S8 II. Carabidae. — 15. Bembidium. 



Halssdiilil veel hiiiger en smaller dan bij tes tac e ii m , aan de basis nauwelijks breeder dan 

 lic scliedel. DeUschildcn veel langer en meer gewelld, in de strepen veel sterker bestippeUl. 

 liuven/.ijde inctallisch-groen , elk der dekscliilden met twee rondgele vlekken , de eene aan den 

 scliuudcr, de andere naar liet uiteinde. Sprietwortel, tasters en puoten röodgecl. Lengte 5e- 6 

 mm. Niet inlandscli. Zou in lielgië voorkomen. Twee lielgisehe (üroogenboscli en Papignics) 

 exemplaren uit liet Brussclscli museum die ik zag, behooren tot 13. us t u lat u in. (t'lu v ia tilc Dej.) 



39 Dekscliilden met eene gele oF bruingele scboudervlek en eene evenzoo gekleurde scheve vlek 



voor bet uiteinde, soms met uitgebreide gele kleur, zoodat slechts een dwarsband of eene 

 naadvlek achter het midden en een deel van den naad donker blijven 40 



Dekscliilden geheel metallisch-blauw oi" groen, voor het uiteinde hoogstens iets bruinrood 

 doorschijnend, oF wel roodgeel en aan het uiteinde meer oF minder donker 43 



Dckschilden 0)i de voorhelFt ongevlekt, voor het uiteinde met eene scheve roodgele vlek. 

 lïovcnzijde metallisch-grocii. Sprietwortel, tasters en pooten roodgeel. Veelal zijn de dck- 

 schilden over de gehecle oppervlakte eenigszins roodachtig aangeloopen. Lengtes^ — 6J mm. 

 Niet zeldzaam langs de Zuiderzee, o. a. bij Amsterdam; ook bij Driebergen en bij Mcersseu 

 (Limburg) 25. lunatum Dlts. 



40 Basis van het halsschild zwak en onduidelijk bestijipeld 41 



Basis van bet halsschild zeer duidelijk bestippeld 42 



41 Kop en halsschild metallisch-groen, dekscbiiden brninacbtig-geel, met een breedcn, de 3 bin- 



nenste tusschcnniimten innemcndcn, op het laatste vierde gedeelte aFgckortcn, zwartgroenen 

 naadbaud, welke zicli in het inidtlen slechts over de vierde oF ook de vijFde tussclicnruimte 

 uitbreidt, aan de zijden ccliter de gele grondkleur niet onderbreekt. Sprieten, tasters en pooten 

 roodgeel, de sprieten soms naar het uiteinde iets donkerder. De dekscliilden zijn langer, 

 smaller en meer parallel en van sterker bcstippelde strepen voorzien dan bij Femoratum. 

 Lengte 5 mm. Uitsluitend langs de zeekust, vooral 0|) de zeedijken. 



(maritimum Steph., dorsuarium Bedel) 21. concinnum Stepli. 



Kop en hal.-schild donker bronskleurig; de bruingele tcckening der dekscliilden bepaalt zicli 

 tot 4 vlekken; de naad, de zijrand, een dwarsband achter het midden en liet uiteinde der 

 dckschilden zijn zwartacbtig-bron.skleurig. Aan de .sprieten zijn de twee eerste leedjes geheel 

 gcclrood, het voorlaatste kaaktaster-lid en de dijen meer oF min bruinachtig. Bij de var. 

 Biialci Duv. (^aiifrlicniiiim Sharp) (bij Nijmegen) zijn kop en halsschild metallisch-groen, 

 is ook bet derde sprietlid nagenoeg geheel rood en hei voorlaatste kaaktaster-lid donkerder. 

 Lengte 4 — 5 mm. Gemeen, vooral langs rivieroevers i) 22. femoratum St. 



42 Kop en hals.scliild metallisch-groen, de dckschilden gewoonlijk donkerder, elk met twee bruin- 



gele vlekken, de eene aan den schouder, de tweede nabij het uiteinde. Sprietwortel, tasters 

 en pooten roodgeel, het voorlaatste kaaktaster-lid gewoonlijk naar liet uiteinde bruinachtig, 

 soms ook de dijen iets gebruind. Lengte 5-Ö mm. Overal zeer gemeen. 



(litoralc Oliv. , rupestre F.) 23. ustulatum L. 



Veel kleiner en donkerder dan ustulatum, aan de sprieten slechts het eerste lid en de wortel 

 der volgende roodgeel, de tasters donkerder, bet voorlaatste kaaktaster-lid zwart. Dijen 

 bruin oF zwart. De bruingele vlekken op de dckschilden zijn kleiner. Halsschild aan de 

 zijden meer afgerond, de dek.schilden meer gewelFd en met iets minder diepe stippellijnen. 

 Deze soort gelijkt op B. Femoratum, doch de dek.schilden zijn van sterkere stippellijnen 

 voorzien. Lengte 4 — 4^ mm. Vrij gemeen (bruxcUense VVcsin.) 24. rupestre L. 



43 Voorlaatste kaaktaster-lid pckzwart, bij uitzondering nagenoeg geheel roodgeel. Lengte 4J — 6 mm. 44 



Tasters geheel roodgeel oF wel bet voorlaatste kaaktaster-lid slechts aan het uiteinde iets 

 gebruind. Deze soort gelijkt op B. nitidulum, doch is iets kleiner en veel smaller. Sprieten 

 en tasters zijn lichter gekleurd. De ab.c. MHleri Diival onderscheidt zich door de rood- 

 bruine kleur van het uiteinde en de epiplcuren der dekscliilden, veelal ook van de onder- 

 zijde van bet halsschild. Lengte 4— 4e mm. Van deze soort, welke in oostelijk Middel- 

 Europa geineen is op de vochtige terreinen nabij pottebakkerijen , werd een typisch exem- 

 plaar bij Houthem en de ab.c. MilU-ri bij St. Pieter gevangen . . . 30. brunnïcorne Dej. 



44 Bovenzijde sterk glanzig 4.5 



Bovenzijde matglanzig. Dckschilden meer gestrekt en vlakker dan bij nitidulum, met veel 

 lijnere stijipcllijncn. Gewoonlijk alleen het eerste sprietlid (soms meerdere sprictlcedjes) 

 en de gehecle pooten roodgeel. Ilal.sschild veel lanj^er en smaller, aan de zijden minder 



1) Volgens tiatifflhaucv zuu lit'je suorl sletlits eene variëteit zijn van de/uid-Kiirujiee.selie It. Andreae F. De var. Bm«/c( Duv. 

 zuu als overgangsvorm nioelen liesi.lioiiwd worden. ISelgisetie exeinidaren uit Rounnmt en Heniixeni van B. Andreae 

 waren H, e o ii r i n n n in Sl.-pii. Vtilgi-ns )\\'^flii>[f' kunil zi) in Wcslliileii vour , vulpens /(*/(/; hij Aken; hoogslwaar- 

 suhljnlijk onjuist 



