23 



Okaz mój jest zgodny z formą dzisiaj żyjącą, której do- 

 tychczas w miocenie nie znaleziono. O zgodności przel<:onały 

 mnie okazy działu zoologicznego w Muzeum Nadwornem we 

 Wiedniu, chociaż są nieco większe. Pholadidaea papyracea 

 jest formą przybrzeżną. 



Wedle W o o d a (Ćrag Molluska t. II. str. 298, tabl. 30. fig. 

 10.) żyje ona w pasie korallinowym, tenże autor podaje jej dłu- 

 gość na \\ cala, a szerokość na \ cala. Rycina w tem dziele 

 jest dosyć niewyraźną , lepszą podaje Fischer (Manuel d. Con- 

 chyliologie str. 1133, tabl. XXIII. fig. 20.). 



Z miocenu znanym jest inny gatunek tj, Pholadidaea He- 

 berti Font. (Font annes : Les mollusąues pliocenes de la vallee 

 du Rhóne et du Roussillon, tom II. str. 1—2 tabl. I. fig. 1 — 2. 

 Lyon — Paris 1879—82). Różni się ona jednakowoż wyraźnie 

 kształtem od mego okazu, ponieważ Ph. papyracea ma przednią 

 część skorupy o niewiele szerszą od tylnej, okaz Fontannes'a 

 zaś ma część przednią wąską. Porównywałem zresztą ol^az 

 z Hołubicy z okazami Ph. Heberti przechowywanymi w muzeum 

 geologicznem uniwersytetu w Lyonie. 



Nieco podobnym gatunkiem ze względu na rzeźbę sko- 

 rupki, chociaż należącym do zupełnie innego rodzaju jest 

 Triomphalia Bonnenti G. Dollfus et Dautz.^) 



Pecten Klein. 



Pecten (Aeąuipecten) aff. Haueri Micht. 

 Tabl. L fig. 9. 



Pecten Haueri Michelotti : Description des fossiles des terraines 

 miocenes de 1' Italie septentrion. Haarlem 1847. 



Una valva fere piania et parum convexa. Costae 9, fas- 

 ciatae, U7ia costa ex cirea 7 costulis coniposita, interstitia 

 magna, 4 — 5 gra?mlosis costulis ornata. Tesla densis et acri- 

 bus concentricis lineis praedita, qua causa costae et costulae 



^) Dollfus et Dautzenberg : Sur quelques coąuilles fossiles... des faluns 

 de la Tourraine. Journal d. Conchyliologie tom. 47. Paris 1899. (str. 220—221. 

 tabl. IX. fig. 7-8). 



