III. IIaliplipae. — I. Buvciiius. — 2. IIaliplus. 109 



d. Brychins 'riioins. 



Spfiete?! vrij hvi.i,'-- Eindlid der tasters /dein, prie)m<ormi,i;. Halsschild vlak, 

 naar voren niet sterk versmald , doeh met nabij de voorlweken afgeronde zijden ; aan 

 weerszijden met eerie tot aan den voorrand reikende diepe /an,i;sstree/i , waartussehcn 

 de basis dwars in;^edriikt is. Dekseliilden zonder Jijnc streep dicht !an,!,'s den naad ; 

 met eenc kantig verheven lijst langs de tweede stippelrij : de stippelrijen staan op 

 zwarte lijnen. Achtercoxae zonder tand aan den achterrand , de eerste 3 sterniten 

 bedekkend. Leedjes der achtertarscn even lang. Klauwen lang. 



Van de 3 F.nropeesche soorten komt één in Nederland voor. 



Bleekgeel, voor- en acluerrand van het lialsscliild /.ccr smal zwartaclitig, ilc cleksthiKleii niet 

 zwarte, veelal gedeeltelijk incenvlociende langsstrepen, waarop de vrij krachtige stippel- 

 rijen staan; de derde tnssclienruiinte tot over liet midden kiclvormig verheven en over 

 het midden lijn en dicht bestippeld. Lengte 4 inra. Langs stroomend water tiisschen mos 

 en waterplanten. Zij zwemt zeer slecht. In groot aantal in de Geul hij Valkenburg en 

 Houilieni gevangen. Ook in l'.clgie i. elevatus l'auz. 



2. Haliplus Latr. 



Sprieten vrij lang. Eindlid der tasters klein, priemvormig. Kintand scherp. 

 Halsschild meer of minder duidelijk gewelfd en naar voren sterk versmald, hoogstens 

 aan weerszijden met een kort langsstreepje. Dekschilden zonder Jijnc streep dicht 

 lan.i^s den naad. Achtercoxae zonder tand aan den achterrand, de eerste 3 sterniten 

 bedekkend. De eerste 4 leedjes der achtertarscn in lengte afnemende. Klauwen klein. 

 Bij het <? zijn de dikkere voortarsen-lcedjes zijdelings samengedrukt en aan de onderzijde 

 met kleine witachtige haarbundeltjes bezet. Bij sommige soorten bezit het ? naar het 

 uiteinde doffere dekschilden, tengevolge van eene , met den microscoop zichtbare, dichte 

 bestippeling. Het zijn kleine , gele of roodachtige kevertjes , met zwarte vlekjes , streepjes 

 of lijnen op de dekschilden. — De soorten leven in zoet- of brak-water , bij voorkeur 

 tusschen Conf erven ; zij zwemmen vrij slecht en zetten zich gaarne bij groote hitte op 

 de boven het 'water groeiende plantendeelen of tegen grashalmcn langs slooten en 

 rivieren. — De larven van H. ruficollis, variegatus en fulvus, alsmede de 

 poppen van variegatus en fulvus zijn door Schiödte , de larve van fl uv i a t / 1 i s 

 door V. Ge met beschreven. 



Van de 25 Europeesche soorten komen 13 in Nederland voor. 



1 Dekschilden met uiterst fijne stippelrijen, de tiisscheiiruuinen zeer dicht en lijn hestippcld, 



weinig glanzig. Epiplenren dicht en lijn hestippeld, zonder grove stippels 2 



Dekschilden met min ol" meer krachtige stippelrijen, de tusschenruinnen glad en glanzig, met 

 meer ot" minder regelmatige rijen van kleine stippeltjes. Epiplcuren met rijen van grove 

 stippels • ■ ■ 4 



2 Halsschild aaii weerszijden van de basis zonder langsstreepjcs of slechts met zeer geringe 



aanduiding daarvan. Voortzetting van het prosternura niet gerand 3 



Halsschild aan weerszijden van de basis met een duidelijk langsstreepje; eenklenrig geel, 

 zelden van voren en van achteren donker gezoomd fbij Leiden). Prosternaal-voortzctting 

 aan weerszijden duidelijk gerand en lijn bestippeld. Van de zwarte langslijnen, op welke 

 de fijne stippelrijen staan, zijn gewoonlijk slechts de buitcnsie min of meer onderbroken, 

 soms zijn zij liiterst fijn aangeduid en daardoor de dekschilden bijna eenklenrig geel. lÜj 

 een exemplaar uit de omstreken van Maastricht zijn de zwarte langslijnen zoodanig ineen- 

 gevloeid, dat de dekschilden grootendeels zwart zijn. Deze soort gelijkt zeer op amocniis, 

 doch is wat korter en meer glanzig. Lengte 3,,— 3è n""- Verbreid in slooten, doch overal 

 vrij zeldzaam !^ . '. (lineatus Aiibé) 13. confinis Stepli. 



3 Prosternaal-voortzetting lijn bestippeld. De stippelrijeii 0|) de dekschilden zijn regelmatiger 



en staan op zwarte lijnen, van welke de binnenste 4 gewoonlijk niet, de buitenste 4 

 daarentegen in den regel driemaal onderbroken zijn; zeldzamer vloeien zij langs den naad 

 en bier en daar tot zwarte vlekjes samen. Halsschild aan voor- en achterrand met een 

 scherp afgezetten , zwarten zoom. Aan de basis van het halsschild bevindt zich soms aan 

 weerszijden een klein onduidelijk laugsstrcepjc. Onderzijde geelwit. Deze soort gelijkt zeer 



