OVI'.KZICIIT DKR FaMILIËN. 21 



IlalsscliiUl zomlcr sclicr|icn /.ijrand, in den regel .smaller dnii de deksciiilden i) ^ 



Kö|) tiic aan de oogen in het lialsscliild tenigtrcUliaar en veelal daardcicir leis overu-eil'd. Sprieten 

 u-ledig, zelden lo-ledig (Co n o pa 1 1) in'i) (iMg. 93 111), draadvormig, ol' in liet midden of 

 naar het idteinde verdikt, of met iets grootere eindleedjcs, liij Tetratonia met 4 verhreede 

 eindleedjcs (Fig. y; 1). Kaaktasters gewoonlijk zeer lang. Pooten meestal kort, liet eerste lul 

 der aclnertavsen veelal zeer lang. Tarsklaiuven in den regel gewoon, zeer zelden gespleten of 

 voiir het niteinde getand 2). VÓoreoxae kegelvormig uit de gewriehtsliolten iiitiniilend, slechts 

 bii de Tetratoniini en Orchesiini 'door het prostenunn gescheiden (Fig. y3 I, 11). 

 l-arven evenals vele imagincs in oud en vermolmd hout, aeluer schors en in boomzwammen. 

 Sonmiige soorten aan boomstammen en op heesters. — Deze l'amilie is het naast verwant aan 

 de T e n e b r i o n i d a e (tribus T e n e b r i o n i n i). 



Fam. LXni, MELANDRYIDAE. 



Kop verticaal staande en tegen het halsschilJ aangedrukt, doch nimmer daarin opgenomen, de 

 mond meer of minder tegen de voorcoxae aangedriikt en de schedel eenigszins bnltig op- 

 gericht of gewelfd. Sprieten ii-!cilig, draadvormig, niet zelden naar binnen iets gezaagd ol 

 naar het intcinde gcleideüik verdikt. Halsschild zoo breed als of brceder dan de dekschilden , 

 naar voren versmald. Acliterpootcn lang; de achterschencn in den regel korter dan de tarsen, 

 het voorlaatste tarslid gewoon. Rij de Scraptiinae zijn de achterschenen even lang als de 

 tarsen en steekt het voorlaatste tarslid lobvormig onder het laatste nit. Aclitercoxae meestal plaat- 

 vormig verbreed; voorcoxac kegelvormig, ver nit de gcwriclitsgroeven intstckend. Klauwen 

 gewoon of onduidelijk getand, ofwel gespleten, gezaagd of aan den wortel met een vliezig 

 'lapje. Lichaam meestal tot springen geschikt. Het pygidinm is bij velen in een langen stekel 

 uitgetrokken (Fig. 94 1).— De soorten van deze familie zijn meest kleine, buitengewoon hewe- 

 yel'ijke kevertjes, welke zich gaarne op bloemen ophouden en zich bij gevaar door spartelende 

 bewegingen zoeken te redden. Zij vliegen zeer goed. — Deze familie is door de Scraptiinae 

 naverwaiit aan de Melan dr y ida e. 



Fam. LXIV MORDELLIDAE. 



1 Kop achter de opgeblazen slapen of onmiddelijk achter de oogen sterk ingesuoerd eii als met 

 een steel aan het halsschild verbonden, zelden ongesteeld 3), in welk geval de kop echter 



sterk op de onderzijde gebogen en de schedel meestal sterk gewelfd is 7 



Kop achter de oogen geleidelijk versmald en in het halsschild min of meer terugtrekbaar, onge- 

 steeld, vooruitstekend, met vlakken schedel, soms snnitvonnig verlengd 10 



• Halsschild aan de basis even zoo breed als de dekschilden, naar voren versmald. Kop met bultig 

 verheven of zeer hoog gewelfden schedel, ofwel op de onderzijde gebogen. Sprieten ii-lcdig, 

 bij het <? gekamd of in twee rijen waaiervormig, bij bet J gezaagd, zelden gekamd ot m e'e^ne 

 rij waaiervormig, zeer zelden draadvormig, m welk geval het J mjch dekschilden, noch vleugels 

 heeft 4). De larven leven iiarasitisch , meestal bij llymenopfira (bijen en sociale wespen), bij 

 wxlke zij nog eene afzonderlijke metamorpliose (hypermetamorphosc) ondergaan 5). Ook leven 

 de kevers aldaar en tref: men ze slechts zelden buiten de nesten aaii (Fig. 95 I). 



Fam. LXV. RHIPIPHORIDAE. 6) 



Halsschild aan de basis veel smaller dan de dekschilden 8 



! Tarsklauwen meestal in twee ongelijke dcclen gespleten, een dunner en een dikker gedeelte, 

 welk laatste in vele gevallen getantï of gekamd is. Kop van achteren sterk ingcsnoerd en tegen 

 liet halsschild aangedrukt, de schedel meestal hoog gewelfd. Dekschilden dnn, meer ol minder 

 smal en lang, veelal divcrgcerend of korter dan het weekc achterlijf Sprieten i ;-ledig, zelden 

 n-ledig 7), borstel-, draad- of snoervormig, ol' met naar het uiteinde verdikte Icedjes ol 

 onregelmatig verbreed (Fig. 96 11). — Alle soorten van deze l'amilie bezitten in liet lichaam 

 eene" scherpe, blaartrekkende stof („cantharidine"). Zij leven deels <ip planten, dikwerf in 

 groot aantal bijeen, deels op den grond. De larven leven voor een deel parasitisch m de nesten 

 van Hymenopt'era (bijen en sociale wesjien) eu doorloopcn eene merkwaardige dubbele nieta- 



norpbose (hypcrnietaniorphose). 



Fain. LX VI. MELOIDAE. 



l) ,\iU-eii niet hij <lf r. h i p i |i 11 o r i d !i e. 



'1) liij iiift iii ons grbit'd vuorkumt^nde sourtcii. 



8) Hij liet iiii'l iii iins grhicd vuürkoiiicndi- pciins I' li y 1 m1. ;i <■ 11 u s. 



i) Bij hc'l nirl in cms gi-liifd vouikiimcndc genus 1'. li i [i i d i u s. 



,^1 1>.- laiv.- van de ui.-l in ons gebild h.-ki'nde 1! h i p i d i n s p e e t i n i e o r n i s TInil., (Ii I :i 1 I a r n m Siunl 1 leell piira- 

 silisidi il) kakkerlakken (1' e r i p I a n e t a a ni e r i c a n a). 



Ib Aan de/.e 1'aiiiilie i> navernant de onle der S 1 rep si piel' a (Stylii|iidae), welke dour soinniige ondeivuekers als 

 Suln.lil. iMffliiire en later .SV/i/r;., F..wlei- en }lulll„ux lul de Coleoplera worden gerekend Door de „iiderioekiiigen 

 van .l:i,,it,lin dn Vat is voldoende geldeken , dil de/.e iiiseelen aanmerkelijk van liei ware keverlype alwijken. 



7) Bij liel uiel in ons geliied vertegenwoordigde suligenus C o r v n a (genus /. onaliris). 



