68 II. Carabidae. — 27. Calathus. — 28. DolicMuS. 



voorkomt, zou wellicht in de Belgische Arilcimcn tot in Nedcrlandsch Limburg kunnen 

 gevonden worden (gallicus Fairni. et Lab.) (luctuosus Latr.) 



Derde tusscbenruimte met 2 of 3 stippen. Sprieten en pooten rouducbtig. Achterdijen aan den 

 binnenrand met 2, zeldzamer met 3 liaarstippels 4 



4 Eerste lid der achtertarsen op den binnenrand met eenc duidelijke langsgroef. Basaalrand der 



dekschilden zeer weinig gebogen. Episternen van den metatliorax naar achteren wat meer uitge- 

 trokken dan bij erratus. Halsscbild nagenoeg alleen naar voren versmald. Brecder en meer 

 gewelfd dan erratus, de bovenzijde pekbrnin, de zijrandcn en gewoonlijk ook de voor- en 

 acbterrand van het halsschild roodbruin doorschijnend. Sprieten, tasters en pooten liclit bruin- 

 geel. Gevleugeld ol' met riulimentaire vleugels. Lengte 8i — iii mm. Vrij gemeen ouder 

 steenen (ambiguiis 1'ayk. ex parte) 3. Tuscus F. 



Achtertarsen op den binnenrand zonder langsgroef. Basaalrand der dckscbildeu duidelijk gebogen. 5 



5 Top der achterhoeken van het halsscbild scherp aangeduid; de zijden van het halsscbild naar 



achteren iets versmald. Episternen van den metathorax vrij kort. Dekschilden bij het ^ glanzig 

 met groenachtigen weerscliijn, bij het 5 dof. Sprieten, tasters en jiooten geelrood. Ouge- 

 vleugeld i). Lengte ÜJ — 11 mm. Zeer gemeen onder steenen. 



(crocopus Steph. , fulvipes Gylli., Ilavipes Dfts.) 2. erratus Saldi). 2) 



Top der achterhoeken stomp en afgerond. Lengte 5 — S mm 6 



6 Episternen van den mciatborax naar acluereu verlengd, veel langer dan aan den voorrand breed. 



Lichaam meer gestrekt, smaller en vlakker dan bij m cla n oce ph al us. Kop evenals het 

 balsschild en de dekschilden rood- of pekbruin. Gevleugeld, zeldzamer ongevleugcld. Lengte 

 6—9 mm. Gemeen in droge zandstreken onder steenen . (ochropterus Dfts.) 4. mollis Mrsb. 



Episternen van den metatliorax vrij kort, niet of slechts weinig langer dan aan den voorrand 

 breed. Ivop zwart 7 



7 Halsscbild niet naar achteren versmald , nagenoeg even breed als de dekschilden aan de schou- 



ders. Dekschilden zwart, soms met zwakken, groenachtigen weerschijn, bij het <? ulanzig, 

 bij het 5 doffer. Bij oniutgekleurde exemplaren zijn de dekschilden bruinrood. Basaalrand 

 der dekschilden weinig gebogen. Halsscbild geelrood, zelden up het midden of geheel bruin- 

 achtig (ab.c. parisieiisis Gautier des Cottes, bij Arnhem). Zelden gevleugeld. Lengte 

 6 — 8 mm. Zeer gemeen onder steenen, vooral 0|ï zandgrond. ... 5. melanocephalus. 3) 



Halsscbild naar achteren duidelijk versmald, aan de basis daardoor minder breed dan de dek- 

 schilden aan de schouders. Basaalrand der dekschilden duidelijk gebogen. Bovenzijde van 

 het Hebaam pekzwari, de randen van het halsscbild roodachtig. Sprieten, t.isters en pooten 

 roodgeel. Ongevleugeld. Op het Duitscbe Noordzee-eiland Langeroog zou eene 6J mm. lange 

 var. of ab.c. *marilimu.s Schilsky voorkomen, bij welke het halsscbild meer of minder ecn- 

 kleiirig bruinrood is, zoo ook meestal hetsternum. Dekschilden bnunaclitig, met gewoonlijk 

 liclueren zijrand en naad. Ouder dorre bremstriuken, gemeen aan de VVaddenzijde. Lengte 

 7 — 'i mm. Verbreid in de heidestreken onder plaggen, doch over het algemeen vrij zeldzaam. 



f), micropterus DItS. 



28. Doliclius Bonelli. 



K'nilaiid gewoon. EiiulliJ <icr /as/crs naar Iict uiteinde niet versmald ., aan liet 

 ■uiteinde breed af geknot ; het voorlaatste lid der tasters merld'aar langer dan het laatste. 

 Van Ca/athus vooral onderseheiden door den vorm der verbreede 'i<ooriarsen hij het S. 

 Het eerste voortarsen-lid bij het $ is lang en smal driehoekig , het tweede en derde 

 lid smal reehthoekig en aan liet uiteinde iets scheef afgeknot. De onderzijde der 3 

 verbrcede keetjes is met i7vee langsrijen van schubjes en aan weerszijden met eene 

 langsrij van lange krachtige borstelharen aan den rand bezet. 



Dit genus bevat slechts eene enkele Europcesche soort., 7uelke ook in Nederland 

 eene enkele maal op korenvelden onder steenen en aardkluiten gevangen is. 



Bovenzijde van het lichaam pekzwart, de zijrand van het hals.schild roodgeel. Deksbilden 

 eenkleurig zwart, meestal met eene groote, smalle, driehoekige, naar achteren gerichte, 

 gemeenschappelijke roodgele basaalvlek (var. mticuldtiis Leizner, Irhiiigiilatus Schilsky). 

 Voorhoofd veelal met twee bruinroode vlekken. Sprieten, tasters en pooten geel. Lengte 

 13 — 17 mm. Ik zag slechts twee inlandschc exemplaren van de var. maculains uit Ede en 

 Nijmegen (flavicornis F.) i. halensis Schall. 



\) Kr siliijiicn uuk pt'vU'Uj;cldc cMiuiilairti Mmr [f kuiiii'ii. 



2) V.. l'iistms i'ii fnaliis sflii|iii'ii liii-r en (l;iar l^:l^l:^;l^(b(^^lli^■ll vmn't te brt'niien . welke onpevletigeld ïijn. Ycriioe/f' 

 doel daiinjinlrenl interessanle niedcdeeliiigeii v:ui het eiland Ntjrdfrney. 



3) De uit Itelgii' (Caliii|illi(iiil en llernielon) cijit;e(;eveii exemplaren van de var. alpiTiun Dej., welke varii-leit in de Alpen 



Vuiirkuml . lieluiureii tut de ali.e. inin.-iiaisin. 



