II. Cakaridae. — 29. Synuchus. — 30. Olistiiopus. — 31. Platynus. 69 



29. Synuchus Gylh. 



(Taphria Dtj.) 



BiiuicusU lob der achtcrkakcn naar het uilciiulc /laki^^ ,^'ckroind. F.indlid der 

 liptasters eenigsziiis lHJkvrmi,i( ; kiiilaiid gesl^leten. Voi)rtze//!i!,i^' van hel proslcrnum aan 

 hel uilcinde iiiel x<^rand, in eene scherpe naar het mesosternitm afvallende kiel samen- 

 gedrukt. Middel- en achtertarsen aan den buitenrand slechts zwak gegroefd. Tarscn 

 op de bovenzijde kaal. Klamijen kamvorinig gezaagd. Bij het <? zijn de eerste 3 voor- 

 tarsenleedjes verbreed. 



Dit genus bevat slechts ééne Ruropeesche soort, loelke ook in Nederland voorkomt. 



Glanzig /ware i>r pckbriiin, lic zijraiulcii van licc liulsscliild gewoonlijk roDiIaclitij;. Omlcrzijdc 

 lichter rooiUirnin. Sprieten, tasters en pooten gcclrood. l.cngte 6—!! mm. Niet zeldzaam op 

 voclitigc plaatsen onder steciien, mos en dorre bladeren . . (vivalis lllig.) i. nivalis Panz. 



30. Olisthopus Dojeaii. 



Binnenste lob der aehterkakcn naar het uiteinde hakig gekromd. Eindleedjes der 

 tasters spoelvormig, toegespitst. Kin-uitranding zonder tand of deze is sleehts door een 

 zwak, hoekig uitsteeksel aangeduid. Voortzetting van het prosternum van achteren 

 stomp. Dekschilden ovaal. Bij het S zijn de eerste 3 voortarsen-leedjes vrij sterk ver- 

 breed ; het laatste sternict is afgerond en van twee ver van elkaar staande haarstippen 

 voorzien ; bij het S " het laatste sterniet iets af geknot en van 4 op bijna gelijken afstand 

 staande haar stippen voorzien. 



Van de 6 Europeesche soorten komt i in Nederland en i in het omliggend 

 gebied voor. 



Bovenzijde ecnigszins gewelfd. Halssdiild met een lijnen sclierpkantigen randzoom. Dekschilden 

 voor het uiteinde niet iiitgcrand. Donkerliruin, met hronzigen weerschijn op de bovenzijde. 

 Eerste sprictlid, de tasters en pooten roodgeel. Dekschilden ovaal, met gladile strepen. De 

 derde tnsscheiiniimtc met 3 stip|)en. Lengte 5 mm. Niet inlandsch. In Westl'alen. (Stnrmii ülts.) 



Tiovcnzijde weinig gewelfd. Ilalsschild met naar achteren bteeder omgebogen zijrand. Dek- 

 schilden voor het niteinde iiitgerand. Pckbrnin , de bovenzijde, vooral der dekschilden met bron- 

 zigen weerschijn, de cpipleiiren der dekschilden, niet zelden de gehcele onderzijde roodbrnin, 

 de" basis der " naar het uiteinde meer bruinachtige sprieten, de tasters en de pooten bleek 

 roodgeel. Dekschilden langwerpig-ovaal, met diepe, lijn bcstippelde strepen, de derde tiis- 

 schcnriiimtc met 3 stippen. Lengte 6—7 mm. In bossclien en heiden der diUivialc streken 

 onder dorre bladeren, plaggen en steenen , ook in mergelknilen. Verbreid doch overal 

 tamelijk zeldzaam. Ook O]) Texel i- rotundatus Payk. 



31. Plalyuus Bonelli. 



Bovenlip van voren afgeknot of zwak uitgerand. Binnenste lob der achterkaken 

 naar het uiteinde hakig gekromd. Tasters slank, de eindleedjes naar het uiteinde 

 min of meer versmald, aan het uiteinde afgeknot , soms nagenoeg toegespitst. Kin in 

 de uitranding met een gewonen, min of meer spitsen tand ; de binnenhoek der zijlobben 

 van de kin steekt tandvormig uit. De tong is van voren breed afgeknot. De para- 

 glossen zijn aan het uiteinde vrij , smal en gewoonlijk langer dan de tong. Voortzetting 

 van het prosternum van achteren stomp. Voorschenen slank , naar het uiteinde zoeinig 

 verbreed. Bij het i zijn de eerste 3 leedjes der voortarsen matig verbreed en op de onder- 

 zijde in twee langsrijen zolig beschubd. — De soorten leven op koele of vochtige plaatsen 

 onder steenen , mos , langs oevers, in l'ossehen onder bladeren enz. — De larven van P. assi- 

 milis, marginatns en viduus de var. moestus, zijn door Schiödte beschreven. 



Van de 54 Europeesche soorten komen 21 in Nederland en 3 in het aangrenzend 

 gebied voor. 



