II. Cakai'.idae. - 39. Harpalus. 89 



gewelfd en in beide scUscn yl;inzig. Glanzii; pcl^hniin ol' roodliniin, de zijnmdeii van het 

 lialsscliild veelal roodachtig, soms is dit geheel roodaclitig. Sprietwortel , tasters en pooten 

 roodgeel, bij de in den regel iets grootere zwarte var. iiitciis lieer zijn de dijen peUzwart. 

 Kersi"e lid dc-r achtertarsen "ongcveeV driemaal zoo lang als het derde. Lengte 6i- 8 mm. In 

 bossehen cnider dorre bladeren. I'.ij Oldenzaal. De var. lüu-iis in Ziiid-Linibnrg bij Wijnands- 

 rade. Ook in de Rijnprov. bij Al;en en ICIberluKl en op vele plaatsen in Helgië. 



I u laevicollis Dl Is. 



13 Voorrand van het halsschild slechts zwak iritgesneden 14 



Voortand van liet halsschild tamelijk diep uitgesneden. Halsscliild evenals het geheele lichaam, 



geheel zwart, de dekschilden bij het 1 dol". Sprieten en tasters roestrood , de dijen pek- 

 zwart ol' pckbrnin, de schenen en tarsen roodbrnin ot' roestrood. Soms zijn de dijen rood 

 en over een groot gedeelte van het midden bruin. Achterdijen van binnen meestal slechts 

 me', 3 haarstippcn. Lengte 8^^io mm. Zeer zeldzaam. Rij de Bilt, Vcnio en Roermond. 

 Ook in Westl'alen en op vele plaatsen in België y. fuUginosus Dl is. 



14 Dekschilden in de derde tnsschenrnimte slechts met één stip. Zijrand van het halsscliild rood- 



achtig doorschijnend '5 



Dekschilden in de derde tnsschenrnimte met 2 ot' 3 stippen. Zijrand evenals de rest van 

 het halsschild geklenrd. Deze soort is naverwant aan latns, doch gewoonlijk veel grooter 

 en meer gestrekt. Halsschild met diepere basaal-indrnkken. Sprieten en pooten gcelrood; 

 soms zijn de pooten donkerbruin, alsook de middelste sprietleedjes donkerbrnin gevlekt. 

 Lengte 10— il| mm. Uiterst zeldzaam. Een ? bij den Haag; ook op den St. Pietersberg 

 bii Maastricht 7- quadripunctatus Dej. 



15 Middentand der kin zeer duidelijk. Basis van het halsschild dicht bestippcid, aan de achter- 



lioekeii slechts smal roodachtig. Bovenzijde zwart, soms de kop en het halsschild roodbruin; 

 de dekschilden bij het ^ glanzig, bij het S dol". Sprieten, tasters en pooten geelrood. Lengte 

 8 — 10 mm. Niet zeldzaam in bossehen onder steenen en mos. 



(^fnlvipes F., limbatiis Dlts.) 6. latus L. 



Middentand der kin bijna ontbrekend. De basis van het halsschild zwakker bestippeld, aan 

 de achterhoeken iets breeder roodachtig; in den regel ook aan de basis roodachtig gerand. 

 Deze soort is naverwant aan latus, doch veel kleiner. De achterhoeken bij het c? zijn 

 scherper rechthoekig, de basaal-indrukken iets diejier. De dekschilden iets lijner gestreept. 

 Lengte 65—74 mm. Zeldzaam onder steenen en mos 8. luteicornis Dt'ts. 



16 Dekschilden in de derde tusschenruimte tegen de tweede streep aan, achter het midden, met 



één stip, zelden met nog een of meer stippen daarvoor 17 



Dekschilden in de derde tnsschenrnimte zonder stip (vergelijk ook sommige exemplaren van 

 H. servns, anxius en modestus). Halsschild met breed afgeronde achterhoeken (Sub- 

 gen. Actephilus Steph.). De kleinste soort van het genus. Pekzwart of pekbriiin, de 

 zijranden van het halsschild gewoonlijk roodachtig doorschijnend. Sprieten en tasters roodgeel, 

 pooten roodbrnin, de dijen gewoonlijk en soms ook de schenen pekbruin. Lengte 3e— 6 mm. 

 Zeer gemeen op zandgrond, vooral in de duinen 24. picipennis Dlis. 



17 Halsschild naar achteren duidelijk rechtlijnig, of iets nitgerand versmald iH 



Halsschild aan de zijden, tot aan de achterhoeken, iets afgerond, naar achteren bijna niet versmald, ao 



i3 Achterdijen met 4 — 6 haarstippen aan den binnenrand. Vierde en vijfde sterniet, behalve met 

 de beide normale haarstippen, hoogsLens met eenige weinige kleinere haarstippen. Achter- 

 hoeken van het halsschild hetzij recht, hetzij iets stomp, met zeer smal afgeronden top . ly 



Achterdijen met 8 - 9 haarstippen aan den binnenrand. Derde tot vijfde sterniet aan weers- 

 zijden met een groot aantal afstaande borstelharen. Achterhoeken van het halsschild stomp, 

 aan den top breeder afgcnnid. Zwart, de dekschilden hij het $ tamelijk dol. Sprieten zwari- 

 achtig, het eerste lid rood, de 3 volgenden aan de basis zwartachtig, de tarsen roodbruin of 

 roestrood. Bij het 5 is de naadlioek der dekschilden in een korten tand uitgetrokken. Lengte 

 6-3 mm. Niet zeldzaam, vooral in diiinstreken. Ook bij Maastricht en Venlo. 



(piger Gylh.) 15. neglectus Dej. 



ly Bovenzijde koolzwart, de tasters en de sprieten, behalve de wortel van het tweede en derde 

 ol ook der volgende leedjes roestrood, de dijen zwartbruin, de schenen pekbrnin en de tarsen 

 roodachtig. Halsschild naar achteren versmald, met nageimeg rechte zijden en stompe, iets 

 afgeronde achterhoeken. Bij het J zijn de dekschilden dof, de iiaadhoek is gewoon. Lengte 

 8 - 10 mm. Zeer zeldzaam op zandgrond onder steenen. Arnhem, IJmuiden, TieL St. Pitter. 

 Ook in de Rijnprov. bij Aken en Creleld en in België bijLaRoche, Beverloo en llercnthals. 



(ignavns Dlts.) 13. rufitarsis Dlts. 



Naverwant aan rufitarsis, do.li onderscheiden door de blauwzwane, blauwe, groene of 

 blauwgroene bovenzijde van het ^ en de tandvorinig uiigeirokkeii iiaadhoek der dekschilden 



