78 J. G. Agardh. 



culi omnes more BJwdovcmafis prpegnantes fiunt, at aut more Stichocarpi gernnt 

 stichidia a raniulo polysiphoneo (nee inonosiphoneo) transformata, aut alio modo 

 a Rhodoiiematibiis abludentia. Hinc quoqiic alia Sub-Geiiera admittenda putavi, 

 quibiis quousque licuerit nomina antea ab auctoribus rccepta couservavi, quam- 

 quam et oharacteres et liraites mutatos fuisse conscius sim. 



Dum igitur in Stichocarpo et Eiipogodon (quäle hoc limitavi) stichidia 

 ramulo polysiphoneo sustinentur, contra pedicello monosiphoneo insident in Bho- 

 donemate, IlliodoptUia, Pachydasija et Dasyopsidc. In Rhodonematibus nimi- 

 rum sunt ranielli simplices, et quasi extimi in rachide, qui in stichidia trans- 

 mutantur. Adfuit vero mihi quoque forma, quam B. utacticam nominavi, in 

 qua ipsa rachis (aut pars ijachidis) ramuli monosiphonei in stichidium trans- 

 mutata fit. Ramellos a rachide hac exeuntes, transformatione intactos observavi. 

 Stichidium igitur (Tab. HL fig. 4), ad normam Rhodonematum sua structura 

 conditum, ramellis sjiarsis lateralibus et crista terminali ramellosa plus minus 

 conspicua terminatum manet, quasi extrorsum minus definitum. Si igitur dicere 

 liceat stichidia Rhodonematum a 2iartibus extimis et simplicissimis (quasi appen- 

 dicularibus) fieri transformata, eadem Organa vero in Stichocarpis a partibus infe- 

 rioribus (quasi magis axilibus) oriri, intermedia forsan dicere liceret, quse in 

 D. utactica obveniant. Quamquam hanc formam stichidii in unica tantum spe- 

 cie evolutam vidi, tamen satius duxi peculiarem typum in hac agnoscere, cui 

 Sub-genus proprium finxi, quod nomine Basijopsidis ulterius descriptum infra 

 videas '). Pauca^ quoque aliaj sunt species, qua? modo quodam peculiari a plu- 

 i'imis recedunt, quibus Subgenera propria instituere malui, quam prinoipalia he- 

 terogeneis paucis inficere. 



Quod attinet Cystocarpia Dasyse, pauca de his addere plaeet, quamquam 

 hodiedum vix ita cognita mihi videntur, ut characteres dispositionis ex iis hau- 

 rire liceat. Sunt revera in speciminibus Herbariorum rarius obvia, et in spe- 

 ciebus haud paucis hodiedum mihi ignota permanent. In omnibus, quantum vidi, 

 speciebus ramulo jwlysiphoneo sustinentur; ca?tenim vero quoad positionem in 

 diversis speciebus haud paucas ofterunt differentias. In plurimis forsan speciebus 

 ramo majori (plus minus diviso) insident sessilia, oblique sursum directa aut 

 patula. In nonnullis (Heteronemia;) eadem hoc modo numerosa juxta posita 



') Genus Dasya;, iuitio couditum speciebus, qua; hodie Khodoiiemiita mihi constituuiit, his 

 quasi typicis represeutari putavi; his quoque proximuiii ossc subgomis Dasyopsis, nomine in- 

 dicari, assumsi. 



