94 J. G. Ägardh. 



eis, dignoscere putavi. Cystocarpia iu nostris frustra qiuvsivi. Ilaivey ilenique eadeni de- 

 scripsit in ramis minoribus sessilia, ovato-globosa, ore parum protraoto, iutra pericarpiimi 

 tenuc nudeum maguum foveutia. 



19. D. OCELLATA Grafcl; Har v. Vlujc. Brit. iah. XL.; J. A<j. Sp. p. 1207; 

 Küts. Tuh. Phyc. vol. XIV. tah. Gl; Zarard. Icon. Aäriat. tuh. XLII. A. 



Ad littora calidiora Europ?e, tum occideutalia, tura australia. 



Duas fonuas hujus obvenire, mihi vix dubium videtur. In una penicilli moUissimi, 

 raiucUis (siipra partem inferiorem penicilli parcius dichotomam) admodum elongatis, simpli- 

 ciusculis, a basi sui-sum vix conspicue attenuatis; hane a Harvey et Zanardini depictam 

 videas. In altera penicilli multo firmiores, et densius fm-cati, raniellis superioribus rigidius- 

 culis sa>pe incurvatis; hane a Kiitzing 1. c. depictam jiuto. Ha^c ultima D. arbusculam magis 

 refert, at ab hac dignoscatur rachide crassiuscula, dense corticata, et ramellis nusquam ad 

 genicula coutractis. 



Corticale Stratum admodum densum D. ocellatffi, filis conformibus decurrentibus cou- 

 textum, rachides jjerennantes indicare, facilius crederes; raniellos in rachide hac firmiore 

 nunc sparsiores et tenuissimos esse, nunc densiores et firmiores forsau suadeant, ramellos 

 dcnium dejectos fieri a rachide perennante. In planta juniore ocellata vidi corynibos ter- 

 minales ramellis mouiliformibus densissimis constitutos, minus tameu conspicuos quam in 

 D. ramosissinia- Cystocarpia frustra qua;sivi; nee ab alio observata scio. Stichidia, qualia 

 sub-Generi characteristica dixi, me in hac quoque observasse, dixisse placet. 



Trilnis i^. Hapalathricas rachidibus suvsum longe corticatis, froiidibus plus rainus 

 elongatis, moUissime penicillatis, penicillorum filis mueosis fere a basi teuer- 

 rimis, levissimo quoque raotu aqute flexis, dichotomis axillis acutissimis, 

 cystocarpiis in ramulis minoi'ibus infra apicom persistentem in rachide 

 sossilibus. 



* Spenes horcales, cystocarpiis in ramulo invurvo {sapc) sinyiilis. 



20. D. PUNICEA McHcijh. mscr.; J. A(j. Sp. p. 1:301); Kiltz. Tah. riiyc. vol. 

 XIV. tah. (il; Zanard. Icon. adr/af. tah. LII. 



In mari adriatico et calidiore atlantico. 



Specimina vidi plurinui stcrilia, ad Trieste lecta; fructifcra tantura ex lirighton Ang- 

 lisc, mihi a D:na Mcrrifield missa. Iiiter ramellos niollissimos, quibus cinguntur rachides 

 validie, stichidia siliquseformia facilius diguoscantur; quoad structuram congrueutia cum aliis 

 speciebus subgeneris. Cystocarpia rarissima videutur, utpotc a nemiue deseripta; qualia vidi 

 sunt in ramulo breviore corticato et penicillato singiila, infra apicem persistentem sessilia, 

 basi ramellis stipata, ovata, quoad formam fere eonvenientia cum iis D. venustcc a Harvey 

 depicta, sensim in apicem attenuata. Pericarpiuni fere totum constat cellulis in lineas lon- 

 gitudinales seriatis; in parte inferiore line;e minus evidentes, in superiore infra carjjostoniium 

 sat conspiou;e, numcrosiores. 



