XII 



legie ku Dniestrowi, lekko się faluje, na średnim 

 zaś i dolnym ich biegu załamuje się w głębokie a 

 malownicze jary skaliste, wymyte w starszych war- 

 stwach osadowych , utworzonych z pokładów formacyi 

 kredowej, dewońskiej i sylurskiej. Począwszy od 

 Maryampola i Niżniowa wrzyna się głębokiem niby 

 górskiem korytem Dniestr, zasilony w górnym swym 

 biegu wodami górskimi i wije się mozolnie w li- 

 cznych zakrętach południowym skrawkiem płasko- 

 wzgórza. Stroma a wyniosła krawędź północna Po- 

 dola, wielokrotnie poszarpana, przedstawiająca się 

 ze strony niżu nadbużańskiego jako pasmo wzgórzy 

 tak zwanych Woroniaków i Gołogór jest groblą na- 

 turalną, o którą zapierały się pradawne lodowce, 

 sięgające od Fiulandyi i Skandynawii aż po dzisiej- 

 szy dział wód pomiędzy Dniestrem a Wisłą i Sty- 

 rem, Ku Karpatom od zachodu nie odcina się pła- 

 skowyż tak ostro jak od północy lecz przechodzi zwol- 

 na w podgórze, nacechowane złożyskami soli i oleju 

 skalnego. Na północnym jednakże, jakoteż na zacho- 

 dnim rąbku tego obszaru Podole nie występuje w ca- 

 łej pełni swego charakteru stepowego, im dalej ku 

 południowemu wschodowi, tem wyraźniej rozwinię- 

 tego. Świat bowiem niżu i gór na tem pograniczu 

 wielorako się splata z cechami Podola. Świetliste 

 dąbrowy przypierają na podgórzu do borów jodło- 

 wych i świerkowych a buk znowu górski działem 

 wód od Karpat wysunął się daleko ku wschodowi 

 za północnym rąbkiem Podola, gdzie natomiast spo- 

 tyka się z sosną niżu nadbużańskiego. 



Wraz z lasami o charakterze mieszanym i pod- 

 szycie ich zielne wykazuje te same cechy przecho- 



