II. CARAIiinAE. — 3S. OPHONUS. 85 



Ziiid-I-imlnirg. Ook bij Aken en in Ikigie soms vrij gcmtcn l:ini;s de Maas na (iverstroo- 



inin'^en 9* "Maoulicornis DIts, 



Eerste lid der aclitertarsen duidelijk korter dan de twee volgenden te /.amen. De /.eer korte 

 lieharing der dekscliihlen is recht opgericlit en van ter zijde licsclioiiwd, duidelijk zichtbaar 

 (O p h o 11 n .s i.sp.") 3 



3 Kop duidelijk hcstippcld. Pnoten gelicel rood 4 



Kop onhe.stippcld. Dijen gebruind. Halsscliild op liet midden bijna glad, aan de ba.sis gerand. 



Pekzwart, de S|>rieten, schenen en tarscn geelrood; de middelste Sjirietleedjes bruin. Lengte 

 6_7 nira. Niet inlandscli. In België bij l.\elles, Leuven en Baudoin-; ik zag exemplaren uit 

 de coll. IFfsmad. Ook in de Rijnprov. bij Aken (sign a ticorn i s ni'ts.) 



4 Ilalsschild zonder aanduiding van cenigen randzoom aan de basis 5 



Ilalsschild langs de gehecle basis, ol' ten minste naar de achterhoeken, zeer lijn gerand. . . ii 



5 Ilalsschild met afgeronde of zeer stompe achterhoeken. Bovenzijde blauw i>f groen .... (5 

 Ilalsschild met scherp aangeduide, nagenoeg rechte achterhoeken 9 



6 Achterhoeken van het lialsschild stomp, duidelijk aangeduid. Ilalsschild lireeder dan lang, op 



het midden grof en tamelijk verspreid, voor de basis echter (ijner en veel dichter bestip- 

 peld; op de onderzijde aan de zijden grof bestippeld. Dekschilden voor het uiteinde slechts 

 zeer zwak uitgevand, in de tusschcnruimtcn vrij sterk en diclit bestippeld. Kop en lials- 

 schild pekzwart ofpckbniin, de dekschilden metallisch-blauvi' of groenblauw. Onderzijde rood- 

 bruin, de sprieten en pooten rood. De korte, opgerichte beharing der bovenzijde van liet lichaam 

 is bruingeel. Lengte 12 — 15 mm. Op kalkheuvcls onder steenen. Niet inlandscli. Niet zeld- 

 zaam in België. Ik zag CNemplarcn uit Maeseyck, Diuaiu, Marche en R.üchefort. Ook liij 



Aken en in Westfalen (sabulicola Panz.) 



Achterhoeken van het halsschild meer breed afgerond 7 



7 Halsschild eenigszins vierhoekig, de zijranden niet cirkclboogsgewijs in den achterrand over- 



gaande; met afgeronde achterhoeken S 



Halsschild breed .schijfvormig, met als in een cirkelboog zeer breed afgeronde achterhoeken, 

 naar de basis sterk versmald en daardoor van voren veel brceder dan van achteren, ivop en 

 halsschild pekzwart of pekbruiu met blauwen weerschijn, de dekschilden meer of minder 

 levendig blauw; bij de ab.c. disckollis VValtl is de bovenzijde geheel bruin of slechts met 

 uiterst zwakken blauwachtigen weerschijn. Onderzijde roodbruin. Sprieten en pooten geelrood. 

 Deze soort is van di f fin is onderscheiden, door de uiterst korte, moeilijk zichtbare beharing, 

 de meer breed afgeronde achterhoeken, de sterker afgeruilde zijden en het meer gewelfde 

 en lijiier bestippelde midden van het halsschild, alsook door het meer duidelijk uitgcrande 

 uiteinde der lijner gestreepte dekscliilden. De tusschenrnimten der dekschilden zeer dichten 

 lijner dan bij diffinis bestippeld. Lengte 10 — 12J mm. Niet inlandscli. Zou bij Marche 

 in de Belg. prov. Luxemburg voorkomen i) . . . . (ro t u n dicolli s Fairm. et Laboulb.) 



8 Bovenzijde donkergroen of zwartaclitig-groen , met korte opstaande zwarte beharing. Onder- 



zijde roodbruin. Sprieten en pooten geelrood of bruinrood. Kop iets minder grof en wat 

 dichter dan bij sabulicola bestippeld. Halsschild op het midden grof en tamelijk dicht, 

 voor de basis iets fijner en dichter bestippeld. Dekschilden meer gestrekt en met meer 

 parallele zijden dan bij sabulicola, voor het uiteinde veel sterker uitgerand; in de tus- 

 schenruiniten lijner en dichter bestippeld. Lengte i:;--i5 mm. Deze soort jaagt op Uuibel- 

 liferen, o. a. op Pastinaca sativa. Eenmaal bij Ond-Vroenhoven nabij Maastriclu. 

 Ook in Westfalen en in België bij Leuven 1. obscurus F. 



Kop en halsschild bruinzwart, met blauwachtigen weerschijn; de dekschilden blauw of groen- 

 achtig-blauw. Van obscurus onderscheiden door de kleur, de geringere grootte, de iets meer 

 afgeronde achterhoeken van het halsscliild, de aan het uiteinde veel minder merkbaar uit- 

 gerandc dekschilden, door de iets krachtiger en wat minder dichte bestippeling der tussclien- 

 ruinueii en door de korte, opstaande, bruingele beliariiig der bovenzijde. Halsscliild van voren 

 slechts weinig breeder dan aan de basis. Kop eu halsscliild grof bestippeld. Dekschilden diep 

 gestreept, de tusschenrnimten dicht en krachtig bestippeld. De beharing is duidelijker en langer 

 dan bij r o tu n dicol I i s. Lengte 10 — 12 mm. Op zeeklei, langs rivieroevers en op kalk- 

 gronden; dikwerf op de schennen van Daucus carota. Roosteren (Limburg); meermalen 

 bij Külhorn (N.-Holl.). In België bij Blankenberglie en Strëe 2. diffinis üej. 



9 Bovenzijde groen, blauwachtig of blauwachtig-violet (ab.c. 'laticollis Maiinh.). Ilals- 



schild' op het midden krachtig en verspreid, de dekschilden tamelijk lijn en vrij dicht bestip- 

 peld. Sprieten en pooten roodgeel. Lengte 9-- 10 niin. 0|i klei- eu kalkgrond verbreid, 



1) Bcigisclie i-vi-ullikircli ciU lilailk.illirit-li.- i-ii Sn..; ai.- ik i:<f. «;inil dif/iiin. 



