26 I. ClClNDELIDAE. 



zoiulci- curci. Ikl ncluurlijr L'iiuli^t iii ccni; voor ili.- bcwci^iiii; diciiciulc iiii;i;ilbiiis. De C i c i mi c 1 i- 

 liL-n-lurvcii vcrsL-liilIcMi zeer van 'liic der Carabul.ic, ('). a. door liet naiiial occllen en door de 

 twee ongclijUe klauwen der tarscn. In volwassen staat zijn zij ongeveer 2! cM. lang. Zij leven ter- 

 zcllder plaatse niet de iinagincs, doeli in loodrcelue gangen in den grond, ter dikte van ecne penne- 

 scliaclit, van rt— 18 cM. diepte, liij liet idtgravcn dragen zij telkens de aardklnitjcs in de iiitliolling van 

 den kop na:.r buiten. In deze gat, gen loeren zij, op de wijze van de niierenleeuw-larve, op voi)rbij- 

 gaande insecten , die zij aangrijpcii en op den "bodem verslinden. Gedurende warme nachten schijnen 

 zij haar gewone verblijf te verlaten en rondloopende hare prooi te vervolgen. De overblijlsclen der 

 verslonden insecten worden telkens, zoo ook de uitwerpselen, naar builen geworpen, zoodat deze 

 gangen steeds zuiver gehouden worden. 



Tegen half Augustus verpoppen de larven oii den bodem dezer gangen. Vele larven zijn eerst 

 tegen het einde van September volwassen. 



De poppen, welke evenals alle keverpoppen zeer bewegelijk zijn, onderscheiden zich vaii die 

 der Carahidae door kegelvormige, aan het inteindc met een hi.arbundel bezette bultjes, aan de zijden 

 der eerste 4 tcrgiten, door twee zeer lange, divergeerende, schuin afstaande aanhangselen van 

 liet vijfde tergiet, door de niet aamvezigc zijborstels van het achterlijf en door de ontbrekende 

 ccrci aan het ifegende segment. — Na 4 weken rust, klcint de pop de aanhangselen van het vijfde segment 

 tegen den wand van den gang en kruipt de kever uit, in den beginne nog week en onuitgckleurd. De 

 kever blijft nog eenige dagen'in zijnen sclmilhoek en zwermt dan op bovenbeschreven wijze rond, om 

 tegen de naderende koude bet winterkwanicr op te zoeken. 



In April legt het overwinterde 5 eieren, in niet zeer groot aantal. 



Door bare ' roofzucht zijn de larven en de imagines zeer nuttig, daar zij ook menig schadelijk 

 insect verslinden. 



De Cicindelidae vormen eene natuurlijke familie, verwant aan de Cara bid a e, doch zij 

 zijn zeer onderscheiden door de plaats van inplanting der sprieten. Hel inwendig maaksel duidt geheel 

 op het gebruik van dierlijk voedsel. Wat hare organisatie betreft, zijn het de hoogst ontwikkelde 

 Coleoptera. 



In Nederland is sld.hts één genus i) vertegenwoordigd, n.1.: 



1. Cicindela I.. 



A7'/ ,vvv>('/, met de ;^rootc rondachtige, zeer sterk uitpuilende oo.s^eii hreedcr dan het 

 hahschild , op de ivangcn en slapen en op het voorhoofd, ten minste naast de oogcn met 

 eene langsstrepi,i,'e senlptiiitr. Bovenlip verbreed, slechts de basis der voorkakcn be- 

 dekkend, aan den voorrand gewoonlijk met een of meer tanden , die bij het ? /// den 

 regel krachtiger ontunkkeld zijn dan bij het $. Voorkaken aan de binnenzijde met 

 een grooten , in tweeün verdeelden basaaltand en daarvoor met drie kleinere, doch 

 krachtige scherpe tanden. Eindlid der kaaktastcrs naar het uiteinde iets geleidelijk 

 verbreed, en afgerond afgeknot , langer dan het voorlaatste lid. Kin met een langen 

 smallcn , scherpen tand in de diepe uitranaing. Eerste liptaster-lid zeer kort, het 

 tweede zeer lang en aan de binnenzijde met tal van borstelharen bezet , het eindlia 

 korter dan het Ijvecde en evenals dat der kaaktasters gevormd. fJalsschild veCt smaller 

 dan de dckschilden te zamen , achter den voorrand en voor de basis met eene dwars- 

 groef , daartusschen met eene middengroef. Dckschilden gewoonlijk met tintte vlekken 

 'en banden. Vleugels altijd onttvikkeld. Bij het $ is het zesde ster niet in het^ midden 

 uitgesneden , -waardoor het kleine zevende sternict zichtbaar 'wordt. Ook zijn bij het $ de 

 eerste 3 voortarsenlcedjes verbreed en aan de onderzijde zolig behaard. — De soorten van 

 dit genus , onder den naam van „Zandtorren" bekend, zijn fraai groen , blauwgroen, 

 bruin, zwartachtig of bronskleurig. -- De larve van C. campcstris is beschreven 

 door Desmarest , ]]estwood , Ericlison e a., de pop door Schmidt, Blisson en Schiödte ; 

 die van C. hybrida door Chapuis & Candèze en .Schiödte: die van C. maritima 

 door Schmittt. — Van de ± 50 europeesche soorten komen 5 in Nederland voor. 



I r.pisterna van den protborax wit behaard (subgen. Cicindela i. sp.). Dekscliilden in liet 



midden nabij den naad met een wil vlekje of dwarsband - 



Kpisterna van den iirothorax kaal (suhgcn. Cylindera VVestwood). Dckschilden in het midden 

 nabij den naad ongevlekt. Bovenzijde in den regel dolgroen, met min of meer koperklenrigeu 

 kop en halsscbild, soms de dckschilden fraai bla'uw en ko|) en halsscbild grocnaclitig (ab.c. 



I) Van irii Iwr.-di' gi'iius (Tr 1 r ;i i' li a llu|i() kuiul ecilf suuri iii SlMiij.' vuor 



