II. Caraüidae — i8. Tachvs. — 19. Tachvta. AKpuk. — 20. Blf.mus. 63 



Niet inlaiulscli. In Belgiü en in de Rijnprov. bij Aken. Ik zaj; verscliciiienc exemplaren uit 



de valleien van ile Oiirtlic en ile Vcsdre fq u ad risi gn a t us Dfts.) 



Uovcnzijde ecnklenrig zwart i), met min i)!' meer groenacluigen weevsciiijn. Dckscliildcn 

 behalve de naadstrcep sleL-lits met twee diepe, naar voren en naar aclitercn sterk verkorte 

 strepen. Kene vierde streep is soms iets aangeduid. Lengte 2i 2J mm. Niet inlaudscli. Zon 

 in België in de valleien van de Ourtlic en de Vcsilre aangetroHen zijn. (sexstriatus Dl'ts.) 



19. Taclijta Kiiby. 



Sprieten kor/ en dik , eeni^ssins parelsnoervornii;^. Dekscliilden zonder seiitcllair- 

 slreep , het om,i^chc\i;en uiteinde der naadstreep is Tan de naar achteren verdiepte sidi- 

 marginale (achtste) streep slechts door eene smalle , plooiTormixe tiisschenruimte gescheiden 

 en verloopt daaraan nai^enocg evenwijdig. Buitenrand der voorschenen naar het uiteinde 

 scheef a/geknot of uitgerand. Bij het 3 zijn tioee leedjes der '-oortarsen verbreed. 



De cenige Europeesche soort komt ook in Nederland voor. 



Zwart, op de bovenzijde uiterst lijn gechagrineerd en weinig glanzig. S|irietwortel, uiteinde 

 der dijen, de sclienen en tarsen bruinrood. Lengte 2^ — 3 mm. Leeft aciiter boomschors, iu 

 de gangen van Uos try chidcn. Een paar maal in Rotterdam o. a. op dennunbriindliour. 

 Ook in lielgië in de prov. Luik. Larve en pop zijn door Pcrris beschreven . i. nana Cylli. 



X. Tribus Trechini. 



Aëpiis Saiiuuielle. 



Kop groot , even breed als het hartvormige halsschild , met hvee diepe voorhoofds- 

 groei'en. Oogen klein en vlak. De slapen lang. Bovenlip diep uitgerand Kin-uitranding 

 met een vrij langen middentand. Voorlaatste tasterlid iets htngcr eii veel dikker dan het 

 eindlid. Dekschilden even lang als kop en halsschild te zomen , vlak , met tamelijk 

 parallele zijden , elk afzonderlijk aan het uiteinde afgerond , het achterlijf niet geheel 

 bedekkend. Lichaam fijn verspreid behaard , ongevleugeld. Achterdijen aan de binnenzijde 

 behaard. Bij het S zijn tivee leedjes der voor tarsen zicak verbreed , het vierde lid met 

 een langen , gckromden doorn aan het uiteinde. — De soorten van dit genus zijn zeer 

 kleine, ongeï'eer 2 mm. lange, bleekgele kn'crtjes, welke langs de zeekusten diep onder 

 groote stccnen , /;/ aantal bijeen , leven. 



Van de twee bekende Europeesche soorten , zou Aepus mariniis Strom , ook langs 

 de Belgische (?) kust aangetroffen zijn. Mogelijk komt deze, alsmede de tiveede soort, 

 ook bij ons voor. — De larve van A. Rob i n i i is door Coquerel en Lalwulbène beschreven. 



Halsschild vlak, met eene diepe middellijn. Dekschilden laug, met jiarallele zijden, op het 

 midden niet eene rij kleine stipjiels, waarin zeer korte haren. Langs de Dcenschc en 

 Eugelsche kust fmarinus Ströin). 



Halsschild gewelfd, zonder duidelijke middelliju. Dekschilden vrij kun, naar het uiteinde iets 

 verbreed, op het midden met 2 of 3 groote stippen, waarin lange haren. Langs de Noord- 

 Fransche kust (Robinii Laboulbène). 



20. Blemus Laporte de Cast. 



(P e r i I e p t n s Scliaum). 



Eindlid der kaaktasters zeer dun , priemvormig , 'rel smaller en korter dan het 

 verdikte voorlaatste lid. Kintand gewoon. Oogen behaard. De dekschilden bedekken het 

 geheele achterlijf , zijn veel langer dan kop en halsschild te zamen en aan het uit- 

 einde te zamen afgerond ; de naadstreep is aan het uiteinde niet naar voren omgebogen. 

 Voorlaatste lid der voortarsen op de onderzijde met een gekromden doorn. Bij het rf 

 zijn de eerste tii'ee leedjes der middeltarscn 7'erbreed. — Dit genus vormt den overgang 

 tusschen de Bembidiini en de Trechini. 



De eenige Europeesche soort werd ook in Nederland waargenomen. 



1) In Zuid- i-ii ()ii>l-F.iirüp:i korufn peel g.-\lekti' 



