xxni 



podaje nam bardzo dokładny obraz całej naszej 

 fauny koleopterologicznej , której charakter jak po- 

 wyżej widzieliśmy, w ścisłej pozostaje łączności tak 

 z plastyką kraju jak z tegoż florą i atosunkami kli- 

 matologicznymi. 



Z ogólnego przeglądu naszej fauny koleoptero- 

 logicznej wynika nadto jej odrębny charakter, po- 

 legający na występywaniu form takich , które gdzie- 

 indziej w Europie albo na wysokiej znachodzą się 

 północy, albo tylko z nadśródziemnomorskiego po- 

 łudnia są znane. W górad^ naszych obok przedsta- 

 wicieli fauny skandynawskiej spotykamy się z ga- 

 tunkami, znanymi nie tylko z Alp lecz także z dalszych 

 Pyrenejów (np. Otiorrhynchus monticola), na Podolu 

 zaś nie tylko z formami Bałkańskiego półwyspu 

 lecz także z Włoch (np. Troglops siło), z południowej 

 Francyi (np. Stylosoinus Tamaricis) i Kaukazu. 



Za odrębnością naszej fauny przemawia także 

 stosunkowo znaczna liczba zupełnie nowych dla euro- 

 pejskiej fauny wykrytych gatunków i odmian wyłą- 

 cznie tylko naszej ziemi właściwych. Z gatunków tych 

 wyliczamy tylko te, które w ostatnich dwu dzie- 

 siątkach lat u nas wykryto a które są razem ozdobą 

 naszego Muzeum : 



Carabus Scheidleri var. polonicus mihi. 

 Nebria tatrica Mili. 

 Lionychus major Mili. 

 Patrobus ąuadricollis Mili. 

 Deltomerus tatricus Mili. 

 — carpathicus Mili. 



