50 II. Carabidae. — 10. LoROCERA. — II. Dyschirius. 



verbreed , aan hei uiteinde ie/s af,!{eknpt. Het voorlaatste liptaster-lid met twee borstel- 

 haren op de binnenzijde. Kin-iiitranding in het midden met een stompen tand ; tong 

 van voren in eene stompe spits uitgetrokken en met twee Iwrstelharen bezet. Paraglossen 

 hoornachtig en geheel met de tong vergroeid. De keel is met lange afstaande wimpcrharcn 

 bezet. Bij het i zijn de eerste 3 voortarsen-leedjes sterk verbreed en op de onderzijde 

 zolig behaard. 



De eenige Etiropecsche soort komt ook in Nederland voor. 



7rj lieriniicrt in habitus aan ccn I.cïstns, i.s bninsklcurig, niet iijnc stippellijnen en met ,", grootc 

 liiepc groel'jes op ile vierde tussclicnrninue der deks liilden. Schenen en larscn roodgeel. 

 Lengte 7-8 mm. Vooral op vochtige plaatsen geineen; !a)igs poelen, onder mos, steenen, 

 afgevallen bladeren en bo(nnschors. De larve is bekend geworden door von Genut en 

 Schiödle; ook de pop door Scliiüilte i. pilicornis F. 



VII. Tribns Sc A R iT I N I. 



41. Dyschirius Bonelli 



Sprieten 7<an af het derde lid behaard. Bovenlip naar voren iets verbreed en 

 diep nitgerand. Voorkaken aan de binnenzijde ongetand. Eindlid der tasters bij het S 

 bijlvormig en op het scheef af geknotte uiteinde uitgehold, bij het 2 spoelvormig. Kin 

 met een gewonen , zeer korten tand. Tong vaii voren af geknot en met tioee borstelharcn 

 bezet. Paraglossen van af de basis vrij , slank en de tong ver overschrijdende. Ilals- 

 schild min of meer kogel- of eivormig, aan de zijden van het versmalde basaal^edeelte 

 niet gerand. Dekschilden gewelfd, cylinder- of eivormig , naast den smal af gezet ten 

 zijrand slechts van voren en van achteren met eenige haarstippen. Interco.xaal-voort- 

 zetting van het eerste stemlet aan het uiteinde gerand. Mesóthora.x in een vrij 

 liggenden steel verlengd , uiaarop het schildje geplaatst is. Voor poolen tot graven ingericht. 

 Voortarsen bij het S niet verbreed. — De soorten van dit genus zijn bronskleurig, 

 meestal sterk glanzig; van sommige soorten komen roodbruine exemplaren voor. Zij 

 leven op vochtige of zandige plaatsen in gangen en loopen in den zonneschijn rond. 

 Z.ij vervolgen de Bledius- en He t e r o c e r u s-soortcn. — De larve van D. thora- 

 cicus is door Schiödle, die van D. saliuus door Ihomson beschreven 



Van de 44 'Europeesche soorten komen 13 in Ah'derland en i in het aangrenzend 

 gebied voor. 



I Zijden van het liaksschild minstens tot aan de achterste stip gerand 2 



Zijden van het halsschild sleclits van voren of tot aan liet midden gerand 12 



1 Eindspoor der voorschenen even zoo lang en kraclitig als de einddoorn, aan het uiteinde zeer 

 sterk hakig naar binnen gekromd. Clypens bij het <? met een kraclitigen, bij het ? meteen 

 zeer kleinen niiddeiuand of zonder aanduiding daarvan. Lengte :lj— .', mm. Niet inlandscli. 

 In Noord- en Middel-Dnitschland (digitatus Dej.) 



Eindsjioor der voorschenen recht of slechts zeer weinig gekromd 3 



^ Clypens met een middentand. Dekschilden aan de basis gerand. Voorschenen aan den buiten- 

 rand met een krachtig ontwikkeld tandje aan den wortel van den einddoorn en niet een 

 zwakker tandje nabij het midden 4 



Clypeus zonder middentand 5 



4 Bronskleurig of zwart, blinkend, liet 5 niet zelden dofzwart of roodaclitig. Dekschilden met 



duidelijke stippellijnen. Lengte 4— 4.| mm. Overal zeer gemeen. . . . i. thoracicus Rossi. 



Dekschilden dof, doordat zij uiterst lijn lederachtig gerimpeld zijn, met diepe strepen welke 

 niet of .sleclits onduidelijk hestippeld zijn. Lengte :-iJ — 4.J nini. Niet zeldzaam in de duinstreken. 



2. obscurus Gylli. 



5 Voorschenen aan dei- buitenrand met twee zeer zwakke, veelal onduidelijke, gelijke tandjes. C< 

 Voorschenen aan den buitenrand met een krachtig muwikkeld tandje aan de basis van den 



einddoorn en met een zwakker nabij het midden 9 



6 Dekschilden met onduidelijk bestippelde, diepe strepen en met duidelijk gewell'dc tusschenruimten. 



Gewoonlijk fraai bnniskleurig, doch veelal naar het rood trekkend en soms geheel rood. 



