VOORREDE. 



Toen in 1HS7 ilc IloUaiuhchc Maatschappij der iVctcnschappcn ic ll:uniein 

 du uirLï:ivc mijner „Nieuwe Nanmlijsn van Ned e rl an il se li e Srhild- 

 V I eu ü;e 1 it^e Insecten" welwillend op zich nam, beschouwde ik tleze als 

 den grondslag; voor ecne Handleiding; tot hec hestudceren der in Nederland 

 voorkomende kevers. Sedert zijn meer dan lo jai'cn verstreken en het aantal 

 iS^^x in ons land waarj^enomen soorten is voortdurend o;rooter ;j;eworden. Ook 

 ihans is de i^rens noi^ niet bei-eikt, en is het te verwachten, dat nog menige 

 keversoort aan de Ncderlandsche Fauna zal worden toegevoegd. Toch meen 

 ik dat nu de tijd gekomen is om gevolg te geven aan het plan om die 

 Handleiding, waartoe ik reeds gedurende vele jai-en de bouwstoffen verza- 

 melde, het licht te doen zien. Immers een praktisch, analytisch handboek, 

 waarmede men de hier te lande voorkomende keversoorten kan determinee- 

 ren, bestaat tot nu toe niet. Naast de uitnemende werken van onze gevierde 

 entomologen, wijlen IVIr. S. C. Snellen van Vollenhoven voor de Ncder- 

 landsche Hemiptera-Heteroptera en mijne vrienden P. C. T. Snellen voor de 

 Lepidoptera en F. M. van der Wtilp voor een deel der Diptera, hoop ik dat 

 mijne poging om een dergelijk werk over de Coleoptera het licht te doen zien, 

 als een niet onwaardige tegenhanger van die geschriften zal kunnen gelden. 



Wat de inrichting van mijn boek betreft, heb ik gemeend niet beter 

 te kunnen doen, dan de algemeen als praktisch erkende „Fauna Austriaca" 

 van Ludvvig Redtenbacher zooveel mogelijk, ook wat de schikking der te 

 bewerken stof en zelfs de keuze tier lettertypen aangaat, als model te gebruiken. 

 De grootste afwijking is wel, dat ik bij iedere tamilie alles bijeengehouden 

 heb, nl. de beschrijving met de daai-bij behoorende tabellen der genera en 

 species. Over het gebruik van het werk zal ik niet uitweiden , daar de 

 gevolgde analytische methode algemeen toepassing gevonden heeft en dus vol- 

 doende bekend mag verondersteld worden. 



Voor het wetenschappelijke gedeelte heb ik, behalve uit de werken van 

 oudere meesters onzer wetenschap, vooral geput uit die van erkende corypheeën 

 van lateren tijd. Als zoodanig noem ik L. Bedel, A. Fauvel, L. Ganglbauer, 

 George H. Hom, G. Kraatz, Kdm. Reitter, G. Seidlitz, D. Sharp, C. G. 

 Thomson en J. Weise ' ). 



Ten opzichte der nomenclatuur houd ik mij aan de opvatting, die ik 



i) OvL-r lic titels der u-erltfn van iIl/c cii aiiiicrc sciirijvcrs 2it; iiii;ii liet 2de deel. 



