II. Caraiüdak. — 39. Harpai.us. — 40. Anisodactvlus. 91 



anxiiis i^clijkciulc, doch Uoricr en brc-cdcr; liet lialsschilil is lireeiler, met ineci--al'j;cromie 

 zijilen cii sterker iil'geroiule uciiterhoekeii, ouk zijn de liekseliiklen korter. Zw;in, de zïjrandeii 

 in de iicliterhoeken van liet halsscliild gewoonlijk roodmliti!; doorscliijnend Omiitgekleurde 

 exemplaren zijn geheel rood. f.engte 6 — 7 mm. Verbreid, doch overal vrij zeldzaam. Vooral 

 in IicidcMreken (tlavitarsis Dej.) 2;,. modcstus Dej. 



40. Aiiisodactyliis Dcjiaii. 



Ko[> bij de iiilandsche soorten met twee, veelal met elkaar 'versmolten roode 

 voorhoof ds-vlekken. De voor hoof ds-groevcn zetten zieh veelal duidelijk voort in ecne fijne , 

 naar den binnenrand der oogeji j^erichte sehiiine lijn. Kintand sleehts zwak aan^^e- 

 diiid of geheel ontbrekend. Paraglossen aan de zijden niet bewimperd. Halssehihl in 

 de achterhoeken sterk bestippcid en iets ingedrukt. Bij het i is het tweede., derde en 

 vierde lid der voor- en middeltarscn sterk verbreed en aan de onderzijde met eene zool 

 van dieht opeenstaande borstelharen bezet. Overigens als bij Harpal its. Be wijfjes 

 hebben iets minder glanzige dekschilden. — Levenswijze als bij H a rpa I u s. — De 

 larve van A. binotatus is door Rupertsberger beschreven. 



Van de 7 Europeesche soorten komen 4 /// Nederland voor. 



1 Eindspoor der voorschenen gewoon, slechts in liet midden iets stomphoekig verbreed. Clypeiis 



aan weerszijden van den voorrand slechts met ée'n haarstip. Achterhoeker, van het halsscliild 

 duidelijk aangeduid. Dijen der voorpooten bij het <? gewoon (Sub-gen. A n isodactylns i.sp.) 1 



Eindspoor der voorschenen driepnntig. Clypeus aan weerszijden van den voorrand met 2 —4 

 haarstippen. Achterhoeken van het halssehild afgerond. Dijen der voorpooten bij het 3 met 

 een meer ofminder duidelijken stompen tand aan de onderzijde (Sub-gen. Dichirns Mannh.). 

 Zwart, bovenzijde groen, zwartgroen, blauw of zwartblauw (ab.c. coerulens Schilsky). 

 Eerste sprietlid minstens aan de i>nderzijdc geelrood. Voorschenen hij liet 3 aan de basis 

 sterk ingesnoerd. Schedel uiterst lijn en onduidelijk hestijipcld, nagenoeg glad. De var. 

 coiifusus Gangih. heeft een brecder, aan de zijden minder afgerond halsscliild niet minder 

 afgeronde achterhoeken, en zwakker gestreepte, in de strepen vrij duidelijk bestippclde 

 dekschilden i). Lengte y4— 11 mm. Zeldzaam op zeeklei onder steenen, ocik wel eens aan- 

 gespoeld langs de stranden. Het type met de ah.c. t0(';7.'/c;.'.t hij Nunspeet, Nijkerk en Middel- 

 burg. De var. cnnfiisus bij Vlissingen, liergei'.-o]i-Zoom en Scheveningcn. 



(virens Dej.) 4. poeciloides Stepli. 



2 Voorhoofdsgroefjes door een lijn streejije met den oogrand verbonden. Epiideiiren der dek- 



scliilden evenals het overige gedeelte van het lichaam zwart. De achtste streep verloopt 

 parallel aan de zevende; de derde tnssclienruimte met een stip achter het midden. Het eerste 

 of ook nog het tweede sprietlid rood 3 



Voorhoofdsgroefjes niet door een streepje met den oogrand verbonden. Epiplenren der dek- 

 schilden roodbruin. De achtste streep is in het midden wat dichter tot de zevende gena- 

 derd. De derde tussclicnruimte zonder stip achter het midden. Lichaam zwart, de dek- 

 schilden bij het (? meestal met zwakken, hronzigcn weerschijn. Sprieten geheel zwartachtig. 

 Lengte 11^ — 13 mm. Onder steenen op vochtige plaatsen zeldzaam. Utrecht, Locliem en 

 Zntphen. Ook in lïelgië en in de llijnprov. Bij Genck in de Belgische prov. Limburg zou 

 een exemplaar met roode dijen gevangen zijn (^l'i:tzi:ys') ....... 3. signatus Panz. 



3 Zijgroef van het halsscliild naar voren tamelijk bretd. Dekschilden met meer parallelc zijden, 



aan het uiteinde minder iiitgerand en aldaar zeer lijn hestipiield en hij versche exeni|)laren 

 vrij duidelijk behaard. Lichaam zwart. Eerste sprietlid en veelal ook het tweede geheel of 

 slechts aan het uiteinde roodbruin. Pootcii iickzwan met roodbruine tarsen, hij de var. 

 spuixiiticnrnh Dej. geelrood. Een kleine ü mm. lange vorm uit Engeland vormt de var. 

 'atricornis Stepli. Q:iif;i-}coniis Stcpli.). Lengte 9-11.Ï mm. Zeer gemeen onder steenen en 

 afgevallen bladeren, de var. spnrcdticuni'is Dej. wat zeldzamer i. binotatus F. 



Zijgroef van bet halsscliild naar voren sterk versmald. Dekschilden aan de zijden meer afge- 

 rond, aan het uiteinde sterker uitgerand en aldaar niet fijn hestipiield of behaard. Deze soort is 

 kleiner dan binotatus en steeds met geelroode pooien. Lengte 8--y mm. Zeer zeldzaam. 

 Bcnksloot bij Amsterdam en niet zeldzaam in Zuidelijk Liminirg. In de Rijnprov. bij Dus- 

 seldorf en Elberfeld, in Iklgie bij Ncerliaeren en in Wesi-Vlaandereii . 2. nemorivagus Dfts. 



1) üezf varii'lfil wrr.l l.-ii ..iin'ilili- iloor Sihttum \\U A, ji ^ «■ u d .] ;i r iic 11 s l).-j. Lifdiiid , \\i-lk'- sourl i[l /-ui'i riU>l;mil vuL.lKuilit 

 en uil dl' Wt'sl-Kiiruiift'sclif 1;iuiki \('rvaU. 



