38 



przeto przedstawiłem go na rycinie i opisuję ponownie, sądząc, 

 że powtórzenie opisu z przed 76 lat nie jest bez znaczenia. 



Okaz największy jest 8-2 cm. długi, 6*3 cm. szerolci, inne 

 jednalcowoż są mniejsze, przeważnie około 6 cm. długie. Slco- 

 rupa prawa wypul^ła, nieco nierównoboczna, łewa płasl<:a, l<:u 

 szczytowi zagnieciona. Żeber olcoło 20, Andrzejowsłvi podaje icłi 

 liczbę na 22—24. Na obu skorupach, ilość żeber prawie jedna- 

 kowa, chociaż bywają i różnice. Okaz największy, przedsta- 

 wiony w pewnem zmniejszeniu na tablicy, ma na skorupce 

 prawej 20 żeber, na lewej 19. U innych okazów z Żukowiec 

 znalazłem : 



skorupa prawa 20, lewa 20 żebei* 



r n '^^> n ■*■" i 



n y, ^^y n 1" rt 



Inny okaz pochodzący z Hołubicy jest 8 cm. długi, a 67 cm. 

 szeroki i ma na skorupie prawej 20, na lewej 21 żeber, inny 

 pochodzący z Podhorzec 4 cm. długi, a 3"8 szeroki ma 19 żeber 

 na skorupie prawej. 



Żebra są z góry spłaszczone, po bokach słabo nachylone, 

 a więc prawie czworoboczne, nigdy nie są rozwidlone, a cała 

 skorupka jest bardzo gęsto i wyraźnie współśrodkowo prążko- 

 wana, owe prążki są szczególnie dobrze widoczne w zagłębie- 

 niach pomiędzy żebrami. Nigdy niema żeber drugorzędnych, co 

 się zdarza u okazów wiedeńskich mylnie do tego gatunku za- 

 liczanych , niema też nigdy w zagłębieniach podłużnych prążków, 

 które rysuje M. Hornes u swego P. Besseyń. 



Uszy skorupki prawej prawie równe, przednie ze slabem 

 wycięciem na byssus, u skorupki lewej uszy równe, wszystkie 

 gęsto podłużnie i falisto prążkowane. Zawsze brak żeber promie- 

 nistych, o których wspomina M. Hornes u swego gatunku. 



Okazy pochodzące z okolicy Wiednia, a opisane przez T. 

 Fuchsa jako P. Sivringensis , są zgodne z P. Besseri, jak to już 

 Hilber zaznaczył. Tenże autor mówi też, że P, Besseri M. 

 Hórnesa jest gatunkiem całkiem nowym, który też musi mieć 

 inną nazwę. O ile wiem, T. Fuchs nazywa go obecnie P.vindo- 

 bonensis. Różnicę wyraźną pomiędzy tym gatunkiem, a typowym 

 P. Besseri tworzą rozmiary większe , gdyż P. vindobonensis 

 jest często nawet 2 razy tak wielki, jak P. Besseri, Andrze- 

 jowski zaś wyraźnie zaznacza, że największy jego okaz mie- 

 rzący 4—5 cali w średnicy jest wyjątkowym, inne bowiem są 



