35 



quam causam aprozimata est speciei Pecten Neumayri Hilh. 

 Costarum Jiumerus 20, ąuarum S mediae bifidae , aliae cum 

 secundariis costufis, giiarum 19. Costnlae hreves, non in me- 

 diis intewallis positae, sed una cosła aproximatae. 



Ea forma demonsłrat , formas cum costis bifidis a for- 

 mis cum integris costis oriri. Eo modo P. NeumayrH a sp. P. 

 flaviis originem habet. 



Loc. Hołubica (Halicia orientalis). 



Z Hołubicy mam jeden okaz (skorupka lewa), który spra- 

 wia trudności w oznaczeniu, ponieważ jest zbliżony do P. Neu- 

 mayri ze względu na rozwidlenia żeber, a zresztą przypomina 

 P. flavus Dub. Do ostatniego gatunku zaliczyłbym go ze 

 względu na kształt ogólny, wygląd wnętrza skorupki , ilość 

 i kształt żeber (są daszkowate), drobne ostre prążki przyro- 

 stowe i kształt uszu. Żeberka jednakowoż się rozwidlają i to 3 

 środkowe są zupełnie wyraźnie rozwidlone, po bokach zaś 

 między żebrami głównemi są żebra drugorzędne i to nie w po- 

 łowie odstępu, lecz przytulone do jednego z żeber głównych. 

 Tych drugorzędnych żeberek jest 19, są one przeważnie krótkie. 

 Ten okaz jest dowodem łączności pomiędzy gatunkiem P. flavus 

 i P. Neumayri ; pierwszy z nich jest gatunkiem pierwszym 

 w czasie, a drugi ]30wstał z niego. Doszedłem wogóle do wnio- 

 sku, że u przegrzebków ilość żeber, nawet i sposób ich roz- 

 widlania się należą do cech nieistotnych, jeżeli nie łączą się 

 z l\;ilkoma innemi, równocześnie występującemi znamionami. 

 Z tej też przyczyny nie tworzę dla okazu, do litórego należy 

 opisana skorupka, osobnego gatunku, lecz określam go jako 

 formę przejściową. 



Pecten sp» nova indeternUnata. 



Tabl. II. fig. 4. 



^to* 



Duae valvae dextrae, 13 mm. latae, 12 longae, convexio- 

 res ; costae 15, densim jjositae , interstitia nulla; versus api- 

 cem costae aplanatae , non visibiles. Tota valva densim et 

 tenuissime concentriter striata. Auricula aegualia, anterius 

 radiatim costatum et subtilissimis longitudinalibus słriis in- 



