94 II Carabidae. — 44. Stenolophus. — 45. Acupalpus. 



44. Stenolopluis Latr. 



Boi'cnlip aan den voorrand recht afyesneden. De stam der achterkakcn aan het 

 uiteinde uitgetrokken en het eerste kaaktaster-lid overschrijdend ; de l>i?incnste lol' der 

 achterkaken lan;^ , naar het uiteinde slechts -aieinix };ekrowd ; het tivecde lid van de bui- 

 tenste lob der achterkaken Tcrleui^d , iets lan,!;er dan het eerste Riudlid der kaaktasters 

 s/ioelvormii:;. Voorlaatste liptaster-lid op de binnenzijde niet twee borstelharen. Kin 

 zonder middcntand. Ton;^ van i'oren afycknot , afgerond of in 7 midden iets vooruit- 

 stekend, met tii.>ee borstelharen ; de paraglossen vliezig, van buiten onbewimperd, 

 de tong overschrijdend. Oogen als bij B r ady c ell u s. Halsschild in de achterhoeken 

 zonder haar stip. Dekschilden in den re.gel met goed ontniikkelde scutellair-strcep. Tarscn 

 op de bovenzijde kaal; de eerste 2 0/ 3 leed j es der achtertarsen aan de buitenzijde met 

 eene langskiel. Bij het $ zijn de eerste 4 voortarsenleedjes en in den regel ook die der 

 middeltarsen verbreed en op de onderzijde in twee rijen zolig beschubd ; het vierde 

 verbrcede voortarsen-lid is bij het i diep tweelobbig. — De larve en de pop van 

 S. teutonus zijn door Schiödte beschreven. 



Van de 9 Europeesche soorten komen 3 /// Nederland voor. 



1 Halsschild i^uulroud 2 



Halsschild zwart, met brirnigLli.ii zijraiid. Dekschilden bruingeel, ell; met cciic groote bhuiw- 



aclitig-zwai'te langsvlck; bij de ab.c. Z'iei;leri Paiiz. zijn de dekschilden, behalve de naad 

 en dezijrand, zwart. Eerste sprietlid en pooten bleek roodgeel. Lengte 5J — 6 mm. Typeen 

 aberratie gemeen onder steenen en dorre bladeren . . . (vesiiertinns Pz.^ 3. mixtus llrbst. 



2 Dekschilden langwerpig, de tiisschcnruiniten der strepen naar het uiteinde plotseling versmald 



en aldaar kielvormig gewelfd. Kop, meso- en mctastcrmim , alsook het achterlijl' zwart. Hij 

 de ■.xh.{:.*al'i/umiiuilis Géné is het achterlijf' roodgeel. Halsschild geelrood. Dekschil- 

 den geelrood, met eene groote gemeenschappelijke, blauwzwarte, iriscerende vlek, welke 

 den zijrand en het voorste derde gedeelte vrijlaat, bij de 3.h.i:.*hirticoniis Kryn. echter tot 

 nabij de basis reikt. De eerste twee sprietlecdjes en de pooten licht roodgeel. 

 Lengte 5è— 64 mm. Verbreid en niet zeldzaam onder steenen, mos en dood riet, vooral 



in weilanden (vaporariornm F.) i. teutonus Sclirk. 



Navcrwant aan de vorige soort. De dekschilden zijn korter, de tiisschenniimteii geleidelijk 

 versmald en naar het uiteinde slechts iets gewelfd. De dekschilden zijn cenkleurig roodgeel, 

 min of meer iriseerend of op de achterhelft met eene niet scherp aangeduide, donkere, blauw- 

 achtig iriscerende en door den naad gedeelde vlek (ab.c, rt///«;j' Ruch). IlaKschild mat, korter 

 dan bij teutonus. Lengte 6—7 mm. Verbreid, doch overal zeldzaam. In België bij Ant- 

 werpen. De ab.c. itfjims bij den Haag. . (melanoccphalus Heer) 2. skrimshiranus Steph. 1) 



45. Acupaliius Lalr. 



De eindleedjes der tasters '■eet meer toegespitst en het eindlid der kaaktasters 

 veel langer dan bij Stenolophus. Voorlaatste liptaster-lid op de binnenzijde slechts 

 met twee borstelharen bezet. Kin zonder middentand De oogen reiken , op de onderzijde 

 van den kop , tot aan de achterkaaks-uitranding. Halsschild in de achterhoeken zonder 

 haarstip. Dekschilden in den regel ?net eene goed ontioikkelde scutellair-streep. Proster- 

 nurn van voren niet gerand ; het uiteinde der prosternaal-voortzetting niet met borstel- 

 haren bezet. .Achlertarsen-lcedjes aan de buitenzijde niet gegroefd. Tarsen op de bovetizijde 

 kaal. — De soorten leven meestal op vochtige plaatsen , onder steenen , aanspoelsel en 

 plantenafval. 



Van de 2S Europeesche soorten komen 8 i)i Nederland voor. 



I Achterhoeken van het halsschild afgerond. Achterlijf kaal of slechts onduidelijk behaard . . 2 

 Achterhoeken van het halsschild recht. Achterlijf dicht behaard (Sub-gen. An t h racns Motsch.). 

 ICop zwart. Halsschild geelrood ol roodbruin, in 't miilden veelal zwartachtig, zelden pek- 

 zwart en slechts aan de randen roodachtig; dekschilden bruingeel, elk met eene gewoonlijk 

 vrij groote, zwarte langsvlek. De eerste twee sprietlecdjes en de pooten geel. Lengte 4—5 

 mm. Zeldzaam op vochtige plaatsen en onder dorre bladeren. Rotterdam, de Bilt, Middel- 



1) Dl' uit liL't u Ittjis (Ic l;i (^üinltroi liy Hrussel VL-riUflilf S. d Uuüpli ur ua 1'iöcli. zul vtTuiuedclijk zijn S. i, li !■ i iii sli i rü 

 alir. ii//i/ii.v liacli 



