XXVII 



do prędkiego ich zatruwania benzyny. Wystarczy 

 wówczas kilka drobnych skraw^ków papieru lub bi- 

 buły w kilku kroplach benzyny namoczyć i wło- 

 żywszy te papierki do słoika lub epruwetki szczel- 

 nie korkiem zamknąć. Para benzyny, wydobywająca 

 się z tych papierków nadzwyczaj prędko zabija wszel- 

 kie owady wrzucone do stoików. Z powrotem je- 

 dnakże do domu należy tego samego dnia jeszcze 

 wytrząść chrząszcze i albo zaraz ponabijać na szpilki 

 albo do pudełka na warstewkę cienko rozścielonej 

 bawełny a następnie takąż warstewką je przykryć. 

 Do takiego pudełka można z kilku i kilkunastu wy- 

 cieczek poumieszczać chrząszcze a dopiero po dłuż- 

 szym czasie przystąpić do dalszego ich preparowa- 

 nia. W podróży ten sposób zbierania i tymczasowego 

 przechowywania jest najodpowiedniejszym i bardzo 

 mało zajmuje czasu. 



Zbieranie chrząszczów w początkach wiosny 

 (w marcu i kwietniu) odbywa się zwykle bez wszel- 

 kich przyborów, dość być zaopatrzonym tylko w fla- 

 szeczkę. Znaleść je można wszędzie, czy na polu, 

 czy w lesie, na łąkach, moczarach i w ogrodach, a 

 w miastach po murach i parkanach. Wprawna ręka 

 i oko dobre zupełnie wystarcza. Drobniutkich chrzą- 

 szczyków nie wybiera się dwoma palcami, bo łatwo 

 ulegają zgnieceniu, lecz lekko naślinionym palcem, 

 do którego bez uszkodzenia przyczepiają się i bezpośre- 

 dnio mogą być wrzucane do flaszeczki. Uważać trzeba 

 szczególnie na miejsca puste, gdzie pod kamieniami 

 szczególnie w pierwszych duiach wiosny obfitą zna- 

 leść można zdobycz; w lesie zaś i ogrodach przede- 



