OVKRZICHT DKR FaMILIËN. 23 



siKJCrviinuig, in welk gcv;il zij in lic nitniniling licr inccswl nicrvorniigc oi' stcrlc nicgcrniulc O 

 ooucn ingupl;ini stnan, 11-, bij nitzondcring ii-lcdig (cT l'ri.inus), gcwcionlijl; langer cl;ui lici 

 halve lichuani; ililavijls ovcrcrcllen zij in leugie licc gchecle liiimam, vocinil bij ile e^cf ■, het 

 ccrsce liii is gcwoonlifk groot, het tweede kort, veelal knoopig gezwollen; in rust kunnen zij 

 over den kop ternggcslaijen worden. I.'chaani mees.al lang gestrekt en gewomdijk lijn hcliaard. 

 llalsschild zon.ler scherpen zijrand, behalve bij verscheidene Prionini. Dekschilden zonder 

 stippclliinen. 1'ooten gewoonlijk lang en slank, in den regel ver buiten den zijrand van het 

 lichaam" uitstekende. De nervattmr der vleugels vertoont grootc verwantschap met die der 

 Malacoderinata, van welke zij zich hool'dzakclijk door grootcn eenvoud in het stelsel der 

 bijaders van de vena interno-niedia onderscheidt. In dit opzicht herinneren de vleugels meer 

 aan die der L ucanidac, doch bij deze laatste l'amilic is o. a. het topgedeekc zeer groot, 

 terwijl het bij de Cerambycid ae in 't oogvallend klein is, zoodat de meestal diagonaal 

 door" den vleiigel vcrloopende vena externo-iiicdia als hooldader van den geheelen vlenj^el 

 geldt. -De "rootcndeels weeke larven, welke hetzij pootloos ol' van zeer kleine v-oeistompjes 

 voorzien zijn, vreten gangen in hout, enkelen in stengels en wortels van kruiden; eenigcn 

 leven ouderaardsch 2). De "kevers leven op bloemen, heesters, op vcrsch geveld bont, enkelen 

 op den ■■rond. - Deze lamilie heel't üok cenige verwantschap iiict de O e d eni e r id a c. 



Fam. LXXI. CERAMBYCIDAE. 



Sprieten draad- of snoervorniig, of naar liet uiteinde iets verdikt, bij uitzondering met 

 dikkere eindleedjcs, zeldzamer gezaagd ol" gekamd, op het voorliool'd ol vóór de slechts zelden 

 uitgerandc oogeii ingeplant, hoogstens even lang als het lialve lichaam, zelden langer, 111 welk 

 •»eval het halsschild aan de zijden niet bultig is en de oogen niet nitgcrand zijn. Ilalsschild 

 met meer ol' minder scherp gerande zijden. Dekschilden veelal met stippellijnen. Lichaam veel 

 meer glad dan behaard. Pooteu bijna altijd korter en krachtiger omwikkeld. Volgens J. Rcltenhdcher 

 komen de vleugels in hoofdzaak geheel mei die der Cerainbycidae overeen, het gewricht 

 '{■'t meer in 't midden, bij de Cerambycidae daarentegen meer naar het uiteinde. — De 

 larven, welke steeds van pootcn voorzien zijn, leven meestal vrij op planten, enkelen in 

 plaiitendeelcn en sommigen onder water. De kevers verschijnen soms in massa en zijn dan 

 schadelijk. — Deze lamilie is zeer naverwant aan die der Cerambycidae, doch nadert ook 

 door de G a 1 e r 11 c i n i tot de M a 1 a c o d e r m a t a. 



Fam. LXXII. CHRYSOMELIDAE. 3) 



Sub-Orde XI. RHYNCHOPHORA. 



1 Kaakiasters gewo(Hi , buigzaam. Bovenlip meer of minder duidelijk aanwezig. Sprieten recht. 



Ponten niet tot graven ingericht - 



Kaaktasters abnormaal, kegelvormig, stijf; de leedjes geleidelijk in groutie afnemende, linvenlip 

 slechts bij uitzondering duidelijk, in welk geval de pooten tot graven zijn ingericht. . . ,; 



2 Voorcoxae klein, kogelvormig. Pygidinm meer of minder vrij, onbedekt. Sprieten mider den 



zijrand van den snuitvorinig verlengden kop ingeplant (behalve bij Choragus) en van de 

 oogen verwijderd, met los gelede knots. Snuit meestal breed, zeldci smaller dan de kop. — 

 Deze familie" heeft door het genus Choragus ecnigc verwantschap met de Scolytidae en 

 is de hoogst ontwikkelde groep der Rh y n cli op h ora. — De soorten leven achter boomschors, 

 op dood bont, zelden op bloemen of in zaden, enkelen leven van schildluizen. 



Fam. LXXIV. PLATYRRHINIDAE. 



Voorcoxae vrij groot, kegelvormig. Pygidinm door de dekschilden bedekt. S|)rieten op den snuit 

 ingeplant, met 3 grootere eindleedjes. Snuit veel smaller dan de kop.— De soorten leven op 

 liloeiende planten, vooral op dennen. 



Fam. LX.KV. NEMONYCHIOAE. 



j Po.iten ongeschikt tot graven, daar de voorschenen langs den buitenrand niet van tandjes voor- 

 zien zijn 4). Tarsen met viltige of spongieiise zool en met meer ot minder verbrecdc Icedjes, 



1) Smiis iijll de oup._'ii in Iwi'i^n i;i'(li:flil (T ■■ t r u |i >). 



:J) llif <Ut iii(!l in uns gebied vuurkuiiifiide guncra I> o r c itd i u ii fii V .■ s p e r ii s 



31 1>.- liiluis dw DiniiM-iini. welke t™ uiiirclile als uv.-iKaiiB van d,- C .• ra in l> > ■■ i d a e l.H d.; uMTii;.- (llirysa- 

 nii'lidae wild licsilniuwd . is vulRells /!.»/<■/■ veicvr als wn uil den slain dcf C lir y s u in .■ I 1 il a B ((. a I ■■ iMi ■■ al 

 Mjiiilei-^inuten iijlak tr lifsLlmuwen, mei nii-er jieirduiperde iirrvalnnr di-r vleugels, ini-l lanR.Ti; s|.ni-len ni im-l i'i 

 lanc^,-,tUlv al.dnniinal.^ fai:(!lieiisv»U-.'in il.T M a I a c o d e r m a I a . Ii-nvi]! i.ij dr gïiTiR.; C li r y s „ m ■• Il .1 a ■■ l.cl 



t.-nlralr (■•nnw»li-ls.'l ni.'.a- ui ijiiii.'li-r xi ,ii,-.'nlriT|-d is , ulWIiuun ninini.'r /-uü sterk al^ liij de 1, a ni e I 1 i .■ ,. i' n i a ui 



It h y n e 11 u p II u r a. 



4) Bij énkel,- exulisilie C u 1' e u I i u u i d a ■■ /.ijii du vuuisehe 1 aan den liililenrand ^-eland. duoli d.'ie veiLjuiieii e.'ii «-er 



untwikkeldeii snuit. 



