II. Carabidae. 



6l. BrACHVNUS. - 111. llAI.irLIDAE. 



107 



lid zci'endc stcniid bij hel i is na.s^ciioc^i:^ tot aan de basis hoeki}^ uiti^esncileii en zoo 

 onder hd zesde /eni,!;xdrokken , dal slechls de zijslukkcn vrij /i^^en. Hd achtslc 

 ' slerniel hij hd S als eene driehoekige plaal uit de iiitra/idin;^' van hd zevende uilko- 

 niende. Bij hd i is ook hel negende lergid ziehlbaar als eene halveniaan-vormigc , 

 naar onderen oms^ebogen plaal; hd % md 7 slernilen en?, lergilen. Ifd zevende slernid 

 bij hd ï korl en in hd midden gedeeld. De cersle 5 lergilen zijn vliezig, de vol.qendcn 

 hoornachlis;. Voortar.sen bij hd S zioak verbreed. Bij de inlandsche soorlen van dil 

 genus zijn kop, halssehild, schild/e en poolen rood en de dekschildcn blauw, blamu- 

 s^roen of blamvzwarl. — De soorlen leven mecslal in aanlal bijeen onder slcenen, 

 vooral op kalkgronden. De livee inheemse/ie soorlen zijn sleehls sporadisch aangdrojfcn , 

 langs rivieroevers. Wanneer zij gesloord worden , onllaslen zij md een hoorbaren knal 

 eene hlauwachlig-wille, rookende vloeistof, welke uil anaal-kliereu wordl afgescheiden ; 

 vandaar den naam van „boinbardeerkevers". 



Van de 30 Europcesche soorlen komen 2 in Nederland en i in hd aangrenzend 

 gebied voor. 



1 DcUsdiilden zeer diiideliik, düdi ondiep gestreept. Derde cii vierde sprietlid bijna altijd 



zwartaduig gevlekt o( "geliecl zwart. De deUschilden zeer dicht en fijn gcdiagrmccrd, dol, 

 fijn en tamelijk verspreid bestipiield, neerliggend geeladitig behaard; de tiivsthenruiintcn der 

 strepen zwak, doch duidelijk gcwelld. De achterhoeken van het halssehild puntig uitste- 

 kende. Kleine, met B. explodens in grootte weinig onderscheiden exemplaren^, met 

 ongevlekte sprieten, vormen de var. strepitans DIts. (bij Amsterdam). Lengte 6^—9.^ mm. 

 Amsterdam, Bergcn-op-Zoom, Terlicyden, Zierikzce. Zij zon ook bij Leiden gevangen zijn. 



Verbreid in Westlalcn en ook hier en daar in België i- crepitans L. 



Dekschildcn niet of slechts uiterst zwak gestreept - 



2 De naad der blauwe dekschildcn van af de basis tot over het eerste derde gedeelte van de 



lengte, met eene min of meer verbreede roode langsvlek. Lichaam overigens gdieel rocst- 

 rood, zoo ook de sprieten. Lengte 6—7 mm. Niet inlandsdi. Op vele plaatsen in België, 



o. a. bij Brussel, Dinaiit, Mons, Namen en Arlon fsclopeta F.> 



Dekschildcn geheel blauw of blauwgroen. Roestrood of roestgeel, de metatliorax en het achterlij I 

 pekzwart, zelden dit laatste roodbruin. Het derde en vierde sprietlid gewoonlijk zwart 

 gevlekt (tie vorm bombarda Dfts.), zeldzamer eenkleurig roestrood (ab.c. strcpais Fisch. 

 in Holland). De achterhoeken van het halssehild minder uitstekende; de dekschildcn veel 

 korter en meer gewelfd, naar het uiteinde meer verbreed, glanzig, sterker bestippeld, 

 doch zeer onduidelijk of niet gestreept. Lengte 5— 6i mm. In velden en langs oevers 

 onder steenhoopcn , vooral op" kalkgrondcn. In Holland ('?), bij Doetidiem en bij 

 Vaals (Liniburg) " 2- explodens DIts. 



]II. Familie HALIPLIDAE. 



pvosi. 



epm 



ps.pi: 

 cpm.jir. 



In het water 

 werpig-eirondc, 

 met of zonder 

 Kop klein , met 

 chtige oogen 



levende, min of meer ovale of laiig- 

 bruine, roodbruine of gele kevertjes, 

 zwarte tcekening op de bovenzijde, 

 min of meer uitpuilende groote, rond- 

 ■ Sprieten lo-ledig, draadvormig, aan de 

 voorzijde van het voorhoofd tussclien de oogen inge- 

 plant en evenals bij de D y tiscidae onbehaard. — Voor- 

 kaken kort en breed, met twee tandjes aan het uit- 

 einde en een tand in het midden aan de binnenzijde. 

 Buitenste lob der achterkaken 2-ledig, tastervormig. 

 Binnenste lob der achterkaken naar het uiteinde ge- 

 kromd en aan de binnenzijde bewimpcrd. Kaaktasters 

 4-ledig, liptasters 3-ledig. Kin breed, diep uitgerand, 

 met een scherpen of stompen middeutand. De decleii 

 der onderlip welke de tasteis dragen, liggen met de 

 tong vrij in de iiitraiuling van de kin. De tong is 

 naar voren verbreed en aan het uiteinde breed alge- 

 knot of uitgerand. De paraglossen zijn met de tong 

 vergroeid. — Halsscliild eenigszins trapeziumvormig 

 of met meer evenwijdige zijden; het sluit met den 

 aditerrand volkomen tegen de basis der dekschildcn 

 aan en is aldaar in het midden hoekig naar achteren 



