Overzicht der Sur-Orden. 5 



7 S|)rictcn zeer Unrc ol' onrcgcliiKuig, mcescal me: .5- ol' mccrlcdise kni>ts (Fig. 57 totrti), zcMcii 



draaitvormig, in welk l;i;uste gevnl liet klaiuvrkl der tarscn iii 't oog v;illeiul groot is (vele 

 Parnidiic i)). Bij de Tam. der C. c o r yss i d :ie is liet prostcrmni vüór de voorcoxae 

 vliezig. Achtcrpootcn soms tot zwciiiinen ingericht (Tig. 60); alle tarseii 5- of 4-ledig. Vleu- 

 gels nagenoeg als bij de Clavicornia, docli bij de grootere 11 y d ro p b i lidac (Fig. 62) 

 daarvan meer al'wijUcnd en door Inuine scalpelvorniige gedaante, alsmede door de aanwezigbeid 

 der, de zoogen. „ruiten" vormende, dwarsverbindingen meer ol' minder aan die der Cara- 

 boiilea herinnerend. In andere opzichten vertoonen de vle.igels der H y d ro pb il id ae cenigc 

 verwantscbai) met die der Ma lacode rma t a. — De tot deze sub-orde behoorendc vormen leven 

 iii water, slib, modder en op vochtig zand; de S ph ae rid i i n ae in mest. 



V. H YGROIMI 1 1, I. 



Sprieten veel langer dan de tasters, van verschillenden vorm, doch nimmer onregelmatig. 1'ro- 

 stcrnum aliijd diitincns. Zwempooten komen nimmer voor. Landdieren K 



8 Sprieten met een meer of minder lang grondlid (scapns), een daarop volgend verbindingslid 



(pediccllus) en eenige daarop volgende leedjcs (de funicuUis"), van welke de laatsten van 

 langere ol' kortere bladacbtige uilsceekscls voorzien zijn en zoodoende eene soort doorbladerde 

 knots vormen (Fig. 6;, 1, 6ó en 67). De krachtig ontwikkelde voorpootcn zijn tot graven 

 ingericht, doordat de schenen aan den buitenrand getand zijn (Fig. 65 I); de voorcoxae zijn in 

 de breedte onrwikkeld, zeldzamer steken zij kegelvormig uit Alle tarsen 5-lcdig, bij uitzondering 

 met minder leedjes 2); tussjhcn de klauwtjes bevindt zich niet zelden een tusschenklaiuvtje 

 (onychiiim), waarop 2-, 4- of meer borstelharen staan ingeplant (Fig. 63 II). — De vertegen- 

 woordigers dezer sub-orde bezitten volgens Rotter krachtig ontwikkelde, meestal lichter ot donker- 

 der gcpigmentcerde vleuaels (Fig. 64) , met zeer ontwikkelde langsaders, doch zij zijn zeer arm aan 

 dwarsadeVs; de tophclft Is naar verhouding groot. Hiermede gaat ook eene buitengewone concen- 

 tratie van de abdominale ganglienketen gepaard; bij de Lucanidae is deze echter tamelijk 

 lauT gestrekt. — Evenals de Caraboidea de hoogst ontwikkelde carnivoren zijn, zoo zijn de 

 Lamel licornia de hoogst ontwikkelde phytophagen; over het algemeen hebben zij eene 

 plompe gestalte. Ook behooren hiertoe de zwaarste van alle bekende Coleoptera. Zij zijn voor 

 een deel aan de Histeridae naverwant. — De larven („engerlingen") zijn dik en week, 

 bezitten een ronden, harden, chitineusen kop en voeden zich met plantciikost ol mest, waarbij 

 zij altijd, meestal in den grond, verborgen leven. De kevers voeden zich met bovenaardschc 

 planten'deelen, vooral met bloemdeelen of met boomsappen en zijn niet zelden schadelijk; 

 anderen leven in mest, vooral van gehoefde zoogdieren. 



VI. L A M E L L I C O R N I A. 



Sprieten zonder eene uit blaJachtigc uitsteeksels gevormde knots 9 



o Achtercoxae dicht aaneenstaande, van dekstukken voorzien, die de dijbases in de rust meer 

 of minder bedekken (Fig. 71 II) en zelden ontbreken, in welk laatste geval de sprieten ge- 

 zaagd zijn (Cerophytum)'(Fig. 72 I). Alle tarsen 5-ledig. Deks.hilden nimmer algeknot . . 10 

 Achtercoxae meestal cylindervormig en in de breedte ontwikkeld ol' rondachtig, in de gewrichts- 

 holten meer of minder bewegelijk ingesloten, gewoonlijk ver van elkaar afstaande en waar- 

 tussclien het eerste sterniet bree'd tegen bet metasternum aanstoot 3); zonder dekstukken. 

 Sprieten meestal naar het uiteinde knotsvormig verdikt of met een eindknop, zelden draad- 

 of snocrvormig (enkele Cucujidac 4J ). Tarsen veelal minder dan 5-lcdig. Dekschilden niet 

 zelden afgcknot. —Volgens Rogc'r is het gewricht der gewoonlijk langwerpig-ovale o( lancetvor- 

 mige vleugels (Fig. 42) vóór, 'so ns achter, zeldzamer in het midden of nabij den top gelegen. 

 De vena extcrno-media, welke evenals de vena scapularis, gewoonlijk tamelijk rechtlijnig verloopt, 

 splitst zich op de hoogte van het gewricht niet, doch geeft een haakvormig terugloopenden 

 tak af, welke tegen de basis van den vleugel verdwijnt. De vena interno-media en de bijaders in 

 de area analis zijn meestal door dwars-anastomosen verbonden. In dit opzicht komen de Cla- 

 vicornia, alsook de lirachymcra en de Hygrophili met de M al acod er mata overeen, 

 evenzoo ook met de mccs:e overige familiën , alleen niet met de Caraboidea. De achterrand van 

 den vleugel vertoont neiging tot de vorming van een lobje. — Volgens Rnger zou deze sub-orde 

 eerder in twee groepen te verdeden zijn, 1°. de 1'halacridae en Nitidulidae, welke door het 

 verdwijnen der dwars-anastomosen en 'de eigenaardige vorming van het gewricht zich meer aan de 

 Staph'ylinoidea aansluit, 2». de Colydiidac, C r y p to p hagidae, Engidae, Lathri- 

 diidae', Tritomidae, alsook de Dermestidae en Byrrhidac (hier in navolging van 



1) Tril.u» dn- K I m i il i iKip. 58 II). 



'2) /i<' liij dl- 1:1111. dtT S I- ;i r ;i b a e i d ;i i'. 



:t) lilBriundci-d ,;-mf C „ 1 j d i i d a e (C „ I ; d i i ii i .ri II i 1 u iii i il i), Psa lu iii : liu > (C ii r u j i d a p). d.- B v l u r i d a 



T r 11 ü Cl s i 1 i d a e , ï r i l ii iii i d a e m 1' ii a I a v r i d a .• 

 ■i) liij Hvliula draadvuriiii};. liij C u c u j ii » Miui'nuniiii; i-ii hij 1' .sa m iiioi-i. Ii u > ;:■ li'idelijk naar lul uin'iiidi' viTdikl. 



