W jesieni roku ubiegłego odstąpił mi łaskawie Zarząd Mu- 

 zeum im. Dzieduszyckicłi celem oznaczenia niektóre ska- 

 mieliny ze zbiorów swoich. Były to formy nie dające się ozna- 

 czyć we Lwowie z żądaną ścisłością, ponieważ u nas są w ogóle 

 utrudnione prace paleontologiczne wobec braku porównawczego 

 materyału i dosyć skąpej literatury. Zimę zeszłoroczną spędzi- 

 łem we Wiedniu, a środki tamtejsze, w szczególnie zaś Muzeum 

 Nadwornego, gdzie pracowałem, umożliwiły mi tę pracę. Na- 

 stępnie porównywałem oddane mi okazy z okazami zbiorów 

 muzeum geologicznego w Lyonie i w Turynie : pierwsze z nich, 

 gdzie pp. Deperet i Roman pracują nad monografią przegrzeb- 

 ków, nadaje się szczególnie do prac w tej rodzinie mięczaków, 

 bardzo bogate zbiory w Turynie zawierają oryginały do naj- 

 nowszej monografii Bellardiego i Sacci i już z tej przyczyny, 

 nie licząc ich obfitości, są nader cenne. 



Ilość opisanych w tej pracy gatunków jest wprawdzie nie- 

 znaczna, ale przecież, jak sądzę, jest pożądanem ogłoszenie 

 i tego drobnego przyczynku do naszej mioceńskiej fauny. 

 Wciągu tegorocznej jDodróży przekonałem się , studyując zbiory 

 obce i zbierając w okolicy Wiednia, w północnych Włoszech 

 lub we falunach południowej Francyi, że miocen ziem polskich 

 nie ustępuje obcemu zarówno co do bogactwa, jak i dobrego 

 zachowania się skorup. Nadto zawiera on wiele form nowych 

 i różniących się od analogicznych Europy środkowej i zacho- 

 dniej , co zrozumiałem jest już chociażby ze względu na zna- 

 czne geograficzne odległości. Osady morza mioceńskiego na 

 naszych ziemiach są z małymi tylko wyjątkami utworami przy- 

 brzeżnymi i to piaszczystego, płytkiego morza, a w takiem roi 

 się od resztek zwierzęcych. Wskutek wielkiej ilości osobników, 

 były tu warunki powodujące dążność do zmian, a przez to wy- 

 twarzanie się nowych gatunków. Bardzo dobrze można obser- 

 wować ten objaw u małych gatunków przegrzebka, których 

 wytworzyło się u nas tak wiele, jak może w żadnem innem 

 miejscu Europy. 



1 



