9° H- Carabidae. — 39. Harpalus. 



bij Iict $. Ilct $ vertoont veelal sleclits een gcringen bhuwen weerschijn. De aciitcrbocken 

 van bet balsscbiid zijn bijna reclit en de zijden n;iar aclueren iets nitgerand. Lengte 8—10 

 mm. Onder steenen zeer zeldzaam, lïij Utrecbt, Ede en Dieren. Ook in de Rijnprov. en 

 in W'cstl'alcn (ignavns Sehatnn, nitidiis St.) 14. honestus Dl'ts. 



20 Derde en vijfde sterniet aan weerszijden met een groot nantal liaarstippen 21 



Vierde en vijfde sterniet aan weerszijden sleebts niet één liaarstip 22 



21 Deze soort gelijkt zeer op tardns, doch zij is meer gewelfd, het Iialsscbild is naar voren 



wat meer versmald, de aeliterdijen en de zijden van het achterlijf zijn bcwimperd. Van 

 fnscipalpis is zij onderscheiden door het veel kortere en meer gewelfde lichaam en de 

 geheel geelroode sprieten en tasters. Lengte 8'j— 10 mm. Verbreid op zandgrond, docli overal 

 zeer zeldzaam (segnis Dcj., tardns Bedel) 17. Frölichii St. 



Zwart, op de bovenzijde soms met uiterst geringen groenacbtigcn weerschijn. Dekscliilden soms 

 brninacbtig. Sprieten en tasters brninzu'art, het eerste, soms ook het" tweede sprictlid en 

 liet uiteinde der taster-leedjes geelrood. Deze soort gelijkt overigens op anxiiis, docli is 

 het lialsschild naar voren meer versmald en zijn de dekschilden minder smal en dieper ge- 

 streept. Aeliterdijen met vele lange wiinpcrharen. Lengte 7— 8 mm. Niet inlandsch. Zij zon bij 

 Crefeld en in België bij Hasselt en in Henegouwen voorkomen. Ik zag geen Belgische 

 exemplaren (fnscipalpis St.) 



22 Uiteinde van de zevende tnssclienniiinte der dekschilden zonder eenigc aanduiding van eenc 



stippelrij; de derde tusschciuiiimte slechts met één duidelijke stip naar ifet uiteinde i). Minstens 

 de dijen jickzwart of pckbniin. Voorraiid van het halsschild duidelijk uitgesneden. . . .23 

 Uiteinde van de zevende tusscheiiruimte met eene rij stippen; de derde tusschenruimte met twee 

 of meer bijkomende stippen vóór de gewone stip. Voorrand van het halsschild recht afge- 

 sneden. Lichaam pekzwart of pekbruin , de zijranden en de achterhoeken van het halsschild 

 roodachtig doorschijnend. Sprieten en pooien geheel geelrood. Lengte -J — y mm. Zeldzaam 

 onder steenen op zandige akkers en in droge bosschcn , in Noord-Brabant, (".elderhiud en 

 Limbm-g. Ook bij Aken, Crefeld en in Belgisch Limburg, (impiger Dfts.) 18. autumnalis Dfis. 



23 Achterrand van het halsschild nagenoeg recht of slechts zeer zwak boogsgewijs uitgesneden, 



de achterhoeken recht, aan den top min of meer duidelijk afgerond. 24 



Achterrand van bet halsschild sterk boogsgewijs nitgesneden, de achterhoeken duidelijk spits. 

 Lichaam tamelijk breed ovaal, weinig gewelfd. Pekzwart of donker bruin, de randen van het 

 halsschild benevens de dekschilden veelal roodbruin. Sprieten en tasters, de basis der sche- 

 nen en de tarsen roestrood. Achterdijen nabij den binnenrand met eene rij van 6 — 8 liaar- 

 stippen. Lengte 7 !JJ mm. Zeer gemeen op zandgronden, vooral op de duinen cnuler 

 steenen ". 21. servus Dfts. 



24 Lichaam tamelijk gewelfd. Episterneii van den metathorax kort, naaracliteren slechts matig versmald. 25 

 Lichaam vlakker. Episternen van den mctathorax langer, naar achteren sterker versmaUl . . 26 



25 Eerste sprietlid geelrood, de 3 volgenden, evenals de taster-leedjes, aan de basis zwart, de 



overige sprictleedjes min of meer zwart gevlekt. Deze soort is van tardns onderscheiden 

 door bet meer gewelfde en iets langere lichaam, het naar voren meer versmalde halsschild 

 en de veel brecderc eindspoor der voorschenen. Op de bovenzijde vertoont zich veelal 

 een uiterst zwakke blauwachtige weerschijn. Tarsen pekbruin. De dekschilden bij het $ 

 zijn minder glanzig dan bij het J', doch niet zoo dof als bij tardus. Lengte 9 — 11 mm. 



Niet zeldzaam, vooral op de duinen onder steenen ly. serripes (Jueiisel. 



Sprieten en tarsen geheel geelrood, de wortel der schenen min of meer roestrood Zwart, de 

 dekschilden bij het ^ glanzig, soms met uiterst geringen blanwachtigen weerschijn, bij bet ? 

 dof. Aeliterdijen aan den binnenrand met eene rij van 4 of 3 liaarstippen. Kleine smalle'exem- 

 plaren vormen H.a n gust iipr |. Salilb. Lengte 8J — 10.^. niü!. Overal zeer geineen o|i zandgrond. 



(rnfimanns Mrsh.) 20. tardus Pauz. 



26 Sprieten vrij lang, het derde tot tiende lid tweemaal zoo lang als breed, veelal gebrtn'nd, zoo 



ook gewoonlijk de taster-leedjes aan de basis. Deze soort, welke eenigszins den habitus van 

 eene .\mara vertoont, is tamelijk smal, zwart; de dekschilden van het Jdof. De basis ilet 

 schenen en de tarsen gewoonlijk roodbruin. Halsschild J breeder dan lang, niet rechte, 

 aan den top min of meer afgeronde achterhoeken. Dekschilden meer dan dubbel zoo lang 

 als het halsschild. Zeer kleine exeni|)hiren v(n-:nen H. pumiins Dej. Lengte 6i — 8 mm. 

 Oenieen, vcjoral op de duinen; ook in de heidesirekeii . . . (piger Dfts.) 22. anxius Dfts. 

 Sprieten vrij kort, het derde lot tiende lid iJ maal zoo hing als breed, evenals de tasters en 

 de tarsen geheel roestrooil. De schenen aan de basis min ui meer roodbruin. Overigens op 



1) Bij rnkilf exniipinr.ll van H. s.'i\us, aii\iiis fij m.,il,'Slu> kan d./,0 sli]. .piill.nkni ui is 2eer ulidiiij.iijk. 



