XVI 



dmiogrodowi. Pasmo to złożone z równoległych do 

 siebie działów, coraz wyżej ku granicy węgierskiej 

 spiętrzonych, tworzą przeważnie piaskowce kredowe 

 i eoceńskie. Najwyżej wystrzeliły Tatry litym trzo- 

 nem granitowym na zachodzie , a na wschodzie pasmo 

 Czarnohory, do alpejskiej wzniesione wysokości, bo 

 przeszło 2000 m. n. p. m. Świat to chłodny, z pó- 

 źną wiosną a wczesną zimą. Lasy czarne, złożone 

 przeważnie z jodły i świerka, łąki paszniste, ścielące 

 się dnem i zboczami dolin zacisznych, tudzież hale 

 i połoniny powyżej górnej granicy lasów, tworzą tło 

 główne tutejszej roślinności, innej niżli na ciepłych 

 równinach Podola lub na niżu północnym. Uprawa 

 zbóż tu zwolna ustaje, nikną sady i krzewy upra- 

 wne, a lud tutejszy z ogrodnika i rolnika przecho- 

 dzi w pasterza. Najwyżej jeszcze sięga tu uprawa 

 owsa jak na dalekiej północy Europy. Z drzew naj- 

 dalej ku szczytom wysunął się świerk, który po- 

 wyżej 1200 m. n. p. m. karleje i ustępuje miejsca 

 rozłożystej kosodrzewinie, nie dosięgającej jednakże 

 górną swą granicą 2000 m. n. p. m. Od górnego 

 kresu kosodrzewiny panują tylko ot^7arte hale z wła- 

 ściwą wyższym tylko górom roślinnością zielną, a 

 wyżej jeszcze wystrzeliły nagie turnie tatrzańskie 

 w żlebach zacienionych z płatami śniegów, jako 

 resztkami dawniejszych lodowców, które poniżej w ma- 

 lownicze roztajały jeziorka górskie. 



Świat zwierzęcy zarówno jak roślinny, zależny 

 od właściwych stosunków klimatycznych, ma 

 charakter zupełnie odmienny a właściwy tylko wyż- 

 szym górom. Od ciepłych przyporów podgórza, gra- 



