri- 

 mariis a petiolo radiantibus, radiis novis superne formatis bifurcationem 

 folii })roperantibus. 



PohjBonia acUantiformis J. Ag. Alg. Nov. Zel. n:o 377 (partim); imn 

 Decaisne. 



Hal), ad öras Nova? Zelandioe; sa^pe in Gymnogongro. 



Novam Speciem in bac forma agnoscere propensus sum, quam pluries in Algis e Kova 

 Zelandia missis deprebcndi. Ad species antea doscriptas (P. ciiticifalin, P. adianfiformis, 

 P. ovajifolia) evidenter pi-oxima, ipsa vero forma foliorum sat conspicuo diversa adpareat, accu- 

 ratius comparauti specimina herbariorum. Ut jam aliu loco monui (De Alf/. Nov. Zd, p. 32) 

 P. ritncifolia gerit folia sesquilongiora quam lata, fere rluimboidea, et marginibus 4 distin- 

 guendis circumscripta; nemjie inferiore recto integerrimo, superiore eroso, laciniato aut den- 

 tato; exteriore (antico) eroso dentato (a superiore evidenter distincto dente valido), interiore 

 (posteriore) integriuseulo. In 7'. adiaiififormi sunt folia fere wque lata ac longa, quoad 

 formam magis flabollata, marginibus fere tribus circumscripta, nempe inferiore et interiore 

 (adscendente foro angulo recto) intcgriusculis; exterioi-e et superiore confluentibus lineam 

 arcuatam formantibus; niargo liic arcuatus in spec. Decaisnei est obsoletius aut grosse den- 



