281 



perpendiculariter intricatarum et cellulis insuper 2 — 3 constans sub- 

 rotundis, ad 6 — 7 (i latis, membraDa tenui. Acidis adhibitis cortex 

 purus et pl. m. deeoloratus, strato emortuo iacolore, ad 9 — 10 fi crasso 

 et beoe separate tectus. Cortex lateralis, aeque formatus ac superior, 

 sine Strato emortuo separato, usque ad basem areolum adest. Cortex 

 inferior ca. 10 — 18 ^ crassus, pallidus, distinctius a raeduUa separatus, 



Stratum gonidiale subinterruptura, ad 40 — 55 ^ erassum, hyphis 

 interpositis, HNO^ traetatis regulariter graaose nubilatis. Gouidia orbi- 

 eularia, singula 9 — 13 ^ lata, contentu perdiluto, nucleo nullo, succedanee 

 septata ad 16;u, lata. MedullaHNOg, excepta parte gouidiis adjacente, para. 

 Hyphae medulläres sabperpendiculariter intricatae (minus perpeiidiculares 

 quam in Lecan. Polychromate), ad 5 — 8 (9) ft latae, subtorulosae, cel- 

 lulis praesertim rotundis fere ut in cortice superiore, membrana tenui. 

 Medulla J non distincte colorata, sub lente ^purie cinereo vinose 

 apparet. 



Paraphyses laxae, ramosae sed rectiores, infra ca. 2"5 /ti crassae 

 et brevms aut longius cellulosae, supra ramosae et ad 4 — 5 (i incrassa- 

 tae, cellulosae, cellulis h. i., praesertim HNO, adbibito, monilitormibus. 

 Epithecium obscurius fuseum velolivaceo fuscum et strato granoso nigri- 

 cante tectura, HNOg in dilutius olivaceum decoloratum. Asci elongate et 

 subelliptice clavati et stipitati, ad 85 (i Ig. et ad 25 [i lt., membrana 

 apicali incrassata, Sporae octonae 14—21 (saepe 17 — 19) ft lg. ad (8) 

 9 — 11 (12) IX lt., contentu amplispumoso. Hymenium J ope coerulescit, 

 excepto epithecio, parum h. i. decoloratur. 



Pycnides perrarae, inter apotbecia in verrucis parvis immersae, 

 orbiculares, ca. 0*15 mm latae, parte porali nigra. 



Fulcra brevia, cellulis paucis, ramosa, exobasidialia „Basidia 7 — 11 fi 

 longa, fere fasciculatim congesta. Couidia teuuia, leviter arcuata vel 

 flexuosa, rare recta, 14 — 18 (19) ^ lg. et 0*6 (i lt. 



Ein Exemplar im Herb. Eggerth (bot. Instit. d. ünivers. Wien) 

 leg. Sauter, Pinzgauer Alpen, auf einem dichten, graugrünen Kalk 

 (in Säuren brausend). 



Lecanora (Äspicilia) Krempelhuheri Jatta in Syll. Lieh. It. (1900), 

 p. 218 — Syn.: Äspicilia vel Lecanora verruculosa Krplh. et Aut. p. p. 

 — Äspicilia verruculosa Hue in Nouv. Arch. Mus. b, ser. II (1910), 

 p. 83. 



Exs.: Arid. no. 342 a, &, 1728. 



Thallus insulas minutas, singulas ad 1 cm latas, suborbieulares et 

 subconfluentes, albas, madefactas non aliter coloratas forraat, subcontinuas 

 vel plane areolatas, tenuis, ad 0*2 (0*3) mm crassus, prothallo nigri- 

 cante saepe perspicuo. Areolae fertiles saepe discos plures et h. i. sub- 

 compositos exhibentes, in toto etiam planae, marginem autem h. i. 



