9S II. Carabidae. — 49. Chlaenius. 



Bij hel S zijn de eerste 3 voorlarscn-lccdjcs verbreed en op de onderzijde zo!i,s: behaard ; 

 het iuieede en derde lid vierliockix. — De soorten leven langs oevers, onder steen en 

 en a/gevallen bladeren. — De larve van C. vestitiis is door Beling en SehiOdte, 

 de pop door Beling en de larve van C. nigricornis door Schiiidte beschreven. 



Van de 38 Eiiropecsihc soorten komen 5 in N'ederland en 2 /;/ het omliggend 

 gebied voor. 



1 De zijraiid van liet lialssdiild als eeiie lijne, sclici-p vcriievcn lijn, al of' niet naar de liasis 



ccnigszins opgeridu (Siib-gen. Clilaenius i.sp.) 2 



De zijrand van liet lialsscliild diUUcr, de scherpe raiullijn van achteren brceder, naar 

 voren geleidelijk versmald en over de gcheele lengte sterker omgebogen. Het midden van 

 het lialsschild van 3 dorsaal-groeven voorzien. Tnsschcnriiimien der dekschilden gelijkmatig 

 dicht korrelig (S\ib-gen. Agostenus Motscli.) 6 



2 lialsschild hartvormig versmald, naar achteren .lan de zijden nitgerand. Bovenzijde metallisch-groen, 



de dekschilden dicht neerliggend behaard, meteen gelen randzoom, welke aan het uiteinde plot- 

 seling verbreed is en onregelmatig wordt. lialsschild verspreid bestippeld, met een zeer 

 smallen gelen randzoom. Sprieten en pooten geheel roodgeel. Lengte 9 — 11 mm. Niet zeld- 

 zaam langs rivieroevers, zeldzamer langs duinpiassen, (viridipunctatus Bedel) i. vestitus Payk. 



lialsschild breed vierhoekig, naar de basis meer of minder geleidelijk versmald, aan de zijden 

 al'gerond , doch naar de basis niet uitgerand 3 



3 Dekschilden met gele epipleuren en gelen zijrand. Halsschild bijna vierhoekig, zeer dicht en 



eeiiigszins rimpelig bestippeld. Bovenzijde fraai groen, de kop en het halsschild min ol'meer met 

 zwakken goudacluigen weerschijn. De dekschilden dicht neerliggend grauwgccl behaard. Het 

 achterlijf geel gerand. De eerste 3 lecdjes der bruine sprieten, de tasters en de pooten rood- 

 geel. Lengte 11 — 12 mm. Niet inlandsch. In Oostelijk België niet zeldzaam. Ik zag exem- 

 plaren uit Angleur, Hastière en JeiTia))pe. Ook in de Rijnprov. 



(agronim 01.) (varicgatus Fourcr.) i) 

 Dekschilden eenkleurig 4 



4 Bovenzijde metallisch-groen of blauwgroen. Kop en halsschild meestal goud- of koperkleurig . 5 



Bovenzijde zwart, de kop donker bronskleurig of groenachtig. Het halsschild en de dekschilden 

 dofzwart, meestal met uiterst geringen bronsklenrigen weerschijn, dicht neerliggend bruinachtig 

 behaard. Lengte 11— 12 mm. Langs oevers. Ik vond eenmaal een brokstuk tusschen plan- 

 tenafval langs een duinpias bij Loosduinen. In België (Mechelen, Herenthals, Groenendacl, 

 Nicuwpoort), niet zeldzaam. Ook in de Rijnprov. hij Elberfeld. 



(holosericeus F.) 4. tristis Schall. 



5 De eerste 2 of 3 sprictlcedjes roestkleurig. Het halsschild naar achteren versmald, met dui- 



delijk aangeduide achterhoeken. Pooten geheel rood of bruinzwart , met geelroode 

 schenen (var. tihialis Dej.). Bovenzijde meer ol' minder fraai groen, kop en halsschild 

 gewoonlijk goud- of koperglanzig. Lengte 10 — 12 mm. Verbreid langs rivieroevers. De var. 

 t'ihialis terzelfder plaatse (Schrankii Dfts.) 2. nitidulus Schrk. 



Eerste sprietlid alleen lichtrood of bruinrood, soms bruin. Het halsschild weinig of niet naar 

 achteren versmald, met min of meer afgeronde achterhoeken. Pooten pckbniin, bij de var. 

 mclanacurn'is Dej. geelrood. Overigens als nitidulus gekleurd, met groene dekschilden 

 (ab.c. ririilis Westli.), of met blauw-groene dekschilden (ah.c. aeruginosus Dalla Torre). De ab.c. 

 cul>rco!>!icaiis Letzn. QJI'csmitelii de Borre) is donker bronskleurig. Lengie 10 — iiè mm. 

 Zeer gemeen op vochtige plaatsen, onder dorre bladeren en langs slooten. De var. mclanu- 

 corn'is zeldzamer, zoo ook de ab.c. cuprcomïcans 3. nigricornis F. 



6 Zwart, de dekschilden dof glanzig. Het halsschild breed, iets smaller dan de dekschilden, op 



het midden met 3 dorsaalgroeven , van welke de middelste verder naar voren reikt, aan 

 de basis dicht rimpelig bestippeld en van voren van gladde plekken voorzien, welke met 

 grove stippels bezaaid zijn. Dekschilden tamelijk lijn gestreept, dicht bruinachtig behaard, 

 met ingestrooide goudglanzige haartjes. Lengte 14 — 15 mm. Op moerassige plaatsen. Een- 

 maal een $ bij Venlo. In België bij Mons, in Westfalen hij Dorsten . . 5. sulcicolIU Payk. 



Navcrwant aan sii Ic icol li s, onderscheiden door de diepere dorsaal-groeven en de grovere 

 bestip|ieling van het halsschild, alsook door de kortere, aan de schouders sterker afge- 

 ronde dekschilden, welke op de tweede, vierde, zesde, achtste en negende tusschenruimtc 

 bruinachtig goudgeel, op de overige tusschenruinuen fijner zwartbruin behaard zijn. Boven- 



\) Ik bt'lwijli'l Zffl- liL-l vuurkuiiifii van C. v .■ 1 ii l i ini a Dlls. hilipb (ini n l'iilrr Must'l .. in de Uijii|nuv. 



