88 II. Carabidae. - 39 Harpalus. 



Zc-vcnde cusschcnruinite der dckscliilden voor liet uiteinde inet eene rij stippen. Zvvtirt, lials- 

 scliild gewoonlijk blauwgroen, blauw of violet, niet zelden ook de dcUscliilden met blauwen 

 weerseliijn. Sprietwortel rood. Uiteinde der tastcr-iccdics of de gelieele tasters gcclrood. 

 Pooten pekzwart ol' pckbruin, zeer zelden de sprieten, tasters en pootcn geelrood (_in 

 België). Uiteinde van de vijTdc tussclienrnimte der dekscliilden met eene rij van 2— 4 stippen. 

 Lengte 12-14 """• Op kalkbcrgcn onder steencn. Meermalen in de omstreken van Maastriclit. 

 Ook bij Roermond op zandgrond. In België bij Maescijck. 



(caspins Stev., semiviolaccus Dcj.) 4. dimidiatus Rossi. 



7 Pooten en sprieten geheel lielder rood. Ilalsscliild met een dnidelijken sdieeven zij-indruk naar 



de reelite, duidelijk aangeduide aciiterliocken. Pekzwart, de zijranden van liet balsschild in den 

 regel roodachtig doorschijnend. Dekschilden bij liet <? glanzig grocnachtig ol' blauw-violet, 

 bij liet $ dol' bruin, bij uitzondering gedeeltelijk roodbruin. Lengte 9 — 11 mm. Verbreid, 

 doch zeldzaam. Op zandgrond onder stccnen .... (discoideus Er.) 3. smaragdinus Dl'ts. 



Pooten en sprieten grootendecls bruin, het eerste sprietlid rood, de dijen pekzwart, de schenen en 

 tarsen pekbruin ot' roodbruin. HalsschiUI zonder aanduiding van een scheeven zij-indruk, de 

 achterhoeken bijna recht, slechts aan den top iets al'gerond en daarvoor veel zwakker 

 iiitgerand dan bij acneus. Kleur zeer veranderlijk, de bovenzijde nietallisch-groen (ab.c. 

 yireiis Schilsky), koperkleurig, bronskleurig, blauw ol' violet (ab.c. ♦(•««•«/ev;^ Schilsky, 

 bij Brussel), soms zwartachtig. Bij onuitgckleurdc exemplaren is de onderzijde en zijn de 

 pooten geelrood. Lengte 8 — 11 mm. Overal vrij zeldzaam op velden en wegen, op leem- en ' 

 kleibüdem en op dilnvialen zandgrond. Met meest de ab.c. virens Schilsky. 



('? psittaccus Fourcr.) 2. dUtinguendus Dl'ts. 



8 Epistcrnen van den metathorax smal en zeer verlengd. Basis van het halsschild binten de 



indrukken meer of minder duidelijk hestippeld. Acliterdijen met 4 of 5 haarstippen . . . y 



Epistcrnen van den metathorax kort of slechts iets verlengd 10 



9 Schenen, tarsen cii sprieten lichtrood. Halsschild zonder zij-indruk nabij de scherpe of rechte 



achterhoeken; de basis buiten de indrukken verspreid en weinig bcstippeld. Bovenzijde 

 zwart, de zijranden van het halsschild veelal roodachtig doorschijnend. Bij het J is de naadhoek 

 der dolTe dekschilden iets uitgetrokken. Lengte 8 — 9 mm. Zeer zeldzaam op dorre plaatsen 

 onder steenen. Bcrgcn-op-Zornn, Roosteren , "Roermond en Gorssel. Ook in België bij Blan- 



kenberghe en Enghien (attcnuatus Steph.) 12. consenta'neus Dej. 



Schenen pekzwart, de sprieten roodachtig, de basis der middelste sprietleedjes gebruind. Halsschild 

 gewoonlijk met een dnidelijken zij-indruk, de acliterhoeken eenigszins stomp, aan den top afge- 

 rond. Lichaam zwart, op de bovenzijde gewoonlijk met geringen blauwaclitigen weerschijn. 

 Uiteinde van de vijfde en zevende tusschenruimte der dekschilden met eene rij stippen 

 (var. Solieri Dej.), of alleen de zevende tusschenruimte inct eenige stippen. Lengte 9.} — 10 mm. 

 Niet inlandscli. in België. Ik zag exemplaren uit Mons en uit de vallei van de Óurtlie. 



(ten ebrosus Dej.) 



10 Zevende tusschenruimte der dekschilden voor het uiteinde met eene rij stippen. Kop en hals- 



schild zwart, meestal inet blauwachtigen weerschijn, de zijrand van het halsschild rood- 

 achtig doorschijnend, de dekschilden bij het ^ glanzig, mees'tal metallisch-blauw of blauw- 

 groen, zeldzamer glanzig zwart (ab.c. fulripcs Dfts., bij Bussuni en Pinten (N.-Brab.) ), bij 

 het J dofzwart, meestal met uiterst zwakken blaiiw-of groenachtigen weerschijn. Sprieten, 

 tasters en pooten geelrood; bij de var. sohrinus Dej. zijn de dijen pekzwait, de schenen 

 en tarsen bruinr.jod. De vijfde lusschenriiimtc der dekschilden zelden voor het uiteinde met 

 1 of 2 stippen. Lengte 8^— 11 mm. Gemeen onder steenen op zand- en kalkgrond. De var. 

 snbrimis bij Goor '5. rubrlpes Dl'ts. 



Zevende tusschenruimte der dekschilden voor het uiteinde zonder eene rij stippen . . . .11 



11 Zijden van het halsschild achter het midden duidelijk nitgcrand 12 



Zijden van het lialsschild achter het midden niet nitgcrand 13 



12 Halsschild ongeveer ^ breeder dan lang, tusschen het midden en de rechte achterhoeken zeer 



duidelijk uitgerand, aan de basis in de indrukken lijn en dicht, daarbuiten meer verspreid 

 en soms onduidelijk hestippeld. Dekschilden met tandvormig uitstekende sclioiideriioekeii. 

 Zwart, de sprieten, tasters, schenen en tarsen roestrood, de dijen donkergekleurd; soms zijn de 

 pootcn geheel geelrood (var. 'subsiniiatus Dl'ts.); bij het J zijn de dekschilden dofl'er. Eerste 

 lid der achtertarscn ongeveer tweemaal zoo lang als het derde. Lengte loj — 12J mm. Een- 

 maal hij Maastricht gevangen. Type en var. in België bij Maescijck, Namen, Dinant. Ixelles, 

 Ridderborn en Meiirus. Ook in de Rijnprov. bij Aken en Crefeld. 



(hottentotta Dl'ts.) 10. atratus Latr. 

 Halsschild veel breeder dan lang, naar achteren aan de zijden sterk nitgcrand en versmald, 

 hartvormig. Dekschilden met afgeronde, niet tandvormig uitstekende schoiiderhoeken, vlak 



