44 II. Caraiudae. — 2 Carauus. — 3. Cychrus. 



17 De Uaiitii; Dpycriilitc zijnimi v:iii het lulsscliiUI ciiuligc :ian liet uitciiuic der vrij sicrU uitge- 

 trokken aeliterlioekeii. Deze soort gelijkt op caii ee 11 a t iis, doch is onderscheiden door de 

 steeds gelieel zwarte sprieten en ]!Oütcn, de aan het uiteinde hij liet J zwak, hij liet cf hijna 

 niet uitgcrande dekschildeii , de van de naadrih veel verder alstaandc en daaraan evenwijdig 

 loopende en evenzoo ontwikkelde en tot aan het uiteinde doorloo|)ende eerste secundaire rih, 

 alsmede door het onthreken van eene haarstippcl achter op de basis der achtercoxae. Met in 

 ons gebied voorkomende type is donker bronsklcurig-briiin , niet sterk glanzig. Halsscliild 

 veel breeder en aan de zijden sterker gerand dan bij den typischen cance 11a t iis, inct 

 hreedc, tamelijk korte en meer oKminder lobvoriiiige , afgeronde achterhoeken. De dekschilden 

 zijn veel breeder en meer gewelld en hunne sciilptiuir is veel krachtiger ontwikkeld dan hij 

 canccllatns; op de derde ketenrij volgt nog eene vierde, doch zwakkere en naar voren 

 verdwijnende secundaire rih. Lengte 24—28 mm. i}. Alleen bij Arnhem gevangen. In Iklgie 

 hij Reuver en Vervicrs. Ook in Oldenbnrg en VVestlalen. 



(morbillosus Panz.J 11. Ulliichii Gerni. 



De kantig opgerichte zijrand van het halsschild kromt zich naar achteren om den top der 

 weinig uitgetrokken achterhoeken. Bovenzijde van het lichaam lichter of donkerder koper- 

 kleurig bronzig (het type = üh.c. cupreo-acnciis Letzii.), groen of blauwaclitig-groen , hetzij 

 ccnklenrig (ab.c. viriilis Lctzn., bij Roermond), hetzij met meer of' minder koperkleurig 

 halsschild (ab.c. virescais Dalla Torre, in Gelderland), soms violetaclitig (ab.c. */)Kr/)H)Y;.fffH.v 

 Lctzn., bij Angleur in Hclgië), of zwartachtig, min of meer bronzig, met geheel zwarte 

 sprieten (ab.c. 'niirrcscens VVesth., bij Angleur in België), of met geclrood eerste sprietlid 

 (ab.c. *nigri:ias Westh.), geheel zwart (ab.c. *Sclirickellii Dej., iiigcr Lctzn.). ofwel zwart 

 met bronzige of groene randen der dekschilden (ab.c. *marg}!!iitns Lctzn.). Pooten zwart, 

 de dijen, met uitzondering der knieën, soms rood (var. ''/)0«f/-//;;Kj 01iv.,bij Baraque Michel 

 en La Rcid (Spa) in België 2)). Dekschilden ovaal, nabij het uiteinde bij liet Jzwak, bij 

 bet i nagenoeg in liet geheel nier uitgebogen, regelmatig gestreept, de primaire tussclicu- 

 niimteu der strepen (4, 8 en 12) breeder dan de overigen en ketenvormig onderbroken, de 

 secundaire en tertiaire gelijk ontwikkeld of wel de eersten sterker verheven. Bij ab.s. 

 silYiiiiciis Dej. (bij Ziitphcn), bij welke de pooten in den regel zwart zijn, zijn de secun- 

 daire tusschenruimteu als gladde ribben, sterker ontwikkeld dan de terjaire tns.schenruiniten. 

 Lengte 12—20 mm. Niet zeldzaam in de diluvialc streken, in bosschen onder mos en plaggen. 



12. arvensis Ilrbst. 



3. Cychrus. Fabr. 



sprieten Tiut af het vijfde lid behaard. Kop laii,i^ en smal , sniiitvonni^e: naar 

 voren vcrlen,^d. Bovenlip na,i,vnoe,i,'- tol aan de basis in licee lan,i(c smalle lobben gedeeld. 

 Voor kaken ^eer lan,i,' , aan liet uiteinde scherp naar binnen x^ekronid, aan de binnen- 

 zijde nut t'a'ee laiii^e scherpe tanden. Binnenste achtcrkaakslob tot op de zeer spitse 

 eindhaak na , op de onderzijde door het ^e;roote en vlakke , mesvormig verbrecdc tweede 

 lid der buitenste lob overdekt. Kin zeer diep uitgesneden ., met lange zijlobben, zonder 

 tand in het midden der uitsnijding. Tong spits , aan het uiteinde met twee borstelharen ; 

 de vliezige paraglossen door eene zeer diepe uitranding van de tong gescheiden , deze 

 overschrijdend , iets naar binnen gekromd en van builen dicht bewimperd. Tasters lang 

 en dun, het eindlid bijlvormig en op de bovenzijde lepelvormig uitgehold , bij het S 

 sterker verbreed: het tweede zeer lange liptaster-lid op de binnenzijde met verscheidene 

 borstelharen. Jfalsschild meer of minder hartvormig. Schildje klein. Dekschilden hoog 

 gcii'elfd , aan den naad met elkaar vergroeid , het achterlijf geheel omvattend , met 

 buitengewoon breede , tusschen het cpisternum i'an den metathorax en het eerste sterniet 

 niet uitstekende epiplcurcn Bij het $ is het laatste sterniet iets breeder afgerond en 

 in 7 midden jlaiiw uitgerand, bij het 2 .i^rwoon en volkomen a/gerond. Achterco.xae 

 van elkaar ,i,\-scheiden. On.i^c'i'leii.i^'eld. Bij het $ 3) zijn de voortarsen niet verbreed ; 

 de eerste 4 leed/es [het eerste slechts 'aan het uiteinde) aan de onderzijde zolig behaard. 

 Bij het ï aan het uiteinde van het tweede en vierde voortarsen-lid met eenige geringe 



1) In Hunfiarijf' koiii.-n /.rei- rr;i;iir v;irii'lt'ilca vuur. 



2) Door Vullens ui-iiociiiil var. Srih-ri Hcpr. Vulp'ns Hfulliin uiu Jr(,' var. (— iiilia-iis Oiliin) zi.-li \at\ ii,mimiii:is uu 

 Mïlii-idun . doordat de .s<u-iiildairr t-ii tertiaire lils.seliciiriiiiutcn sclinharluif; pekurreld ut' ritii|ii-li[ï zijn . ti-rwijl lii) i»i 

 mniis dl' sirundaire lussrlienniiinlen phid jijn Wi-llirlu kiiiiil dr var. .S.',7. rï Heer nol in licdfië uf in on» ^Aünï voi 



y) Hij de palaeartlischc süorteu. 



