29 



P. Hilberi Miehajł. P. Domgheri Michajł., P. scabrclhis L. Pecten 

 improvisus Fischer i Tourn. (Animaiix fossiles du Mont. Lóbe- 

 ron. Paris 1873, str. 142—3, tabl. XX. fig. 4. i 5.) jest wprawdzie 

 również nieco podobny, lecz jest większy, silniej wypukły, nie 

 mówiąc już o innych szczegółach. W Lyonie porównywałem 

 z mymi okazami okazy tego gatunku pochodzące z tortonieniu 

 w C u c u r o n (Vaucluse). 



Okazy muzealne pochodzą z Pińczowa ; substancya wa- 

 pienna wypełnia je, widocznie pochodzą z tamtejszych wapieni 

 litotamniowych. 



Pecten Neumayri H i 1 b e r. 



Tabl. II. Fig. 5. a, b, 6, 7, 8 ab. 



P. Neumayri Hilb. Hilber : Neueu. w. bek.l. c. str. 28. tabl. III. fig. 13. 



„WolfiHilber „ „ „ . „ 28— 29, t. III. fig. 14, 15. 



„ Kneri Hilber „ „ „ „ ,. 29, t. III. fig. 16. 



„ Sturi Hilber „ „ „ „ „ 29, t. III. fig. 17. 



„ Neumaryi Hilb. Simonescu : La faiine sarmatiąue et torton. d. 1. Mol- 

 davie. Annales scientif. de V universite de Jassy. 1902. str. 10 — 11 

 t. I. fig. 5. 



Has ąuattor species colligo in unam , ut Simonescu cum 

 tribus primis fecit. Diagnosis illius speciei, quae admodum 

 mułabilis est, haec : 



Angulus maior quam 90^, costae plurimae, pi^imariae 

 30 — 40, quae sunt in duas divisae. Non rarae costulae se- 

 cundariae, infirmio?'es. Omniuni costarum ad marginem val- 

 vae numeratarum 60. Concentricae lineae acutae, sed angu- 

 słae, plurimae. Auricula inaeąualia, iłi dextra valva anterius 

 excavatimi, posterius minor. 



In plurimis testis huius speciei possunt plerumąue tres 

 varietates distingui. 



a) forma ty pica (=P. Neumayri Hilb. =P. Sturi Hilb.) 

 lab. II. fig. 5. a, b, 7. Testa minus crassa, costae numerosiores, 

 infirmiores , omnium, id est primariarum et secundariarum 

 numerus 60. 



b) var. crassior tabl. II. fig. 6. (=^P. Wolfi Hilb.). Testa 



