^o II. Caraiudae. — 36. Amara. 



l)w;irsn;iaci van dcii dypcus slechts llauw aaiigcdiiicl cii inecr reclit. Alle stcniitcii nagenoeg 

 onhcstippclcl. Licluiani ovaal, zwart of zeer ilonker bronsklcnrig-groen. De eerste 4 spriet- 

 leecljes rooclgeel, liet vierde sprietlid eclitcr veelal aan liet uiteinde donkerder. Dijen liniin 

 of roodbniin-bronzig, schenen roestrood. Delcschildcn met diepe strepen, welke naar voren 

 (Hidnidelijk bcstippeld en naar het uiteinde diep gegroefd zijn. llalsscliild naar voren ster- 

 ker versmald. Lengte 7—9 mm. Zeer zeldzaam, vooral in korenvelden. 15ergen-op-Zoom , 

 Oirschot, Breda, Zutpheu, lUnide en St. Picter 3. tricuspidata Dej. 



8 Sprieten geheel rood of geelachtig, soms naar het uiteinde roodbruin 9 



Sprieten zwart, hoogstens de eerste 3 leedjes roodachtig. Rij het g zij)i de achtcrsclienen 

 aan de binnenzijde, behalve met de rij gewone horstelharcn, dicht viltig behaard (Snb- 

 gcn. Amara i. sp.) 22 



Sprieten behalve gewoonlijk de onderkant van het eerste lid, benevens de tasters en pooien 

 geheel zwart (Sub-gen. Cel ia Zimm.). I'.ij het ^ zijn de achterschcnen niet dicht viltig 

 behaard, üovcnzijdc gewoonlijk koperkleurig, groenachtig, hronsklein-ig, blauw-violet of 

 zwartacluig. Halsschild aan weerszijden van de basis met twee niet of slechts zwak be- 

 stippelde indrukken, van welke de buitenste meestal scheef naar de achterhoeken gericht 

 is. Dekschilden met lijne stippellijnen. Middelschenen bij het ^ duidelijk gekromd. Laatste 

 stcrniet bij het <? met één, bij het S '"^t twee haarstippcn. Lengte 7—8 mm. Deze 

 in het hooge Noorden en in de Alpen levende soort, zou door den heer di- l'rics van 

 Doesbiirgli bij Emdcn aangetrolfeu zijn. Ik ben niet zeker van de juistheid der determinatie. 



(erratica Dfts.) 



9 Voortzetting van het prostcrnnm zonder wimpcrliaren aan het uiteinde, bij uitzondering met 



hoogstens twee wimperharen aan weerszijden. Dijen der achtcrpooten met twee haarstippcn 

 aan den binnenrand 10 



Voortzetting van het prostcrnnm ter weerszijden aan het uiteinde met drie tot vier wim- 

 perharen. Dijen der achterpooten met 3 of 4 haarstippcn aan den binnenrand (Sub-gen. 

 I'ercosia Zimm.). Eenc in grootte en bestippeling zeer veranderlijke soort. Bovenzijde 

 pekzwart, de zijrand van het halsschild en de onderzijde roodbruin. Sprieten en pootcn of 

 minstens de schenen bruinrood. Dekschilden bij het ^ glanzig, bij het ? dof. Dekschilden 

 breed, gewelfd, sterk gestreept, de strepen meer of minder sterk bestippeld, naar het uit- 

 einde meer verdiept. Laatste stcrniet bij het ^ aan weerszijden met één, zelden met twee, 

 bij het ï met 2, zelden met 3 haarstippcn. Middelschenen bij het <? zwak gekromd. Voor- 

 tarsen-leedjes bij het i breed hartvormig. Lengte 7 — 11 nnn. Verbreid, doch zeldzaam, 

 op diliiviale gronden onder steenen (patricia Dfts.) 21. equestris Dlïs. 



10 Sprietcn_ kort, het vierde tot tiende lid langwerpig-ovaal. Het streepje op de dekschilden, nabij het 



schildje ontbreekt of is onduidelijk (Sub-gen. Amara i. sp.). Lichaam vrij sterk gewcli'd, 

 zeer donker bronskleurig. Halsschild naar achteren duidelijk versmald, veelal met roodachtig 

 doorschijnenden zijrand. Prostcrnum bij het $ in 't midden bestippeld. Laatste stcrniet bij het 

 g aan weerszijden met één, bij het J met twee haarstippcn. Lengte 4J — 5 mm. Verbreid 

 en op sommige plaatsen niet zeldzaam in de diluviale streken (Sidvgcn. Cel ia Zimin.) 



24. infima Dfts. 



Sprieten langer, het vierde tot tiende lid verlengd. Het streepje nabij het schiklje zeer 

 duidelijk " 11 



11 Zijden van het metasternum en de episternen van den nietathorax sterk bestippeld .... 12 

 Deze declen niet of zeer onduidelijk bestippeld 15 



12 Clypcus aan den voorrand bidtig opgericht en daardoor van een verheven rand voorzien. 



Bij het (? zijn de acbterschencn aan de biinicnzijde, behalve met de rij gewone borstelharen, 

 nog dicht behaard (Sub-gen. Bradytiis Stepb.) 13 



Clypcus niet bultig opgericht. Bij bet <? zijn de achterschcnen niet dicht behaard. Halsschild naar 

 voren versnnild , aan de basis minstens even breed als de dekschilden. Deze soort is in grootte 

 en bestippeling zeer veranderlijk, aan het groote, breedc halsschild en aan het bezit van een 

 navelstip aan de basis der scutcllair-streep herkenbaar. Pekbruin of roodbruin, de zijrand van 

 het halsschiUl en de cpipleuren der dekschilden lichter; de bovenzijde meer of minder 

 (veelal iets grocnachiig) metaalglanzig. Sprieten , tasters en pooten geclrood. Laatste stcrniet bij 

 het S met één, bij bet S met twee haarstippcn (Sub-gen. Celia Zimm.). Lengte 6— 7 mm'. 

 Zeer zeldzaam, in heidestreken onder plaggen . . (nifocincta Dej.) 25. praetermissa Sahlb. 



13 Lichaam geheel lichter of donkerder okergecl, met zeer zwakke», bronzigen weerschijn. Het 



tweede sprietlid is half zoo lang als het vierde. Prostcrnnm bij het X in het inidden'met een 

 groefje. Laatste stcrniet bij het J' aan weerszijden met één, bij het 5 met twee haarstippcn. 

 Lengte 75— y' mm. 1 hemeen op zandgronden onder steenen en tusschen plantcnwortels. 



(ferruginea Payk). 28. Tulva de Geer. 



