X 



tymi warstwami, spiętrzonymi w systemat gór. wznie- 

 sionych do znacznej, miejscami nawet do alpejskiej 

 wysokości, zajmuje całą południową część kraju; są 

 to III, Karpaty, rozsiadłe szerokim pasem na po- 

 graniczu Węgier i Galicyi. Przypatrzmy się zafcem 

 bliżej owym trzem dzielnicom naszego kraju. 



I. Niż północny zajmuje całe Powiśle wraz 

 z Nadbużem i dorzeczem Styru aż po podgórze 

 Karpackie i po wyżynę Podolską. Jestto kraina 

 w przeważnej części swej zapadła i podmokła, na 

 przemian leśna, naprzemian uprawna lub przecho- 

 dząca w grząskie torfowiska, rozległe piaski lub 

 w bagna i jeziorka, zarosłe łoziną i trzciną, a obrę- 

 bione kępami olszyn i brzeźniaków. W skład lasów 

 tutejszych wchodzi głównie sosna, tworząca często 

 lite drzewostany i głuche bory na podmokłej i pia- 

 szczystej glebie z podścieliskiem czernic i mchów a 

 wrzosowisk na świetlistszych ustępach. Świat zwie- 

 rzęcy podobnie jak roślinne poszycie tej krainy od- 

 mienne ma wejrzenie. Występują tu już formy wła- 

 ściwe zimniej szemu pasowi umiarkowanego podnie- 

 bia. Wraz z narzutowymi głazami przedwiekowych 

 lodowców, spotykamy się tutaj z niejednym gatun- 

 kiem, właściwym tylko wyższej szerokości geografi- 

 cznej. Odrębny typ tej dzielnicy występuje tem wy- 

 raźniej im bliżej pojezierza Bałtyckiego. Ojczyzna to 

 łosia i bobra, wytępionych już dawno na galicyj- 

 skiej części niżu ; tu w niedostępnych błotach gnieździ 

 się jeszcze żuraw a szlakami wodnymi od mórz pół- 

 nocnych ciągną ptaki polarne, jak kaczka lodówka, 

 nury i inne. Tem oryginalniej szym jest świat zwie- 



