112 III. Haliplidae. — 3. Peltodytes. — IV. Hygrobiidae. 



fijne streep dklit laiij^^s den naad. Achtercoxae mei een dnidclijkoi tand aan het achter- 

 einde , het achterlijf tot aan de basis van het laatste sterniet bedekkend. Klauwen klein. 

 Van de 3 Ruropccschc soorten komt één in Nederland voor. 



Ovaal, strougeel, lie suhcHiel donker, du dckscliildcn met eenc donkere üaadvick iets 

 acliter het midden en bovendien nicc ecnige kleinere undtiidelijke donkere vlekjes. Hals- 

 scliild voor de basis eenigszins dwars inü;edriikt en niet zeer grove stippels bezet; achter 

 den voorrand met veel lijiierc stippels. Dekschilden met regelmatige, aan de voorzijde 

 krachtige, naar het niteinde en naar de randen met lijner wordende stippclrijen. De eerste 

 stippel van elke rij is in 't oogvallend grover dan de volgenden. Achtercoxae aan den 

 achterrand niet een stompen tandvormigen hoek. Lengte 3J — 4 mm. Niet zeldzaam in 

 staande wateren, ttissclien drijvende waterplanten, als: Biitnidiiian, Callitr'ultc, Elodeatn 

 wier. De larve is door Scliiöilte bekend geworden i. caesus Dl'ts. 



IV. Familie HYGROBIIDAE. 



prost. 



mcsost. 



c /IS. mes. 

 cpm.mes. 

 ..eps.mtt. 



Jiietast. 



Eene zeer kleine familie, welke slechts dén genns 

 met déne enkele Enropeesche soort bevat. Lichaam 

 sterk gewell'd, vooral de onderzijde. Kop niet in 

 het halsschild teruggetrokken, met sterk uitpuilende 

 oogen. Clyiiens door een incer ot' minder diii- 

 delijken , hoekigen naad van liet voorhoofd ge- 

 scheiden , evenals bij de Carabidae naar voren 

 versmald. — Sprieten aan den zij rand van het voor- 

 hoofd, voor de oogen ingeplant, 1 i-ledig, draadvor- 

 mig; het eerste lid veel grooter dan de overige 

 leedjes, alle Iccdjes onbehaard. — Voorkaken breed 

 en kort, aan liet uiteinde met twee tanden, liuitcnste 

 lob der acliterkaken 2-ledig, de binnenste lob 

 naar den scherpen top gekromd, aan den binnen- 

 rand niet met haren bezet. Kaaktasters 4-ledig. Kin 

 zeer kort, van voren breed en diep lutgerand, met 

 ecu brccden intgcranden niiddentand, over welke 

 de zijlobben slechts weinig uitsteken. De taster- 

 dragende stidiken van de onderlip liggen trict de 

 tong vrij in de uitranding der kin. De tong is 

 cliitincus, breed en kort, zeer stomp toegespitst. 

 De ]iaraglossen zijn met de tong vergroeid. Lip- 

 tasters 3-ledig. — De basis van bet lialsschild sluit 

 volkomen tegen de basis der dekscbilden aan. Het 

 schildje is bij de eenige Europcesclic soort vrij en 

 duidelijk ziclitbaar. — Deksciiilden eivormig, de 

 epipleiuen tot aan de achtercoxae breed en van 

 daar naar achteren versmald. Tot aansluiting aan 

 den zijrand van het eerste sterniet, bezitten de 

 dekschilden op de onderzijde eene lobvormig ver- 

 breedc langsplooi. — Vleugels als bij de Carabidae en D y t i s c i d a e. — 1'rosternum zeer hoog gewelfd, 

 naar voren in eene sterke welving nagenoeg loodreclit afbellend, van achteren in eene lange, toe- 

 gespitste voortzetting tot tussclien de middelcoxae verlengd. De voorste coxaalholten zijn door de, van 

 de cpisternen slechts onduidelijk gescheiden, cpimeren van den prothorax gesloten. Het zeer korte, 

 in het midden door de prosternaal-voortzetting overdekte mesostcrnum helt van voren loodrecht 

 af. De episterncn van den mesotlioras zijn breed, de epimeren zeer smal en reiken tusschen 

 de zijstukken van het meso- en metasternum tot aan de middelste coxaalholten. De metathorax 

 helt dakvormig naar de zijden af. Het nietastcrninn is kort, de zijvleugels zijn naar buiten 

 verbreed en strekken zich zijwaarts, ver voorbij de niiddelcoxae, uit. De tusschen de middelcoxae 

 geschoven, aan het uiteinde vorksgewijs uitgerande intercoxaal-voortzctting van bet metasternum 

 is lang, doch bereikt echter niet de gevorkte voortzetting van het mesosternnm. Vóór de bin- 

 nenste lobben der achtercoxae is een kort, van achteren afgeknot middenstuk, van het metaster- 

 num door een dwarsnaad afgescheiden. In verband inet de hoog gewelfde borst zijn de voor- en 

 middelcoxae kegelvormig verlengd. De breede achtercoxae zijn zijwaarts tot aan den zijrand van 

 het licliaani uitgebreid en scheiden het metasternum en de epistcrna van den metathorax volkomen 

 van het eerste sterniet af. Aan den voorrand zijn zij een weinig uitgerand en in tegenstelling tot de 

 Dytiscidae, niet ten koste van liet metasterninn naar voren verbreed. In liet midden stooten de 

 boog opgerichte binnenste lobben der achtercoxae rechtlijnig tegen elkaar, divergeeren naar achteren 



10. OiidiTzijdp van Hyproliia tav 

 Naar (ifiittfll'nuci: (ii-wijzif^il. 



